Help mij! Mijn dochter is een puber.

Door Knokker gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Ik ben op zoek, naar moeders met dochters van zeventien a achttien jaar. Of een volleerde professor die alles weet hoe een puberende dochter in elkaar steekt, of nog belangrijker, hoe er mee om te gaan. Ik zoek tips van mensen die weten wat ik mee maakt in mijn dochters pubertijd. Geen meepraters. Maar kennis van deze zaken. Ik was ooit zelf een puber, en dacht dit wel aan te kunnen, maar ik sta slecht aan het begin....van een nieuw tijdperk.

Deze foto is gemaakt vlak voordat mijn dochter geboren werd. Puffend oefenen met mijn nichtje van drie (haar moeder was in maart uitgerekend), hier ging het wel goed. Mijn dochter maken was...eeeh errug gezellig. Haar negen maanden bij me dragen was een eer, om mee te mogen maken, haar op de wereld brengen is het mooiste wat me ooit is overkomen. En ook wel het pijnlijkste....maar bovenal het allermooiste. Niet alleen mijn dochter werd geboren, maar ook onze liefde.  Want sinds die eerste blik naar haar was ik om . Mijn kind is meer dan alleen maar mijn dochter, zij is mijn rijkdom. Mijn liefde, mijn vriendin. Eigenlijk met alles wat we doen en wie we zijn.

 

Maar...dat woordje weer.....maar. Maar na de bevalling heb ik eerst gewacht, daarna gezocht, en toch maar eens gevraagd aan de verpleegster en verloskundige.....Waar was de handleiding van hoe om te gaan met een pasgeboren meisje. Die was er niet.....ik moest het doen met mijn moeder instinct. Deze mensen hadden er verstand van dus....met hulp van de kraamverzorgster kwam ik de eerste weken ook wel uit de voeten. Toen deze na bijna twee weken ons verliet en ik op eigen benen stond ging inderdaad het meeste vanzelf. Dus volgde ik me onze nieuwe weg. En drie jaar later volgde onze tweede mooie meid. Ook deze werd geboren zonder handleiding (miscchien een discussiepunt voor ons demitionair kabinet, geboren worden met volledige handleiding incl karakter trekjes verplicht maken). Het kabinet praat sowieso al onzin, dus vandaar mijn hint..... Ook onzin dus.

Maar ik dwaal af....mijn tweede dochter werd geboren en nu heden daags zijn beide meiden negen en twaalf jaar oudt. En wat ik nu ga schrijven is geen klaagzang, maar een schreeuw om hulp....

 

 

Mijn dochter is nu in de fase van....boeiend, niemand begrijpt mij, ik luister toch niet naar jou, al mijn vriendinnen laten me vallen, je gelooft me ook nooit he mam.  Herkent iemand dat? Anybody? Geef me dan een duim.

Ik probeer het op te lossen met liefde, soms door streng te zijn. Maar het maakt gewoon niet uit. Het is alsof je tegen een muur praat, een muur die zelf wel uitmaakt wat die doet. Ik probeer haar te laten lachen, maar muren kunnen niet lachen, dus....stoppen dan?

Ik heb vandaag straf opgelegd omdat ze moest leren maar niets eraan gedaan had. En haar houding....wat ik zei....een opgetrokken muur. Ik heb haar black berry afgepakt, een hele week lang, helaas had ik geen zuurstof in huis voor mijn lieve kind. En goede tijden slechte tijden mocht zo ook niet zien (drama alom). 

Mijn meisje zit gevangen in haar steeds meer vrouw wordende lichaam. En ik moet toekijken en mijn vingers gekruist houden dat ik haar vertrouwen heb en hou. Moet ik lief zijn, moet ik boos worden, wat zijn de regels in de pubertijd, hoe krijg ik het voor elkaar als moeder om haar te laten bloeien tot een jonge dame. Ik vraag aan degene die zich aan gesproken voor tips..... Een aanmoediging, een yell. Want ik zal toch echt niet de enige zijn, al voelt het wel zo nu.

 

Toch wil ik dit positief afsluiten, en dat kan alleen door liefde, ik hou zoveel van deze meid. Ze is het allerbelangrijkste in de wereld voor mij. Zou me leven voor haar geven. Ik zou me leven ook geven als die muur om haar heen omgaat. Kind van me....mama houdt te veel van je denk ik. Denk ik...ik weet het wel zeker.

Liefs monique.

 

                                                          Mijn dochter......

Reacties (24) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik geloof 100% in mijn meid, vandaag toonde iets wat op berouw leek. en gypsylady....please stand by. Dochter een staat in haar startblokken en nummer twee, nog even niet.....ik ben stapel op haar dus....idd doorbijten maar. Kanjers.
ik hou van je mama
Ik denk dat je niet veel kan zeggen of doen. Doorbijten is de boodschap volgens mij. Altijd in haar blijven geloven is het belangrijkst. Uiteindelijk komt er terug een dag dat ze zegt dat ze je graag ziet, iets wat ze altijd wel al heeft gevoeld, maar het even moeilijk mee had te zeggen. Duim!
Hier een puberjongen! "grijnst"
Ik kan helaas niet zoveel tips geven, maar als je vertrouwen in haar blijft houden, dan zal je jou ook vertrouwen.
Voor de rest: veel succes!
Moni, alleen? JA ECHT NIET! heb er 1 van bijna 18, ik word er stapel niet goed van, laat alles vallen waar het ligt en opruimen ho maar! Een grote bek te pas en te onpas, ik ben in staat im af en toe eens flink uit te halen, maar ik hou me in...net op tijd als mijn vernietigende blik de hare treft..pas op dame glad ijs ...ontiegelijk glad ijs. Maar ik ben zelf nog al door de wol geverfd..met zwijgen dwing je de duivel, en geloof me het werkt, negeren die handel voor jezelf ontploft en dingen gaat uitspugen of toch die lel uitdeelt waar je later spijt van krijgt. Geloof me het gaat over. Wanneer? dat weet ik niet maar ze zeggen dat het een fase is, zeker als ze een vriendje hebben..DUH!
Ik ben stil van de lieve en vooral goede reacties. Ik ben niet alleen hier in, dus ik ga vaker schrijven over de pubertijd van mijn toch wel heeeele lieve dochter. Dank voor alle advies die ik zeker ter harte neem.
Hopelijk heb je wat aan alle reacties. En vergeet niet, ze kwetsen je niet met opzet. Ze houden echt van je, maar t komt er soms zo rottig uit :)