Ik Swaab en u Lommelt. Harde porno? Politiek mieren neuken? Nee! (2)

Door Weltevree gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Het is een nog onopgelost wetenschappelijk raadsel in de verte riekend naar een magisch realistisch oplichtende luchtbel.

Pim van Lommel (ex-cardioloog)

Via zijn werk hoorde hij ontelbare ‘bijna dood’ ervaringen en ontdekte veel overeenkomst in de verhalen die patiënten vertelden. Al die belevingen onderweg naar de dood bundelde hij.  

Een theorie, die nergens wetenschappelijk is onderbouwd.

Oef, is hij idioot? Een losgeslagen fantast?

Het moge duidelijk zijn dat professor Swaab (besproken in een eerder artikel) het NIET eens is met het onbewijsbare  'eindeloze bewustzijn'  in de van Lommeltheorie.

 

Swaab stelt: Wij hebben geen hersens, wij zijn ons brein.

Onze emoties en gevoelens worden gestuurd door chemische processen in ons hoofd!

Kunnen we gevoeglijk religies, new age, spirituele zaken, etc. aan de kant zetten? Er zit véél leuks tussen mijn oren, maar daar krijg ik mijn brein echt niet zondermeer omheen. Het is mij iets te kort door de bocht en verklaart  te weinig. 

Indien ons bewustzijn wordt veroorzaakt door een hormonenbom van chemische brouwseltjes in ons hoofd dan zou het onvermogen om zich te binden zijn veroorzaakt door chemie? Volgens mij heeft dat  een psychische oorzaak. In hoeverre het afhangt van die stoffen in de hersenen? Bekend is wel dat men na een geslaagde EMDR-therapie zelfs met hardnekkig ingebakken trauma’s prima kan leren leven.

Leven is volgens mij onlosmakelijk verbonden met de dood

Mijn dochter is zestien jaar als we bij haar oma waken. Drie dagen zien wij mijn moeder steeds verder wegglijden, maar zelfs in coma kan ze niet loslaten.

 

Tot  ik Stille Nacht neurie (Het is zeven dagen voor Kerst) Haar mond sluit zich en ze wordt rustig.
Mijn broer, die wil gaan rusten, wordt teruggeroepen en we zijn precies op tijd allemaal bij haar. Aan de verhitte hand voel ik hoe het hart, rikkikikketikke-tikke-tik… tik… definitief stopt.
De onmetelijke fractie van een seconde die leven rücksichtslos scheidt van  dood zet trillingen van lichamelijke realiteit stil.  In een onvoorstelbaar lichtend moment.

Hoe omschrijf je aan iemand, die nog nooit champignons heeft geproefd, wat de smaak is van een peperdure truffel? Wat ervaar je als een gepeperde Madame Jeanette je tong raakt?

 

Een wonder voltrekt zich want ik zie een fragiele doorzichtige zweem, ultra-tere oliekleurtjes. Het golft als gel-achtige vloeibare lucht vanaf mijn moeders gezicht omhoog en ik weet dat ik haar ziel zie vertrekken. De vrede die de kamer doortrekt is plechtig, maar niet zwaar, sprankelend, licht als een veertje. Zelfs gespannen broer en schoonzus worden gezegend met zachtheid. Een Godswonder. Een minuutje maar, daarna herpakken zij zich en de kille wrok verjaagt de wonderlijke vrede. Broer stampt naar buiten met zijn negatieve ontevreden vrouw in het kielzog en net over de drempel hoor ik de nors gesiste opmerking. “Nou had ze er verdomme nog zonder mij tussenuit willen piepen.”

Hoe kun jij elke toegankelijkheid dichtplempen met stinkende schimmels, denk ik en fluister in gedachten sorry tegen ma, aai haar nog warme wang. Ik wil nog lang niet weg, de mooie sfeer rond haar niet in mootjes hakken…

Goh, wat was ze bang. Helemaal voor niets

 

"Eindloos bewustzijn" Weten wie je bent. Is dat bijzonder of normaal?

Ik wist altijd WIE ik was terwijl bijna al mijn familieleden (plus vele anderen) verward over zichzelf ( en dus over anderen) waren. Men probeerde mij meermaals verantwoordelijk te maken voor hun ellende of geluk. Ruk op, dacht ik dan, kijk naar jezelf. Natuurlijk botst dat. Ik was bij gevolg daarvan veel alleen.
 

Van Lommel gaf mij met zijn denkwijze juist het beetje extra steun omheen de 'mysteries van het leven' en het verklaarde het weten dat in ons aanwezig is zonder dat we daarover hier op aarde iets leren. Het geweten, overtuigingen over goed en kwaad, zijn bij de geboorte in ons aanwezig. Het wordt alleen tijdens het leven op de proef gesteld  via hebzucht en hang naar succes. In het vergelijken van elkaar en beter willen zijn dan anderen.

“Ik Swaab, doet u dat ook?”

“Nee, ik Lommel liever, want ziet u….”

Blabla en we zijn verwikkeld in de filosofische debatboom rond dood, leven en spiritualiteit. Religie, realiteitst- relativiteitsheorie. Mij lijkt de voorspelling dat de dikke Van Dalen wordt verrijkt met Swaaben en Lommelen niet ondenkbaar, maar wat betekent een conclusie als zelfs hoge heren erover strijden
Ooit geloofde ik dat knappe koppen betrouwbare bronnen waren die ons via onomstotelijk bewijzen wijzer konden maken. Aangezien zij elkaar tegenspreken, lijkt mij hun conclusies in deze afhangen van persoonlijke interpretatie en ook niet de gehele lading dekken.

