Moeheid bij ziekte

Door Nelliestam gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Sinds een aantal maanden heb ik bijzonder veel pijn door ACNES (zie vorig artikel). Door de pijn en de zware medicijnen die ik slik ben ik onbeschrijflijk moe. Toch ga ik het proberen.

Sinds januari leef ik 24/7 met pijn. Zenuwpijn (voelt als wortelkanaalbehandeling zonder verdoving, AUTSJ...). Geen prettige pijn en ook onmogelijk te negeren. Naast de pijn slaap ik hierdoor ook bijzonder slecht, ik neem door de pijn een verkeerde houding aan wat veel energie kost, maar ook de pijn op zichzelf kost me gewoon enorm veel energie. En daar wil ik jullie proberen iets over uit te leggen.

Je hoort wel eens van mensen die door ziekte, maar ook bijv. na de gebroken nachten na de geboorte van een kind of om welke andere reden dan ook, geen energie hebben om dingen te ondernemen. Dat begreep ik altijd tot op zekere hoogte, maar de moeheid die ik op dit moment ervaar heb ik nooit kunnen bedenken dat iemand dat op deze manier ervaart.
Ik heb als ik rechtop zit nauwelijks de energie om m'n ogen open te houden. De kracht niet om op te staan en naar de keuken te lopen of naar het toilet. Nauwelijks de energie om m'n hand op te tillen en te krabbelen daar waar ik jeuk heb. En de energie om een artikeltje hier te schrijven ontbreekt me eigenlijk ook;-). Maar het heeft een beetje 2 kanten.
Aan de ene kant zou een logische redenatie zijn als ik nu zou zeggen, ik ga naar bed en ga een lekker lange nacht maken! Maar... als ik in m'n bed lig heb ik geen idee hoe ik moet liggen, want zodra ik maar minimaal beweeg schieten de pijnscheuten door m'n lichaam.

Gelukkig zijn er wel oplossingen voor. Om te beginnen de normale pijnstilling, maar die werken in de praktijk nauwelijks tegen deze pijn. De volgende stap zijn injecties met verdovende middelen (lidoceïne, prednison, dat soort zooi ;-)). De eerste soort werkt vaak slechts kort. De laatste soort zorgt voor flinke littekenweefsel wat de volgende stap moeilijker maakt. Ook niet echt een goede oplossing dus. De volgende stap is een operatie, maarrr... en nu komt het. DE WACHTTIJD DAARVOOR IS OP DIT MOMENT 4 MAANDEN!!!! Vier maanden met deze pijn! 4 maanden!!! Hoe moet ik die doorkomen? Wie het weet mag het zeggen, graag zelfs! Qua pijnstilling is het ook erg ingewikkeld. Want de 'lichtere' pillen werken nauwelijks (dat is ook bewezen). Paracetamol, Diclofenac en Tramadol zijn dus niet afdoende en kan ik wel slikken, maar heeft weinig zin. Er zijn daarna weinig mogelijkheden. Er is nog een middel, amitriptyline, maar van die medicijnen heb ik behoorlijk last van de bijwerkingen. Maar goed... van alle zooi die ik nu slik kom ik ook behoorlijk aan :-( (vind ik behoorlijk treurig:-(). Opzich wel aardig, want de huisarts vond het geen goed idee om dan door te gaan met de amitriptyline. Daarom slik ik nu morfine tabletten...
Het resultaat... Ik loop de hele dag rond als een ZOMBIE!!! En met een energielevel van -10 is het een vrij slechte combi. Heb trouwens nog een leuk verhaal van morfine op je nuchtere maag... Maar dat komt als ik weer met enige geestigheid een verhaal kan schrijven... want eh... dit is vrij kansloos ;-). Sterkte... Dapper als je helemaal tot hier gekomen bent met lezen. In dat geval; Bedankt voor het meeleven!

Tot snel!

Nellie

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Dank voor jullie lieve berichtjes. Vond m zelf nogal 'saai' geschreven ;-). Maar hopelijk binnenkort weer positievere en leukere berichten! Dank nogmaals!
ook namens mij heel veel sterkte gewenst.
je hebt in elk geval een duim en een fan erbij.
t lijkt me verschrikkelijk... wens je dan ook veel sterkte toe..