Een gehandicapte jongen

Door Miekepost gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Een gehandicapte jongen, die groot werd gebracht door z'n grootmoeder, en nu op straat staat, doordat de vriendin van papa hem niet in huis wil.

Mijn naam is Jeffy, en ik werd geboren op 10 december 1998.

Ik kwam ter wereld, en mijn eigen mama wilde me niet, want, ik was te zwaar gehandicapt. Nu ja, te zwaar is relatief, dacht ik. Ik werd geboren met Spina bifida of open rug, ik heb maar 1 nier, en ik heb twee klompvoetjes. En ik was toen niet, en nu nog niet, moeders mooiste. Mijn mama wilde me dus niet, en mijn oma zorgde voor mij. Door tussenkomst van pleeggezinnen, hulp aan kindertjes en meerdere stomme instanties. Mijn eigen mama wilde me dood, en gaf alleen maar toestemming, om mij te eutanaseren. Dat was in 2000.

Een bevriend koppel ging een "benefiet" organiseren.en ze noiemden het "country benefiet" ha, country? wat was dat? niet een country nummer, helaas. Maar, dat was buiten een vriendelijke vrouw gerekend. Zij was al jaaaaaren dj voor een lokale radio en kende vele vele amerikaanse country artiesten. Door haar toedoen, kwamen er in februari 2000, 32 buitenlandse acts naar belgie. 28 uit de VS, 2 uit Canada, 1 uit Duitsland en een band uit Noord Ierland. Het ging goed,  de Amerikanen steelden de show, ze noemden zich "de witte leugens" Er werden vele vele $$$$$ verdient, maar dat was nodig voor mijn vele operaties.

 

Nu zijn we 2012,

en ben ik al 14 geworden. Ondertussen heeft mijn papa een vriendin, maar die ziet me dus niet zitten. op mijn 14de verjaardag zei mijn pleegma ( oma) dat ze soms zo duizelig was, en mijn weldoeners maanden haar, om een arts te raadplegen. Half januari belde mijn oma, pleegma naar mijn weldoeners om te melden dat ze kanker had...; In de hersenen, in de kleine hersenen, in de longen, in de borsten, in de lever, in de pancreas, in de nieren, en nu ja, overal waar men maar kanker kan krijgen. Ondertussen, moest ik weer maar eens naa de kliniek, want ik was geopereerd aan mijn te korte been, en de vriendin van papa bracht me wel weg, zette me af, en vertrok, ik moest maar zien, dat ik zelf ging aanmelden.  Op 7 maart mocht ik terug naar huis, maar papa en zijn vriendin" hadden geen tijd" om mij af te halen, in Leuven. De zus van papa is mij dan komenhalen. dat was de dag dat mijn oma pleegma , jarig was, ze belde verschillende mensen , om hun uit te nodigen, om met haar, het laatste stuk taart te eten.

En of het haar laatste was.....

op woensdag 14 maart is mijn"mama, of oma/pleegmoeder, overleden. Gisteren ten grave gedragen. Ik moest en zou een briefje voorlezen tijdens de burgerdienst. Dat heb ik idd gedaan, en.... papa en zijn vriendin zijn buiten gespurt. Mijn briefje ging zo: Mama, oma, pleegma, waarom heb je me in de steek gelaten, en je weet, dat ik bij papa en zijn vriendin niet welkom ben. Wat moet ik nu? waar moet ik heen? Iedereen, ging aan"'t huilen, en papa ,met z'n vriendin gingen buiten, weg, vertrokken, te beschaamd.  Nu ben ik voorlopig bij de zus van mijn papa, en ik hoop, dat pleeggezinnen, mij bij hun laat blijven. Mijn weldoeners van 2000, die waren er ook, en zij kwam zeggen, als ik er behoefte aan had, ik, nog altijd bij hen welkom was.

Mijn tante en haar vriend, zijn heel goed voor mij, in tegenstelling van pap en zijn vriendin. Die willen alleen maar het geld, dat in 2000 met de benefiet bij elkaarw erd gehaald, opstrijken. En dat moet dienen, om bij te passen bij mijn operaties. Mama; oma of pleegma, daar bovzen in den hemel, Johnny Cash en Ernie Ashworth hebben je geroepen, zorg van daarboven, dat papa en zijn vriendin me neit weghalen bij tante.

Dag mama, pleema/oma, rust zacht

Je Jeffy

 

 

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
foto's zijn uit den boze, daar Jeffy niet de echte naam is, verder maar al te echt, helaas.
dikke duim en fan erbij !
Mooi geschreven, ontroerend verhaal. Goed bedoelde tip: denk aan de schrijffouten, er zitten nogal wat fouten in! Probeer de volgende keer plaatjes bij het artikel te plaatsen.
Toch een voorzichtige duim.
Misschien kun je bij de zus van je vader blijven ! Sterkte.