Weer een jaartje ouder

Door Susieq20 gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Weer ben ik een jaartje ouder geworden. Dit artikel gaat over mij en hoe ik het afgelopen jaar en de jaren daarvoor heb geleefd. Degene op de foto ben ik zelf. Tijd om eens wat meer over mijzelf los te laten op Xead.nl

Jarig

Vandaag ben ik jarig. Vannacht om 0:40 uur werd ik 23 jaar oud. Natuurlijk ben ik mij er van bewust dat dit nog een behoorlijk jonge leeftijd is en nog een heel leven voor me heb. Er is nog genoeg voor mij in het verschiet de komende jaren. Waar ik het over wil hebben is wie ik ben en wat mij heeft gevormd over de afgelopen jaren. Dus ik zal bij het begin beginnen tot en met het laatste jaar. In die afgelopen 23 jaar heb ik toch ook aardig wat meegemaakt.

0-10 jaar

Dit deel herinner ik me als een goed deel. Een tijd waarin ik kind kon zijn. Natuurlijk was ik het niet overal mee eens. Maar ik kon wel gewoon mezelf zijn en kind natuurlijk een van de voornaamste dingen. Er waren weleens dingen die ik niet eerlijk vond. Nu als ik terugdenk dan begrijp je dat natuurlijk ook meer. Nu zie je alles ook van een ander perspectief. Vanaf mijn zesde of zevende jaar liep ik gewoon alleen naar school. We woonden er niet ver vandaan maar als ik er nu aan denk, denk ik toch jeetje dat kon toen nog gewoon. Ik heb in die periode zelfs nog meegemaakt dat wij een computer kregen. Een computer, en dat was zelfs luxe want dankzij het werk van mijn vader waren wij een van de eerste. Erg veel kon je er toen nog niet mee. Je had toen mijnenveger, patience en wordpad. Daarnaast ging er een floppydisk in, herinner jij je die nog? Zo een zwart vierkantje waarop je documenten kon opslaan. Hoewel ik in deze periode een stabiele thuissituatie had werd ik wel gepest op de basisschool omdat ik altijd leggings droeg want ik had een gruwelijke hekel aan spijkerbroeken. De andere kinderen vonde het maar raar,  en tegenwoordig is het gewoon mode!!!

11-14 jaar

Dit is een periode geweest waarin ik het samen met mijn ouders en zus moeilijker heb gehad. We gingen verhuizen. We gingen in het huis van mij opa wonen wat mijn ouders gekocht hadden en hij zou dan ook bij ons blijven wonen. Na een verbouwing en een periode in een vakantiehuisje konden we er dan gaan wonen. We hadden dit gedaan omdat mijn zus paard reed en ze daarin verder wilde. Mijn opa was zelf ook een paardenmens en had paarden. Onze ouders hadden ons wel gevraagd of we wilden verhuizen en we hadden allebei ja gezegd. Helaas pakte het niet erg goed uit aangezien mijn opa echt een vervelende man was en ik zelfs vind ons geestelijk heeft mishandeld. In die tijd was ik heel dun, net als mijn zus. Hij zei toen bijvoorbeeld al dat ik dik was. Waardoor ik weer een eetstoornis ontwikkelde, genaam Binge Eating Disorder (hier zal ik in een ander artikel meer aandacht aan besteden). Door die stoornis vlogen de kilo's eraan. Mijn zus kreeg slaapproblemen en mijn ouder dronken teveel. En dat allemaal door een persoon (toch bijzonder wat een persoon allemaal kan aanrichten). Echter is in deze periode mijn beste vriendin in mijn leven gekomen. Dankzij haar heb ik voor mezelf leren opkomen en van mij af te bijten. En dankzij mij en mijn zus is zij weer een stuk rustiger geworden. Dus we hadden de juiste invloed op elkaar.  Nu jaren later zijn we nog steeds vriendinnen.

14-16 jaar

Nadat mijn beste vriendin mijn ouders erop had gewezen waar mijn zus en ik aan leden, gingen wij naar de psycholoog. En ik ook naar de dietiste gezien mijn gewicht. Dat we bij de psycholoog hebben gelopen is heel goed. ik heb daar beter met mijn emoties en problemen om leren gaan. Hoewel ik soms wel vond als een klein kind behandeld te worden. In deze periode heb ik ook heel hard gewerkt om de theoretische leerweg te kunnen doen, maar helaas lukte dat mij niet op 0,2 punten te weinig. Terwijl ik het makkelijk aan had gekund. De school had zelf echter ook niet in de gaten dat mijn cijfers door mijn thuissituatie slechter waren geworden. Er is ook nooit door ze naar gevraagd. Op mijn zestiende jaar kreeg ik mijn eerste serieuze vriendje en ging het ook weer uit. Mijn eerste baantje was ook op mijn zestiende jaar achter de kassa in een supermarkt. Mijn vader bouwde de koelcel achter het huis om in een soort studio voor mijn opa. Zodat hij niet meer bij ons in huis hoefde te wonen.

