Radio 1 uitzending Twee Dingen.20.00-20.30

Door Mirat gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Vanavond ben ik live te beluisteren in een programma van omroep MAX genaamd; Twee Dingen. Je kunt het altijd achteraf nog via de pc beluisteren ook. Ik ben hiervoor gevraagd omdat ik mij bezig hou met slachtoffers van misbruik.

Ik wilde dit ook even bij de Xead lezers onder de aandacht brengen, met name ook bij de mensen die mijn artikelen over het boek Trauma en herstel, van Judith Lewis Herman volgen.

Deze uitzending is naar aanleiding van alle nieuws en de rechtzaak van Keith Bakker. Ik zal de kant van de slachtoffers toelichten en doe dat natuurlijk altijd namens mijzelf, omdat ook ik slachtoffer ben van misbruik binnen de hulpverlening. Als het goed is zal daar namelijk het accent op liggen.

Ik ben blij met de aandacht die er is van de media, want nog steeds gaat de meeste aandacht, hulpmiddelen, geld en zelfs zorg uit naar de dader. Een omgekeerde wereld. Maar je hoeft maar Keith Bakker in te toetsen en 99 % gaat over hem, over zijn daden, over zijn tranen, over zijn rechtzaak.

Zelden komen er vragen vanuit de media of vanuit de samenleving wat dit nou betekent voor de slachtoffers, waar zijn hun mensenrechten? Wat houdt dat spreekrecht dat er sinds 2005 is nou eigenlijk in? Wordt er ooit wel echt naar slachtoffers geluisterd? Hoevele van hen worden geloofd? Hoe zit dat tegenwoordig met het doen van aangifte? Is dat nog steeds zo'n hoge drempel en kun je van de slachtoffers wel verwachten dat ze alle intieme details aan  politiemensen (vreemden eigenlijk) moeten vertellen?

Je leest hier wel uit dat ik het niet eens ben met hoe er vandaag de dag met slachtoffers wordt omgegaan. De slachtoffers moeten het allemaal maar doen zoals het door niet ervaringsdeskundigen is bedacht. Maar goed, ik wil daar nu verder maar niet over uitweiden.

Waar het mij om gaat is dat ik graag nog wil horen of jullie nog dingen weten die uitdrukkelijk vermeld moeten worden. Graag zou ik er voor pleiten dat er meer, veel meer aandacht komt voor dus die andere kant, de slachtofferkant en iedereen gaat begrijpen wat deze mensen doormaken. Zoals dit begrip er wel is voor de overlevenden en hun omgeveving bij het busongeluk in Zwitserland van kinderen uit Lommel.

Dus dat is één, meer balans tussen aandacht voor dader (en de daden) en het slachtoffer (met gevolgen die dat heeft). Dan de hulp en hulpmiddelen die een slachtoffer in onze samenleving geboden wordt. (bijna geen). En als laatste altijd dat ongeloof. Bijna altijd wordt een slachtoffer als hij/zij de mond opendoet, niet geloofd of twijfelt men. Pas als een dader vele slachtoffers maakt vindt daar een kentering in plaats. Dit maakt het voor slachtoffers heel moeilijk.

Hebben jullie nog ideeën dan hoor ik dat graag.

Alvast bedankt.

 

Reacties (7) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Succes vanavond
Juist het verhaal van de slachtoffers moet naar buiten gebracht worden, alhoewel ik me zo goed realiseer, hoe moeilijk dat is voor de slachtoffers.
Wat betreft Teun en Mippel. Dit was geen oproep of zo dat slachtoffers openbaar moeten gaan of zo. Ik vraag mij eigenlijk wel af en ben benieuwd van waaruit jullie deze reactie geven. Mag natuurlijk ook via een persoonlijk bericht. Ik weet, als geen ander dat het heel moeilijk is om te praten, maar dat is ook niet wat ik bedoelde te zeggen, dat er meer slachtoffers moeten praten, maar dat er juist vanuit de andere kant meer geluisterd moet worden, want er zijn wel degelijk slachtoffers die het wel doen. Waarom zouden slachtoffers het zo weinig doen? Het is te makkelijk om te zeggen; dat ze dat niet willen. Je mag je ook afvragen of ze wel aangemoedigd worden en netjes behandelt worden als ze het zouden willen.
Ja okee maar je praat niet namens de slachtoffers.
Maar op eigen titel.

Pork geeft de DUIM.
FAN is hij al.

DRIMPELS.
Wat Teun zegt is inderdaad iets om over na te denken.
Meer aandacht voor slachtoffers is prima, maar willen zij dat zelf ook (in het openbaar)?
Duim.
Heel juist Drimpels, ik praat voor mijzelf en ik weet maar al te goed dat niet ieder slachtoffer zijn/haar verhaal openbaar wil doen, dat was ook niet wat ik schreef. Wel denk ik dat ieder slachtoffer die hulp wil en goede steun en begrip van anderen die ook behoord te krijgen. Met aandacht bedoel ik heel wat anders dan in het openbaar treden, dat hoeft helemaal niet. Wel is het belangrijk dat er over gepraat wordt en dat mensen eens vaker te horen krijgen wat slachtoffers meemaken, dat was eigenlijk mijn punt. Maar ja, het was erg kort dag. Zal nog een artikeltje maken over mijn ervaring van dit radio interview.