Medicijngebruik: doen of niet doen?

Door Avraam52 gepubliceerd op Friday 28 September 12:09

zal ik medicijnen gebruiken of zal ik met jullie hulp proberen door te gaan? Deze vraag krijgen we vaak op onze praktijk.

 

“zal ik medicijnen gebruiken of zal ik met jullie hulp proberen door te gaan?” Deze vraag krijgen we vaak op onze praktijk.

In eerste instantie is mijn antwoord:  “Wie ben ik om te weten wat goed voor jou is?”  Dat is niet een antwoord waarop je wellicht wacht, laat me dat even uitleggen. Voor mij als therapeut is het minder belangrijk welke methodiek werkt. Daarmee snij ik mij zelf  mogelijk in de vingers, want hieruit zou je kunnen afleiden dat de methodieken die wij aanbieden minder goed of op zijn best net zo goed werken als medicijnen.
 

Ik kan hier beste op antwoorden door mijn persoonlijke ervaringen met jullie te delen. Wat ik van mijn lichaam weet is dat het mij signalen geeft dat ik iets in mijn leven moet gaan veranderen of de tijd is gekomen om mijn oude patronen angsten en overtuigingen los te laten. Helaas, net als wij allemaal heb ik niet altijd de tijd en geduld om daar naar te luisteren, en daarom wordt een Paracetamol voor de hoofdpijn af en toe aan mijn systeem toegevoegd. Voor de rest heb ik misschien het geluk dat ik een goede lichamelijk conditie heb en mijn immuunsysteem prima functioneert.

Er zijn echter momenten in mijn leven geweest dat ik niet kon lopen door de pijn in mijn knieën. Uiteindelijk besloot ik om naar de diepere oorzaak van de pijn te gaan, en te onderzoeken wat ik in mijn knieën vast hield. Alleen door echt en integer contact ermee te maken was ik binnen 24 uur klachtenvrij. Zou een pilletje hetzelfde effect kunnen bereiken? Ik denk zelf van niet. Wel een pilletje waardoor ik geen pijn meer zou voelen, maar zou het de oorzaak wegnemen?  Dat denk ik ook niet.

Natuurlijk zijn er mechanische constructies in ons lichaam die niet allen maar door  gedachten en wilskracht gecorrigeerd kunnen worden.  Daar heb je hulp van buiten af nodig en het is daarom goed dat  die mogelijkheid er is!

Ken je het verhaal van Morris Goodman "The Miracle Man", een Amerikaanse piloot die na een dwarslaesie (dat is een  gebroken rug plus dientengevolge een afsluiting van de zenuwen die naar de benen lopen) wandelend de ziekenhuis verliet. Dit alleen maar omdat hij besloten had  zich niet over  te geven aan het schijnbaar onvermijdelijke.

Het punt  dat ik hier wil maken is: Wij kennen  het regenererende vermogen van ons eigen lichaam niet, of wij hebben de toegang er toe nog niet ontdekt.

In mijn ogen moet het voor iedereen mogelijk zijn onze hartslag te  vertragen of versnellen, net als yogi dat kunnen. Als wij de tijd en de tools krijgen om dit te trainen, zou het ook mogelijk zijn om de meer subtiele processen in ons lichaam aan te sturen en te controleren.

Worden we dan onsterfelijk? Gelukkig niet, wij zijn ook zelf een energiebron of energiekanaal. Energie is iets wat ontstaat en vergaat. Daarnaast is het ritme van leven en dood ook een biologisch proces (je kunt het evolutie noemen, species komen en gaan), het is een natuurlijke beweging waar wij allen deel van uitmaken. Een natuurlijke beweging waarin dingen ontstaan en vergaan, waarin wij plaats maken voor de generatie na ons.

Voor mij is een wereld zonder ziekten en zonder lijden  geen Utopie, de vraag is of wij ervoor kiezen om in deze wereld de chemische en farmaceutische industrie te ondersteunen, of kiezen wij er voor om op onze eigen kracht en op onze eigen benen de wereld gaan bewandelen?