17 - 18 jaar

Een erg belangrijk jaar voor mij. Op mijn zeventiende haalde ik mijn diploma van de middelbare school. En die zomer vertrok ik naar de VS om een jaar op uitwisseling te gaan. Daar zat ik in een gastgezin. Met de mensen daar heb ik wel echt een speciale band. Ze zijn voor mij gewoon een tweede familie. Zij hebben mij eigenlijk geleerd wie ik ben en dat ik wat waard ben. Ik was voor ik daar heen ging echt op zoek naar wie ik was. Ik heb mezelf echter gevonden in het buitenland dat moet ik er wel bij zeggen. Nu ben ik een stuk zekerder. Natuurlijk heb ik ook nog wel onzekerheden maar wie niet? Ik heb tenslotte daar veel zelfstandig moeten doen. En ik moest door ontstoken amandelen ook steeds van en naar het ziekenhuis. Ook was ik voor ik erheen ging veel afgevallen en ben daar uiteindelijk ook wel weer veel aangekomen. Het eten is over het algemeen niet erg gezond. Mijn gastmoeder is echt een hele goede vriendin van mij geworden. Na een jaar wilde ik aan de ene kant blijven en aan de andere kant mensen zien. Ik heb wel geleerd wie mijn echte vrienden zijn. Zo een jaar veranderd je heel erg. Iedereen zei ook dat ik heel erg veranderd was en ik ben een aantal mensen kwijtgeraakt maar hier was door de organisatie waar ik mee weg ben gegaan ook voor gewaarschuwd.

18-19 jaar

Dit jaar was het even weer bijkomen van de cultuurshock. Weer terug in Nederland nadat je net in een andere cultuur bent geweest. Want dan lijken die mensen die je eerst je landgenoten noemde toch wel ineens hele vreemde wezen haha. Ik wist nog niet zo goed wat ik wil gaan studeren dus ik heb een jaartje lekker parttime gewerkt en uitgezocht wat ik wilde. In januari had ik me ingeschreven voor een studie die in september weer zou starten. Dus ik heb dat jaar gewoon lekker van mijn vrije tijd en het extra geld wat ik verdiende genoten.

19 - 20 jaar

Hierin begon mijn studentenperiode. Ik begon aan mijn MBO opleiding die ik toch op niveau 4 kon doen dankzij mijn jaar in het buiten land. ik hoefde niet op een niveau 3 te beginnen. Voor mij heel erg fijn want ik kon dat niveau prima aan dus daar was ik zelf wel echt heel erg blij mee. Ik heb in die jaren ook geleerd assertiever te worden en meer initiatief te nemen dankzij mijn studie. Ik heb er ook een vlottere babbel van ontwikkeld. Ben wel nog steeds een beetje iemand die in het begin de kat uit de boom kijkt maar als ik eenmaal op gang ben dan ben ik niet meer te stoppen haha. In het eerste jaar van mijn studie, heeft mijn vader brandwonden opgelopen bij een BHV cursus (ja echt!!). Hij had verwondingen aan zijn gezicht, gelukkig had hij een bril op! en zijn armen. Die brandwonden heb ik zelf verzorgd, omdat mijn moeder er niet tegenkon. Is ook niet een erg smakelijk gezicht moet ik zeggen. Inmiddels is alles goed genezen en kan je het nog wel een beetje zien maar is alles behoorlijk goed genezen dankzij mijn goede zorgen, verband wisselen, zalfje opsmeren tegen pijn en ontstekingen. Toch wel een keer ontstoken. Mijn zus was inmiddels het huis uit, en ik zou niet lang daarna volgen. In hetzelfde gebouw als mijn zus maar in een ander appartement. 