Zodra onderzoekers buiten grenzen denken levert dat onverwachte ontdekkingen op.
Wat ik me afvraag: Waar komt de onbewuste wens vandaan op eeuwige jeugd? Het lijkt me een ramp door te moeten leven in deze overhoop geraakte wereld. Is het de drang de dood te controleren? Wat een verspilling want voor God spelen is ver boven onze macht en dweilen met de kraan open. Wij kunnen niet eens in het reine komen met simpelere dingen zoals verantwoording nemen zodra er vergeefbare fouten zijn gemaakt. Ik had in die richting een ingeving. Omdat beide standpuntent elkaar harmonieus aanvullen.

Is het Watermantijdperk bedoeld om deze kennis te bundelen? 

Waarom niet Swaab EN van Lommel gelijk geven? Oef, oei…
Dat betekent een revolutie in onze zienswijze over wie we zijn en de zin van onze liefde, de psyche en de ziel. Controversieel, doch in dit licht zou het grote aantal mishandelende relaties te begrijpen zijn door wat  onbegrip over erfelijkheid inhoudt.
Uit de liefdesverbinding van twee samengevoegde families (stammen) komen kinderen met de combinatie van hun genen (geSwaabt door de biochemische reacties) waarin van iedere stam het universele weten meeLommelt. Daardoor zou in ieder kind gemuteerde kennis kunnen zijn ontstaan. Het is volgens deze gedachte wellicht heel logische dat onze nazaten telkens sneller, gevoeliger zijn geworden als veelweters, meer ingespeeld op vernieuwing. Is daarmee tevens hooggevoeligheid verklaard?  Dat hardvochtigheid bij het ene hummeltje veel meer schade aanricht dan bij het andere? Het is en blijft een ingewikkelde materie.

 

Mij leek het altijd logisch dat wij onszelf éérst leren kennen

Daarna was het aan ons in liefde nieuw leven te maken. Mochten Swaab en van Lommel beiden gelijk hebben, dan moeten we over ons nageslacht anders gaan nadenken om te voorkomen dat we een ‘foute’ (lees voor het kind onmogelijke) combinatie vormen. Een bewustere opvoeding vergt het om dat erfgoed niet te verstoren. Niemand wil zijn kind immers opschepen met een of schier onoplosbaar gevecht in zichzelf.

GeSwaabte chemische troep in je kop

Hoe gek kun je worden vanwege de 24/7 biochemische fabriek die onder stress zelfstandig doordraait in drie ploegendienst? Meteen na de conceptie voelde ik dat mijn lijf veranderde. Volgens mijn ex zag ik spoken, maar nadat de waarheid aan het licht kwam, bleek dat weten zeer betrouwbaar. Is het vanuit een universeel weten, dat onze combinatie geen lang leven beschoren was? Kan men zich buiten de verantwoording plaatsen en zo ja, gebeurt dat bewust of kon hij misschien niet anders vanuit zijn overgeleverde voorouders?

 


Een vrucht voelt vanaf de conceptie wat moeder meemaakt, dacht ik

Regelmatig zat met mijn dikke buik tegen de grote Maranz muziekboxen opdat het kindje binnenin vrolijke liedjes hoorde tijdens de zwarte dip die ons huwelijk geworden was. Wie weet zal ze me ooit bedanken voor the Rivers of Babylon

of dat ik later met haar door de kamer zwierde op Abba’s Dancing Queen.

Heeft u het artikel over Swaab gemist? Klik hier...

Reacties (12) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ach ik doe graag van alles wat,
een snippertje ernst,
een kloddertje lach en
straks kom ik uiterst verdrietig langs.
Zo ziet men de gehele waaier, van van alles voorbij fladderen, toch? Bedankt allemaal...
Het absolute gelijk heeft noch Swaab noch van Lommel. De kunst van het leven wellicht is om tot een optimale mix van beiden te komen? Zwaar inderdaad, om de week mee te beginnen ;)
Je bent er echt diep ingedoken. Goed hoor. Wel moeilijk kiezen tussen die twee, het blijven persoonlijke meningen. Misschien dan toch maar voor de combinatie gaan (het Hollandse poldermodel)?
En van die punten begrijp ik ook niets. Ik zag net dat een nieuw lid een hogere Xead-score haalt met éen artikel dan ik. En in verhouding zou jij nog veel hoger moeten scoren. Nou ja, nog even, dan komt er een nieuwe versie....
Zo da's een lekkere binnenkomer voor de maandagmiddag, had al een zware ochtend, maar het is voor mij zeer interessant om het te lezen, dus met goede moed een overdenking voor de rest van mijn middag, mooi stuk, lekker zwaar, maar edoch net te tillen. Duim en groet van leny
Weten wie we zijn, dat is op sommige gedachten een zware opgave...
Zware kost inderdaad, maar wel interessant.
duim!
Dank jullie wel... van de hak op de tak, via woede, hilariteit over de filosobrug terug naar de harde realiteit... ik raak alweer een activiteitenpunt kwijt, zelfs als ik er Xpunten bijkrijg...Schiet mij maar lek...
een prachtig stuk weltevree,