Het gebruik van de iPad door kinderen

Door Ansie gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Hoewel de iPad en andere talets nog maar pas op de markt zijn, hebben heel wat opvoedkundigen al hun mening of zelfs een heel onderzoek klaar over de nefaste invloed ervan op onze kinderen. De bescheiden mening van een ervaringsdeskundige kan u daarentegen hier lezen.

Maakt de iPad onze kinderen werkelijk dom?


Amper twee jaar geleden kwam de iPad op de markt. Toch hebben kinderpsychologen en andere criticasters naar eigen zeggen al grondig onderzoek kunnen verrichten naar de gevolgen van jarenlang gebruik ervan door kinderen.
‘Steeds meer onderzoeken wijzen uit dat de iPad nefast is voor de gezondheid en de vaardigheden van kinderen’, beweert bijvoorbeeld cognitoloog Nicholas Carr. ‘Net in een levensfase dat de hersenen zich volop ontwikkelen, worden kinderen geconfronteerd met een apparaat dat hen in al zijn multifunctionaliteit leert om niets meer zelf te kunnen. Daardoor vervormen de hersenen zich tot domme warhoofden.'
Moeten we dan maar meteen overgaan tot een publieke tablet-verbranding, zoals maatschappijcriticus Rik Torfs suggereert? Of zullen we de waarschuwingen van de paniekzaaiers toch maar met een korrel zout nemen?


De ondergang van de mensheid schuilt om de hoek


Cognitoloog Nicholas Carr, hoogleraar Rik Torfs, kinderpsycholoog Peter Adriaenssens, opvoedingsexpert Derek Ogilvie,… het zijn niet de minsten. En allen hebben ze hun ongezouten mening over de iPad al klaar. 
Zo zou het gebruik van de tablets door jonge kinderen in één generatie tijd alle kennis die in vijfhonderd jaar tijd moeizaam werd verzameld onbruikbaar maken, omdat de tablet-gebruikers niet meer in staat zullen zijn papieren publicaties te raadplegen.
Peuters zouden het scrollen en pinchen zo vanzelfsprekend vinden, dat ze hun interesse verliezen voor alles wat niet met een vluchtige vingerbeweging kan bereikt worden, zoals bijvoorbeeld met de hand kleuren. 
Borelingen dreigen ondervoed te raken omdat ze de moederborst slechts vluchtig meer willen aanraken.
En op de koop toe zou onze economie ten onder gaan, daar er geen arbeiders meer te vinden zijn die bandwerk willen verrichten, wanneer iedereen voortdurend nood zal hebben aan interactieve prikkels.


De tablet in huis


Men kan zich toch de vraag stellen of de heren deskundigen al eens een iPad in handen hebben genomen. En of zij überhaupt al kinderen hebben geobserveerd die veelvuldig aan de iPad worden blootgesteld. 

Toevallig heb ik vier jonge kinderen in huis, die ondanks hun prille leeftijd aardig met de iPod, iPhone en iPad overweg kunnen. Prima proefkonijntjes dus. Om hun privacy te respecteren – en vooral ook deze van mezelf, de slechte moeder die haar kinderen met dit gevaarlijke speelgoed laat experimenteren – noem ik hen veiligheidshalve kind 1, kind 2, kind 3 en kind 4.

iPad-kleuters

Kind 1 en kind 2 zijn - al zeg ik het zelf -  vrolijke, aanhankelijke, verstandige en gezonde jongens van 5 en 4 jaar oud. Zij spelen met de iPad/iPhone sinds de leeftijd van respectievelijk 4 en 3 jaar. De apps waarmee ze spelen zijn zeer gevarieerd en dragen mijns inziens alle bij tot hun ontwikkeling. Om er enkele te noemen:
- Franse en Engelse woordjes leren: je krijgt steeds wisselende plaatjes te zien en een stem benoemt deze. De talenknobbel van de kinderen wordt geprikkeld, lang voor ze op school hun eerste taalles krijgen.
- Inzichtspelletjes, waarbij je bijvoorbeeld de juiste touwtjes moet doorknippen om een snoepje bij een gulzige kikker te krijgen. Ik kan je verzekeren dat ik mezelf behoorlijk dom voel wanneer ik zie hoeveel inzicht mijn kleuters daarbij hebben.
- Een poes die met een grappig stemmmetje alles nazegt. Toegegeven, daarvan zullen de kinderen niet superintelligent worden. Maar wanneer ze met hun tweetjes dicht tegen elkaar gekropen beurtelings de poes toespreken en zitten te schaterlachen,  kan dat hun broederliefde enkel ten goede komen.

