9 maanden dikke buik

Door Luipaardje gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Mijn baby komt eraaan

Oeps, daar heb je het weer mis schot! Zo gaat het nu al maanden. Wat zeggen de dokters? Cyclus bekijken, goed en gezond eten, condomen verwijderen, de pil in de vuilbak en dan zal het gebeuren.
Tja maar er gebeurt juist niks!
Dan maar kijken in een zwangersschapsboek tot je er hoofdpijn van krijgt, en je doet zeggen vanavond niet schat ik heb hoofdpijn.

Op een dag kwam mijn afgepeigerde lieve vriend thuis met een romantisch plaatjes nachtboek. KIjk eens lieveling zo moeten we het doen. En dan proberen maar. Oef na 20 minuten uithoudingsvermogen lagen wij door elkaar te kronkelen van de pijn. Is dat nodig voor een baby te maken vroegen wij ons af?
Zo'n standje wil ik nooit meer doen, of er gaat iemand van ons tweeën met gebroken armen of benen naar de spoed.

Ben ik zo mis? Maar mijn vriend zei ik weet wel iets, heb het gelezen, proberen we het? Na een hele pak chocolade, een halve kilo aardbeien met een scheut crème fraîche lieten wij ons gaan met rode oortjes, met gehijg en gekreun,  voor het goede doel. Nu moest ik een kwartier met mijn benen tegen de muur liggen en wachten. Terwijl hij op zijn laptop bezig was. Romantisch heee! Maar gelukt heee!

De gynaecoloog zei met een brede glimlach gefeliciteerd mevrouw, je bent het , je bent zwanger.
Enkele seconden nadien sprong ik op hem en gaf hem een dikke smakkerd. Onder het jaloerse oog van mijn vriend. Daarna liepen we toch op wolkjes huiswaarts. Hjij zei tegen mij, overvriendelijk maar gemeend, vrouwtje we krijgen een hij'tje of een zij'tje. Hij legde me werkelijk in de watten. Zo'n 9 maand lang heee.

Toen ik opeens riep mijn water is gebroken. Oei zei het stresskonijn tegen mij waar is alles om mee te doen. Ik vind die grote zak niet. Gniffelend keek ik hem aan. Ontspan. Wachelend ging ik naar de auto en mijn stresskonijntje was weeral de oude en zo kwamen wij in witgeschilderde lelijke onpersoonlijke kamer. Na 7 uur zuchten, klagen, gemasseerd worden door mijn lieveling riep ik het uit. Een jongen! It's a boy! Een vriendelijke verpleegster legde het ingepakte knuffeltje in mijn bevende armen. Mijn vriend zei haperend wat een schatje hij lijkt op jou. Niets was minder waar want hij had een punthoofdje. Maar wij  waren met ons drietjes.  

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
dikke duim van je fan groetjes van ouss..fan erbij
Yess gefeliciteerd!
duim!
dikke duim en fan erbij !