Een bijzonder kind

Door Bull gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Ouder van een bijzonder kind,trots,houden van je kinderen

Begrijp de leegte in mij...

Lieverd,deze open brief behoeft enige uitleg,ik wil het delen met lezers van mijn blogs..en waarom..gewoon,omdat ik het wil,omdat ik kenbaar wil maken wat er door mij heen gaat,dat ik probeer geestelijk contact met je te krijgen,hetgeen niet lukt.
Ik mag niet eens zeggen waar je bent,omdat je echte "vader"niet mag weten waar je zit,omdat ie niet spoort,mede door zijn agressief gedrag ben jij nu het kind wie je nu bent.
Met je verlatingsangsten,je dislexie,je hersentjes die anders reageren als een ander kind,en owja,ofschoon jij dit in je kinderjaren niet zal lezen,ik hou net zoveel van jou als je andere zussies.
Nee moppie,verwekt heb ik je niet,maar het woord stiefvader verdom ik om te zeggen...je bent gewoon mijn kind!
Je eigen vader wilde met je gooien,schopte jou mama in haar buik toen jij in haar woonde,alleen maar omdat die eikel een zoon wilde.
En toen je eenmaal op de aarde was,moest je toezien hoe die lul een mes op jou mama haar keel zette..en niet te vergeten..die knop op die stoel,waar die smeerlap jou met je kleine blonde koppie tegen aan stootte toen je een paar maanden oud was.
En het frapante is,dat je sommige incidenten nog weet te vertellen,ondanks dat je nog zo klein was!
Vandaag was het zover...mama heeft 10 lange jaren gezegd tegen de beruchte instanties wat jij mankeerde..niemand geloofde haar..buro jeugdzorg niet,de kinderbescherming Alkmaar niet,het toenmalige pleegezin niet..maar ze besloten wel dat jij ONTERECHT,samen met jou zusje weg werden gehaald bij mama.
Dit alles kwam door leugens van het pleeggezin..je bloedeigen "vader"..en zijn familie!
Ik heb ruim negen jaar jou papa mogen zijn,met je bijzonderheden,je vreemde nukken en je buien,maar ik begreep jou zo goed!
We brachten je weg..naar je nieuwe huis,waar je naar school gaat omdat daar ook kindertjes zijn die ietsje anders zijn dan ons,hele slimme kindjes,maar op een andere manier.
Toen we je hadden afgezet..en je een dikke knuffel hadden gegeven...heb jij ons uitgezwaait.
Samen met die andere fantastiche mensen die daar waren.
Ik keek in de achteruitkijkspiegel...jij sprong van een hekje af..en begon te stoeien met een ander kindje..ik zag je blonde lokken dansen,en ik lachte mijn natte ogen droog.
Ik heb de auto uit jou zichtveld aan de kant gezet,want mama moest huilen..niets is erger dan je kind achterlaten,terwijl we al die jaren wisten wat er aan de hand was,maar geen instantie die daar in geloofde..dat tuig.
Je eigen vader heeft nu eindelijk een algemeen contactverbod met zijn eigen kinderen...ik zou me eigen rondschamen als het mij zou over komen!
Deze Papa zorgt wel voor je twee muizen,want die mochten niet mee,omdat dat een paar dikke poezebeesten rondlopen,maar daar zal jij ook wel vrede mee sluiten,jou kennende,want wij geven beiden meer om dieren dan om mensen,gek he meissie,we lijken zoveel op elkaar,je had mijn eigen kind kunnen zijn!
En jij zei me altijd ook..jij bent mijn echte Papa...en ik...ach..wat moest ik zeggen..ik zei maar.."ja hoor moppie,als jij dat wilt,wil ik dat wel zijn!"
Door jou "ziekte" heeft het hele gezin soms mee geleden,maar ik kan je niets kwalijk nemen,ook al deed het soms nog zo'n pijn...liefde overwint alles moppie.
En we hebben natuurlijk ook saampies veel gelachen,ook met mama en je zussies.
De dag ervoor hebben we samen nog gevist...en jij hebt voor het eerst een karper gezien die ik had gevangen,jij bent mijn visvriendinnetje!
Hoe jij dat dier weer terug deed in het water..zo klein als je bent,je handjes konden de vis niet eens goed vasthouden,maar dat ging zo lief..zo rustig en met respekt.
Natuurlijk heeft die vis wel even stress en een beetje pijn gehad toen ie aan het haakje werd geslagen,maar er is mij verteld dat een vis dat binnen no time is vergeten,en op zoek gaat naar nieuw voedsel.
Ik heb je bijna mijn hele viskoffer mee gegeven,een hengel,en mijn schepnet enzo..een stukje van mij bij jou..het is iets denkbeeldigs van mij...maar ook dat begrijp jij,je bent zo slim,op je eigen manier,mijn God,wat hou ik van je.
Hee,en weet je boefie van me...toen je nog een baby was,en ik s'nachts thuis kwam van mijn werk,hoorde ik steevast.."TOK" uit je kamertje,dan sloeg je met je lege flesje tegen de spijlen van het ledikant,maw.."Papa..djinken""
De R was toen nog niet je sterkste kant...lief dochtertje van me..Papa,deze Papa,zal niet rusten voordat al die hufters die jou je jonge leventje hebben vergald,aan te pakken..via de gerechtelijke weg..Papa is nergens bang voor,maar ik doe het legaal,want jij hebt ons nodig..en je zussies ook.
De eerste 3 weken mogen we geen contact met je hebben,want anders word je teveel heen en weer geslingerd met je gedachten,pfff..moeilijk hoor,
gelukkig mogen we wel schrijven,of een kaartje sturen,en Oma,mijn Mama..wil ook nog iets leuks in elkaar zetten.
Papa gaat stoppen lieverd,even de gedachten verzetten,en hopen dat de eerste drie weken snel om zijn...dan mag je weer een weekendje thuis slapen,hopend op mooi weer,mischien gaan we dan weer vissen.
Dag lieffie..doe goed je best op school..en tot over drie weekjes...en vergeet niet..Papa en Mama,en je zussies,en alle dieren houden van je....dikke kus....................

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Heb geen woorden, dit zegt genoeg..........
mooi geschreven Bull .!
Dit is inmiddels een paar jaar geleden...ze is lang en breed weer thuis...en deze Papa heeft ondertussen gesprekken met de advocaat..gaat goed komen!
maar Bull verdomme toch wat een ellende poehpoeh mot ff een traantje wegpikke, nou de knufff