Misbruik van kinderen

Door Morisha gepubliceerd op Friday 28 September 12:14

Hoe kan ik kindermisbruik stoppen

Kindermisbruik, mishandeling, geestelijk of sexueel op wat voor wijze dan ook. Doodziek word ik ervan.

Hoe vaak kijk ik niet om me heen. Perfecte gezinnen lijken het bijna allemaal. Papa, mama een paar kinderen. Je ziet ze in je straat, je ziet ze in de winkels, je ziet ze overal waar je komt. Maar wanneer zie je dat er iets niet klopt? Hoe moeilijk is dat?

Ik kan je vertellen verschrikkelijk moeilijk.

Zoals velen heb ik altijd gezegd: "als ik het zie of als ik het zou merken, dan maak ik er werk van." Maar wat is dat gevaarlijk. Ik weet namelijk zeker dat er in iedere schoolklas een kind zit dat of misbruikt of mishandeld wordt. Maar hoe haal je zo'n kind eruit? Hoe kun je zo'n kind redden? Je weet van tevoren dat een kind gaat ontkennen. Dat een kind niet zal zeggen: "hee hallo, ik weet dat jij me kan helpen, ik word misbruikt en ik wil niet meer!"

En toch moet er een manier zijn. In ons land doen we zoveel voor de kinderen in het buitenland en geloof me ik vind het super want elk kind binnen of buitenland heeft recht op een jeugd en op een mooie toekomst. Geen enkel kind mag met angst in het lijfje naar huis zich afvragend of hij of zij wel veilig is op het moment dat het thuis komt.

Opvanghuizen zitten vol met angstige moeders die hun kinderen willen beschermen. Maar er zijn er ook die hun ogen sluiten en enken: "nee, dat gebeurd niet in mijn gezin. Dat kan niet. Niet mijn kind, niet mijn man of broer die het mijn kind aan doet." Helaas is dat maar al te vaak toch het geval. We lezen het dagelijks in de kranten en horen het dagelijks op het nieuws.

Als ik dan om me heen kijk in mijn eigen gezin, twee prachtige dochters met een leven vol lol en puber streken. Een man die weet hoe ik denk over misbruik. Het open en eerlijk praten over sex en liefde wat goed is en wat fout dan ben ik vreselijk dankbaar. Mijn kinderen zijn veilig. In mijn eigen huis. Maar vanaf het moment dat ze de deur uit gaan op de fiets of met de bus, met vrienden of vriendinnen dan ben ik ongerust. Maar ik moet ze laten gaan. Ik moet ze groot laten worden. Ze zijn 12 en 17 jaar, kom op mama, de tijd van handjes vast houden is voorbij. Ze zijn open en eerlijk belevenissen met vriendjes worden tot in details aan me verteld (soms net even iets teveel, ik hoef nou ook weer niet alles te weten..).

De oudste is 1 keer echt heel erg verliefd geweest. Alles heeft ze me gevraagd en alles heeft ze me verteld. Geweldig. De jongste wil de wereld ontdekken en ik moet lachen om hoe ze haar oren heel ver open doet als haar grote zus gaat vertellen. Ze weten wat kan en wat niet kan. En ze zijn heerlijk vrij en onbezorgd. Heerlijk als je zo je jeugd mag beleven.

Waarom maak ik me dan druk zou je toch zeggen?

Helaas hoor ik bij de jeugd waar ik me zorgen om maak. Mijn nestje was niet veilig, mijn jeugd was niet leuk. Ik had geen vader die me knuffelde omdat hij trots op me was. Ik had een vader die me knuffelde omdat hij zijn eigen behoeftes op me bot wilde vieren. Jaren lang. Ik heb moeten vechten voor mezelf en mijn eigenwaarde. 12 Jaar heb ik gezwegen. Maar uiteindelijk ben ik dan toch heel erg gelukkig en heb ik het toch gered. En nu is het tijd om de kleintjes onder ons te helpen. Ik weet dat ik het kan.

Het fijne van schrijven is dat je tegelijk verwerkt. En dat heb ik gedaan. Al mijn herinneringen ben ik van me af gaan schrijven. Ik kreeg reacties van jonge vrouwen maar ook van kinderen. En zoals ik al zei: helaas zit er in iedere klas minimaal 1 misbruikt kind. Mijn gedachten en herinneringen zijn een boek geworden. Mijn dochters hebben het boek als werkstuk gebruikt op school. Heel eng want ze praten toch over mama. Later sprak ik de lerares van mijn jongste dochter en ze zei: "dit onderwerp is zo belangrijk, waarom wordt dat niet meer besproken?" En dat is dus wat ik wil. Ga ik het voor elkaar krijgen? Geen idee maar ik kan niet meer nutteloos toekijken. Ik heb geen idee waar te beginnen maar het moet toch te doen zijn.

Fijne dag allemaal.

Morisha.

 

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.