Het volkse leven rond de volkstuin

Door Mijler gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

De activiteiten in en rondom de volkstuin

Volkser kan niet

 

Het is al gedurende een twintigtal jaren dat ik er een volkstuin op nahoud. Het tuinencomplex is van de gemeente en opgedeeld in een twintigtal hofkens van ongeveer één bunder. Een afmeting die officieel niet meer wordt gebruikt, maar ik wilde u meteen verpletteren met het vakjargon. Om u ook weer niet te ontmoedigen geef ik de afmeting in de vertaalbare maat van tweehonderd en vijftig vierkante meter Trouwe volktuinders voelen zich agrariërs in de dop, precies zoals wij ons een beetje schrijver voelen. Lichtelijk met de neus omhoog kan hier geen kwaad. Met een te bescheiden opstelling wordt je in de huidige maatschappij onder de voet gelopen en dat wil toch niemand.

Het perceel is gelegen aan de weg genaamd “De Rijtjes” alwaar en twintigtal tuintjes, toepasselijk en netjes in twee rijtjes zijn verdeeld. De verbouwers van het vitaminegroen zijn nagenoeg allemaal gelegenheidsboeren, die er schik in hebben om met een intense genegenheid, poters, zaadgoed en stekjes te koesteren. Dat al, tot het spul rijp en geschikt is om rauw, pijnlijk gekookt of tot moes “geslagen” door diezelfde telers en hun naasten te worden verorberd. Maar ja, dat is nu eenmaal de tragiek van het consumptiegoed en als het appetijtelijk smaakt, is dat deel van de kringloop geslaagd.


De motieven van hun inspanningen liggen in het feit dat alles vers en zonder giftige verdelgingsmiddelen tot stand is gekomen. Vermeend economische nut is nihil, want als het spul oogstrijp is, word je onder de hoeveelheid bedolven en ligt het op de markt in zijn zuinigste prijs te concurreren.

Het mogen dan wel amateurs zijn, maar altijd bestookt men elkaar met wijsheden die op empirische kennis berusten. Kennis, die na gefundeerd onderzoek, in de handleidingen voor Hendrik Jan genoteerd staan, worden niet helemaal serieus genomen. Dat neigt teveel naar de theorie wat weer niet strookt met het noeste wroeten in het vet bemeste land. Het boeren is een van de oudste bezigheden van de mensheid en heeft zijn oerdegelijk karakter te danken aan ervaringen, die in overlevering van vader op zoon zijn beklonken.

De tuinders vormen een gemêleerd gezelschap van overwegend gepensioneerde mannen die in hun arbeidzame leven niets met agrarisch werk van doen hadden. De meeste boerenzonen zoeken het niet meer om voor liefhebberij datgene te doen, waar ze in hun jeugd vaak toe werden aangezet. Zoals gezegd, moeten we goed naar elkaars wijsheden luisteren, want anders gebeuren er domme dingen. Uien die met het kontje omhoog in de grond gedrukt worden of plantjes die gewied worden in plaats van het onkruid, om enkele bedrijfsongevallen te noemen.

 

Het is een drukke tijd voor ons keuteraars. “Spaaien” en het vroege spul op verantwoorde wijze in het aardse werken. Ondertussen functioneel bijpraten, waarbij tussendoor het laatste dorpsnieuws wordt uitgewisseld. Sterfgevallen en op tilt staande echtscheidingen zijn geliefde programmaonderdelen met een hoge luisterdichtheid.

Inmiddels heb ik de vroege piepers na een indringende “peptalk” tot baring aan het aardse toevertrouwd. De worteltjes gezaaid, geflankeerd door uien en sjalotten  (met de kontjes naar onder) om wormsteek te vermijden.

Zo kan ik met een gerust hart voor een korte vakantie vertrekken naar het zonnig Madeira.
 

Reacties (7) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Een leuk artikel. Geweldig dat het nog steeds bestaat. Duim
Lichtelijk met de neus omhoog kan hier geen kwaad.
Heerlijke zin: Inmiddels heb ik de vroege piepers na een indringende ?peptalk? tot baring aan het aardse toevertrouwd.
Oh Henk, ik heb hier weer van genoten... er klinkt zoveel liefde en relativeringsvermogen uit. En schrijven? Ja, naast keuteren kun je dat dus ook zeer goed met natuurlijke stoffen bemest.
En er zijn ook die meer doen dan alleen tuinieren. Wat ik bedoel? Geheime afspraakjes. Ik zeg: nooit doen.
:)
ik heb niets met tuinen, maar ondanks dat heb je dit toch wel lekker neergeplant. het leest lekker weg.
Geweldige zin: "Inmiddels heb ik de vroege piepers na een indringende ?peptalk? tot baring aan het aardse toevertrouwd". Heerlijk in de aarde wroeten! Fijne vakantie op het prachtige Madeira!
Graag gelezen! Op het dorp hiernaast hebben ze ook volkstuinen, heel gezellig ook!