De wuivende vrienden,

Door Jack-Hage-Sr gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Ze wuiven altijd, vierentwintig uur per dag. U heeft échte vrienden!

De wuivende vrienden, 

U heeft het niet door. Niemand heeft het door.
Sommige vrienden wuiven altijd naar u. Het lijkt zelfs of ze klappen voor u.

Misschien wuiven ze u toe. Misschien wuiven ze u uit.
Wij zullen er nooit achter komen.
Moet u zich voorstellen..................... u heeft uw kind van school gehaald, en men klapt.
U heeft boodschappen gedaan.................... en een luid applaus volgt.
U heeft u schoonmoeder thuis gebracht.............. en vervolgens wuift men u toe!
Het geeft een geweldig gevoel.
Als u op vakantie gaat, wuift men u uit. Jaar in, jaar uit.
U zult geen grotere al zo ook geen trouwere ”uitzwaai” vrienden vinden.

Ziet u het al voor u?
Na uw voetbalwedstrijd één ware klappende, bewegende, zwaaiende vriendengroep!
Gewonnen of verloren? Het speelt geen enkele rol.
Ze doen het gewoon.  

Deze wuivende vrienden zijn eigenlijk uw Spirit, uw energie.
Sterker nog………

Ze zijn onze brandstof. Als ze stoppen met wuiven, zijn we de klos. Dik de klos.
Je moet er niet aan denken.

Het zijn pracht vrienden.
Regen, mist, storm, of windstil, altijd wuiven ze. Altijd zijn ze in beweging.
Onvoorstelbaar trouw.

Zeven maanden per jaar hebben ze nog een extra verassing in petto voor u.
Dan wuiven en klappen ze niet alleen, nee ze fluisteren zelfs voor u.
Als u stil bent moedigen ze u aan om door te gaan.
Bent u verdrietig dan zingen ze zachtjes hun lied voor u.
Het is een geweldig iets.  

Ze voelen uw humeur. Ze weten dat u – die ritselende vriendschap kunt gebruiken.
Wij hebben het nodig. Wij kunnen niet zonder die liefde! Onmogelijk.

Zelfs de wielrenners, hardlopers, snelwandelaars, gewone wandelaars, worden aangemoedigd, als zijnde dat men aan de Olympische spelen mee doet.

Zelfs als u alleen loopt te zweten moedigen ze u aan!


 

Wij kunnen onze geen trouwere fans bedenken.
Ik weet ze niet!
Of u nu aankomt of weg gaat, ze zwaaien naar u. Iedere dag weer.


Vierentwintig uur per dag. Het is te wonderlijk hier neer te schrijven.
Zwaaiend zingen ze hun lied voor u.

 

 

Bedanken wij deze vrienden wel eens?

Fluisteren wij wel eens terug?
Zouden wij ze af en toe niet moeten strelen, omarmen?

Notabene, we moeten onze fans koesteren.
Koesteren en liefhebben waar mogelijk.

De vogels begrijpen het wel. Beter dan wij.
Die hebben een veel sterkere band met hen. Wij vergeten het gewoon.

 

 

Maar ja............. wíj zijn mensen. Mensen letten altijd minder op.
Sterker nog; De meeste mensen begrijpen niet dat ze wuivende vrienden hebben.

Moet je nagaan, je hebt de mens als vijand, en toch ben je iedere dag voor die mens in beweging.

Zouden wij het doen? Vast niet.
Zouden wij klappen en wuiven voor iemand die ons gewoon laat barsten- tot we barsten?

Zouden wij iemand aanmoedigen die ons ”links liet liggen”?
Zouden wij vierentwintig uur per dag onze handen uitstrekken?

Zouden wíj voor vreemden applaudisseren, zingen en moed in fluisteren?

Hun doen het wel ! 

We moeten concluderen dat we rijk gezegend zijn met zulke vrienden !

 

 

 

 

 

 

 

 


Bomen zijn altijd in beweging voor ons !
 

 

Reacties (28) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Erg mooi geschreven. Ja, we hebben al die bomen hard nodig! Laten we vanmiddag eens naar het bos gaan en terug wuiven.. ;)
Vind dit artikel een dikke duim waard. bomen zijn van levensbelang voor alles op deze aardbol en het is jammer dat niet iedereen daar aan denkt!
Zeer goeg neergezet dit artikel jack! Super echt waar, dikke duim verdiend

Prachtig... de bladeren gaan weer ruizen straks...en zo hoort het ook en te blijven
Wat een mooie ode aan de bomen. Helaas snappen veel mensen dat niet en kunnen ze alleen maar klagen dat de bladeren van de bomen vallen en dat ze dat moeten opvegen. Ik heb jaren geleden hier samen met een vriendin een petitie gehouden om de bomen in onze straat te houden, want er waren er een paar die die bomen weg wilden hebben vanwege de bladeren. De meesten interesseerde het niet dat die bomen weg zouden gaan. Gelukkig is het ons gelukt de gemeente te overtuigen en zijn de bomen gebleven tot ergernis van de klagers.
Je hebt zo gelijk Jack, Handen af van onze bomen.
Wat heb je dit moi gezegd. Wij moeten wat vaker aan de natuur denken...