21-22 jaar

In dit jaar zou ik mijn studie afronden en daarna wilde ik gaan werken. Ten slotte wilde ik gaan werken. Echter op 4 februari 2011 veranderden deze plannen. Ik lag onderaan de trap en mijn enkel had krak gezegd. Ik dacht dat is goed mis. mijn ouders gebeld om me mee te nemen naar het zieken huis. Heb wel naar de auto gelopen maar ondertussen misselijk van de pijn. Dus ik dacht kan er op lopen dan is het niet gebroken. Eenmaal bij de EH want het was op een zondag, kreeg ik als eerste diclofenac en werd er een foto gemaakt van mijn enkel. Bleek het toch gebroken te zijn. En dan niet de standaardbreuk nee, het middelste botje aan de binnekant van mijn enkel in die knobbel zeg maar was gebroken, mijn enkelband gescheurd. Ik kreeg gips en ze zeiden me vaak worden enkelbreuken geopereerd maar ze wist niet zeker of het bij mij nodig was. De volgende dag werd ik gebeld. De artsen hadden mijn breuk bekeken en vonden dat ik toch onder het mes moest want mijn kuit en scheenbeen waren verschoven. Dus op 6 februari 2011 lag ik al op de operatietafel. Er is een schroef in mijn kuit en scheenbeen gezet, ze hebben een pin bij mijn gebroken botje gedaan en mijn enkelband weer aan elkaar geplakt. Na de operatie werd mij verteld dat ik geen loopgips zou krijgen in verband met die schroef mocht ik niet lopen. Wekenlang heb ik in een rolstoel gezeten, daarna toen de schroef er weer uit was en de pin die bleef gewoon zitten, moest ik gaan revalideren. Eerst mijn enkelgewricht weer soepel maken en daarna leren lopen met krukken. Dit heeft een half jaar geduurd. tegeijkertijd heb ik als diehard gewoon mijn stage gelopen en afgerond terwijl ik onder de medicijnen zat voor de pijn en daarnaast ook nog een onderzoek moest doen.  Ik ben daar best wel trots op dat ik zo mijn diploma heb behaald. Wat mijn enkel betreft kan ik nu weer prima lopen maar het zal nooit meer zo worden als het was voor de breuk.

22-23 jaar

het afgelopen jaar ben ik begonnen aan een HBO studie maatschappelijk werk en dienstverlening. Dat heb ik gedaan omdat ik wist dat mijn sector een lastige was om werk in te vinden en ik nog niet zo lang kon staan en lopen. Door mijn voorbereiding heb ik ook niet echt een duidelijk beeld gekregen van de studie. het was tenslotte voor mij lastig naar open dagen te gaan in rolstoel en dus had ik mezelf voornamelijk wat ingelezen over de verschillende opleidingen.  Dus gestopt en op zoek naar werk, dat zou lastig worden en dat wist ik wel. Helaas is het bij mij een aantal keer voorgekomen dat ik gewoon pech heb gehad. Nu heb ik verschillende parttime baantjes om mee rond te komen waar ik voor overgekwalificeert ben maar ik vind het voor nu goed zo. Ik wil nog wel gaan studeren maar ik ga het komende jaar eerst even een jaartje werken en op mezelf focussen. Uitzoeken wat ik wil, liefst een thuis of deeltijdstudie. Daar ga ik komend jaar naar kijken. Ik ga in elk geval op mijn eigen gevoel af dat vind ik erg belangrijk. Ik ben dit jaar ook heel erg aan het schrijven gegaan. Bij Xead.nl enik  heb mijn eigen gedichtenbundeltje uitgegeven. Ik merk sinds het afgelopen jaar steeds vaker dat ik bekende mensen zie die oud zijn geworden en zelfs mijn ouders zagen er laatst echt oud uit. Daaraan kan ik merken dat je meer en meer opvalt naarmate je ouder word. En nu ik bij de TSO werk denk ik ook nog weleens ik zou graag weer eens die zorgeloze leeftijd hebben waarop jij je druk maakt of je wel/niet met iemand mee mag spelen.

Nou ik heb een heel boekje over mezelf open gedaan. Dit is nog niet eens alles maar ik vind dit genoeg. Voor mij is het al heel wat om dit stuk allemaal met jullie te delen. Dat doe ik eigenlijk weinig, maar ik vond het toch belangrijk om mijn verhaal te vertellen. Ik ben benieuwd wat jullie er allemaal van vinden!

 

Reacties (14) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Goed geschreven!
Van harte....en nog vele jareen erbij
Een heel fijne verjaardag toegewenst. Geniet ervan.
Een fijne verjaardag.
leuk neergeschreven artikel ! dikke duim erbij !
Gefeliciteerd met je verjaardag en leuk dat je al je ervaringen in je leven met ons deelt :) nog een hele fijne dag !
Leuk om wat meer over je te lezen en je op de foto te zien! Een jaar naar de VS, dat is niet niks hoor! Dapper.. Mooi om ook daar wat ervaringen over te lezen!