Voordat u zich gaat inbeelden dat deze twee arme stakkers niets anders meer kunnen dan scrollen en swypen en ik hen aan tafel moet roepen met een tekstberichtje, kan ik u meteen geruststellen. De ene knutselt er dagelijks op los (jawel, met echte lijm en karton), de andere bouwt onze woonkamer vol Duplo- en Playmobildorpen. En beide leven ze zich maar al te graag uit in de speeltuin.

de iPad-peuter

Kind 3, een spring-in-‘t-veld, heeft altijd wel een blauwe plek of buil. Ze kan het avontuur niet laten, klautert zich een weg door de tuin en stuitert door het huis. Slechts twee jaar oud, praat ze honderduit in mooie lange volzinnen. Ik hoor u al denken dat dit kind vast (bij wijze van proef op de som?) volstrekt de toegang tot de iPad ontzegd werd.
Niets is echter minder waar. Aan de leeftijd van 12 maanden stelden wij trots vast dat dochterlief zich met het grootste gemak de iPad-logica had eigen gemaakt. Gestimuleerd door de bliepjes en het digitaal applaus, jigsaw-puzzelde en raadje-plaatje'de zij erop los.

Uiteraard zijn wij ons ervan bewust dat onze peuter geen wonderkind is. Wel hebben we het wonderlijke proces mogen meemaken van hoe wellicht elk jong kind op een heel natuurlijke manier inzicht krijgt in een nieuwe technologie.
Het moet dan ook gezegd zijn dan de Apple-touchscreen-technologie  zo ontworpen is dat alles zichzelf uitwijst. Een onbevangen jonge geest absorbeert dit dan ook veel sneller dan een vastgeroeste computerleek, die zweert bij een papieren naslagwerk.

Ondanks haar behendigheid met de iPad, stel ik vast dat mijn dochter ook enthousiast boekjes kijkt en ‘voorleest’ en geniet van de verhaaltjes bij bedtijd. Van de ontwikkeling waarvan hierboven sprake, nl. het afleren van het gebruik van boeken, merk ik voorlopig althans niets.


de iPad-baby

Tenslotte kind 4, amper zes maandjes oud. Zoals vele babietjes van zijn generatie, zal men later zeggen dat hij 'geboren is met de iPhone in de hand'. Nochtans is dit vanzelfsprekend slechts beeldspraak. Kindje 4 heeft nl. de eerste zes maanden van zijn leven weinig interesse getoond voor het harde platte lichtbakje. Voor de welriekende, volle moederborst daarentegen wel. Ik kan u verzekeren dat hij weet hoe hij deze moet hanteren en dat een vluchtige aanraking niet zijn tactiek is. Hier dus nog geen ondervoed kindje.
Ook nu hij stilaan wel oog krijgt voor bijvoorbeeld het kleurige xylofoontje op de iPad, is zoonlief nog niet van plan de voor de mensheid o zo gevaarlijke vluchtige aanrakingen te gebruiken en timmert hij er lustig op los.


Mama en papa kopen er dus een reserve beschermhoesje bij, vegen de snottebellen nog eens van de schermpjes en downloaden nog maar een leuke baby-app.

P.S.: mochten onze kinderen plots zienderogen dommer worden, trekken we aan de alarmbel. Da's beloofd!
 

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Goed verhaal! Helemaal mee eens dat er absoluut leerzame apps zijn. In het basisonderwijs wordt ook al veelvuldig gebruik gemaakt van de iPad. Leerstof kan op deze manier uitdagender worden aangeboden.
En natuurlijk vervangt de iPad niet de gewone boeken en zeker ook niet het buitenspelen! Het is een goede aanvulling. Ik zie het zelf als een goede vervanging voor het tv-gebruik. Kinderen zijn veel interactiever op de iPad dan voor de tv. En bij deze gelijk een tip: de app Bobbies Bioscoop biedt mooie filmpjes in een veilige omgeving! Geen reclame, geen youtube, maar originele filmpjes van Nijntje, Kikker, de Snorkels en veel meer!