Ik denk dat evolutionair gezien niet verstandig is om ons over  te geven aan het geweld van medicijnen. Dit omdat er absoluut geen enkele relevante les te leren is op moment dat jij de controle over je eigen lichaam aan  medicijnen overlaat.. Eigenlijk wat je doet is je lichaam belasten met een strijd tegen allerlei artificiële middelen die je lichaam binnenkomen. Vergeet niet dat je lichaam perfect is zoals die is. In principe is alles aanwezig om elke ziekte te bestrijden, anders zouden we niet zo lang  leven, hoewel volgens laboratorium proeven zouden we in staat zijn om 200 jaar te worden. Maar slechts onder een voorwaarde: optimale omstandigheden. Welke  zijn dat dan? Zeker niet de omstandigheden waarin wij nu leven en de consumptie van producten die verre van optimaal zijn voor onze gezondheid.

Onze lichaam levert een continue strijd om te overleven, en hoe meer wij het belasten met het schoonmaken van de rotzooi die wij binnen krijgen, des te minder middelen over blijven om de natuurlijke afweer mechanisme te ondersteunen. Bijvoorbeeld de middelen die de  meer subtiele mechanismen zoals DNA proofreading  controleren. DNA proofreading zorgt ervoor dat ons DNA continue op fouten wordt gecontroleerd. Ons DNA zorgt ervoor dat  het celdelingsproces intact blijft en dat nieuwe cellen de functie meekrijgen waarvoor ze bedoeld zijn. Als de fouten van ons DNA niet gecorrigeerd worden, dan zouden onze cellen een andere vorm kunnen aan nemen of een andere structuur, met als gevolg de  meest rare fysieke verschijnselen, waarvan  de meest bekende  natuurlijk kanker is.

Dus, geef ons lichaam op zijn minst de  mogelijkheid om te doen waarvoor het gemaakt is, namelijk ervoor zorgen dat wij ons kunnen manifesteren in deze wereld, en onze bijdrage leveren aan je taak in deze wereld.  Ik zie ons lichaam als een perfecte ondersteunende dienst, het geeft mij de mogelijkheid om te komen waar ik wil komen, om op te schrijven wat ik wil schrijven, en om te zeggen wat ik wil zeggen! Het geeft mijn hersenen (mind) de kans om te ervaringen op te doen en mijn ziel mijn levenslessen te leren. Het helpt mij te houden van en van gehouden te worden, het helpt mij om genot en  plezier te ervaren. In dualiteit  verzorgt en beschermt het mij. Wat het MIJ is, dat laten we hier achterwege, dit komt elders aan bod.

Uiteindelijk is je lichaam je beste vriend waar je  zielsveel van mag houden, en dat gun ik je ook. Want het lichaam is ook heel gevoelig, elke  gedachte heeft een effect op ons lichaam. Omdat de gedachten die ontstaan in onze hersenen de productie van allerlei stoffen tot gevolg hebben (hormonen genaamd), die wanneer eenmaal door ons lichaam verspreid, overal een effect hebben. Het zijn  stoffen waardoor onze lichaam kan gaan bloeien (positieve gedachten) maar er zijn ook  stoffen die ons lichaam doen wegkwijnen (negatieve gedachten). Zorg er AUB voor dat de balans van deze stoffen naar de positieve kant van de weegschaal overhelt.

Door enkel uit te spreken wat je bezig houdt, uit te spreken waar je niet gelukkig over bent, door aan de impulsen van je lichaam toe te geven, kun je ervoor kunnen dat je een uitgebalanceerd en gelukkig leven gaat leiden, een leven waar geen plek is voor artificiele middelen die een belasting voor je lichaam zijn!

En sla aub niet door, geneeskunde is er voor ons, om er gebruik van te kunnen maken.

 

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Zeer interessant,geweldig uitgelegd! D