Wat word jij al groot

Door Claudia1972 gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

14 jaar geleden werd jij geboren en nu ben jij al een hele grote jongen, mama mist jou en elk half uur dat ik jou kan zien is een hartverscheurend moment voor mij...

Jouw geboorte:

Elke geboorte van een kind is uniek, maar de geboorte van een eerste kind is en blijft speciaal.

Het was 30 juli 1997 toen jij voor het eerst de buitenwereld zag en dat moment zal ik nooit vergeten.

Een dag, een nacht en dan nog een halve dag wachten op jou, met veel pijn,  en veel doorzettingsvermogen kwam jij om 5 minuten over half 5 's middags ter  wereld.

Na 8 maanden en 1 week zwangerschap kregen wij jouw voor het eerst in de handen.

Met veel liefde groeide jij op tot de kleine man die jij nu bent.

Ik zal nooit vergeten dat wij veel hebben nagedacht hoe jij  zou gaan heten.

Nooit wilde ik dat mijn kinderen werden vernoemd, ieder mens is uniek, dus jij ook..

Met wat gerommel met de namen kwam jij dan Kevin te heten en het was nog een bestaande naam ook.

In het jaar dat jij werd geboren hoorde je deze naam niet zoveel, dus dat vonden wij wel geweldig.

Zo op mijn buik gelegd, met tranen van geluk mochten wij Kevin voor altijd in ons hart sluiten.

Dat moment zal ik nooit vergeten.

 

opgroeien gaat echt niet vanzelf:

 

Als kind maak je van alles mee,  je leert kruipen, je leert zitten, staan en lopen.

Je leert praten en je leert om te gaan met andere mensen.

Toen jij 3 jaar oud was kwam Remco, jouw broertje ter wereld, eigenlijk vond jij het maar niets.

Jij moest ineen alles delen, de aandacht, het speelgoed, het samen spelen, dat wilde jij niet.

Jij die zo gewend was om alleen te zijn, moest zich nu aanpassen en alles anders beleven.

Vaak werd jij op handen gedragen en groeide jij aan boord op,  maar toen jij eenmaal 7 jaar werd moesten wij jou loslaten en jij moest naar het internaat, met pijn in ons hart lieten wij jou gaan.

Met heel veel verdriet van  allebei de kanten stonden wij met onze rug tegen de muur, jij moest wel en wij hadden geen keus, jij moest naar school!!

Weer een situatie waar jij aan moest wennen en dat heeft heel wat voeten in aarde gehad.

Gelukkig kon jij na een tijdje jouw draai wel vinden en vond jij het best wel leuk, maar elke zondag maar weer, was het moeilijk om jou achter te laten.

Gelukkig kon jij dan zondag avond naar opa en oma om te slapen, dat was al een zorg minder.

Met ups en downs zagen wij jou groeien, echt groeien...

Jij veranderde van een verlegen mannetje  naar een mondige kleuter.

Tjonge jij wordt  groot , echt groot!!

                                     Kevin en Beau..

 

29 maart 2009:

 

Het moment dat ik mijn leven moest gaan oppakken, niet valk bij jou, maar ver bij jou vandaan.

Mam kon niet anders, zij was ten einde raad, letterlijk..

......begrip had jij hier niet voor, jij daar in Terneuzen en ik hier in Assen.

Een zware tijd gingen (gaan) wij  tegemoet, veel strubbelingen, veel onbegrip, de vraag waarom.

Ik kon jou maar 1 antwoord geven: mama redt het zo niet, mama moet gewoon terug.. zij kan niet in Terneuzen blijven, ik voel mij hier niet thuis...

 

Een aantal mensen begrepen mama, anderen weer niet.

Ik heb jou niet verlaten, ik heb mijn eigen ik terug gehaald en elke minuut van de dag denk ik  aan jou.

De momenten dat ik bij jou ben zijn zo zeldzaam, maar o zo speciaal.

.....vrijdag nog, stond ik bij jou langs de waterkant samen met jou te vissen.


..jij had het naar jou zin en ik ook, ik wilde niet weg, maar ik moest..

Met tranen in mijn ogen liep ik weg van jou, de pijn in mijn hart is onbeschrijfelijk.

Lieve schat, dacht ik, kom gewoon eens een keer weer bij mij, ik mis jou zo.

​Jij kijkt nog even naar mij en zegt dat je van mij houdt..

lieverd wij blijven altijd van elkaar houden, niemand die daar tussen komt...

​De liefde tussen moeder en kind gaat nooit verloren...

 

​mama  loves  you  forever

 

 

Reacties (7) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Dank je voor je reaktie. Ik wens je alle kracht toen meid.
Groetjes Janice
@ JHeininga, Hij heeft er voor gekozen om in Terneuzen te blijven, zijn vader vaart op een schip, hij en zijn broertje wonen op een internaat (dan heb ik hiermee ook de vraag van Karazmin beantwoord) het is een stuk ingewikkelder dan hier staat omschreven.. bedankt voor jullie reactie..
Hallo Claudia,
Tjah, hier moet ik wel even een traantje bij wegpinken.
Maar waarom kan hij niet mee naar Assen? of woont zijn vader in Terneuzen?
ellendig voor jullie allebei, maar zo lopen de dingen soms. Heb je zijn broertje wel mee naar Drenthe genomen?
Ik schreef dit voor mezelf, omdat ik het momenteel erg moeilijk heb.
Soms is het leven net niet wat het hoort te zijn, ik ben erg gelukkig, maar dit is het stukje geluk wat ik dagelijks moet missen.
Bedankt voor jullie lieve reacties, van mij afschrijven is altijd belangrijk voor mij geweest, dit lucht op, nu kan ik weer verder..

x
Claudia, ik heb je verhaal gelezen en het heeft me erg aangegrepen! Ik kan zo goed begrijpen dat het enorm pijn doet en ik wens dat jullie contacten steeds frequenter mogen worden.
Duim verdiend
Prachtig geschreven Claudia.. Tranen in mijn ogen. Zo hard dat de dingen kunnen lopen zoals ze soms (ongewild) lopen, maar toch gewoon moeten.
Ik ben blij voor je dat je met hem aan de waterkant stond te vissen. Wellicht worden jullie contacten in de toekomst minder zeldzaam. Ik hoop dat in ieder geval voor jullie beiden.