42ste verjaardag bij een man !

Door FairLady gepubliceerd op Friday 28 September 12:09

Uit ondervinding is gebleken dat de meeste mannen hier een soort film laten passeren van hun leven en nemen een besluit, maar welk een ..........

Vandaag stond ik er even bij stil dat er 3 mannen die ik heb gekend zomaar zijn verdwenen. En bij nader inzien waren ze allemaal 42 jaar toen er iets gebeurde ! Dat blijft even hangen hoor zoiets. Want de meesten onder ons vinden dit een leeftijd waar je echt bij de volwassenen hoort en toch al redelijk wat levenservaring hebt.

De eerste man was mijn ex schoonbroer. Hij had een mooie job als directeur in een basisschool. Hij zag enorm graag kinderen. Ook al was hij directeur, hij was een zeer gevoelig en integer mens die ondanks alles ook hield van orde, netheid en punctualiteit. Hij was een knappe man, tamelijk groot van gestalte. Helaas kon hijzelf geen kinderen krijgen, een probleem dat echter bij hem lag. Na vele jaren getracht te hebben om samen met zijn vrouw hier een oplossing voor te zoeken, heb ik hen daar weinig of niets over horen zeggen. Zijn broer, mijn ex dus, die had ondertussen een dochter, zijn zus had ook een dochter.

Als we 's zondags bij de ouders van mijn ex kwamen, zag ik vaak de kindse onnozelheid die hij aan de dag kon leggen om met de nichtjes plezier te maken. Want ze hadden hun nonkel graag. Maar wat ging er om in zijn geest ? Een hele tijd later zagen we hem vaak met een sjaaltje in zijn hemd. Niemand van ons ging daar vragen over stellen, maar uiteindelijk kon zijn vrouw haar verdriet niet langer voor zich houden en vertelde dat hij al een paar keer een poging gedaan had aan zelfdoding, zonder resultaat. Verschillende keren moest hij ook worden opgenomen in de psychiatrie.  Vele malen kreeg hij steeds opnieuw die drang en wij konden bij god niet begrijpen waarom.

Op een zaterdagmiddag toen zijn vrouw naar de kapper ging, kreeg hij weer dat gevoel dat opkwam en hij besefte dat hij in actie moest schieten om gered te worden. Hij belde naar zijn behandelend psychiater en voegde eraan toe dat het dringend was. De dokter die toen op dat moment bezig was met een patient kon niet zomaar direct weg. uiteindelijk kwam hij aan het huis van mijn schoonbroer. Hij belde aan, nog eens, bonkte op de voordeur - geen gehoor. Wat bleek, de dokter was enkele minuten te laat gekomen,  want door het troebel glas aan de voordeur zag de dokter iemand langs de andere kant liggen. Helaas hij kon er niet bij. TE LAAT.  Na onderzoek bleek dat dit net was gebeurt ! 42 jaar en hij had nog zoveel te bieden !

De tweede man was de broer van mijn beste vriendin. Een zeer mooie man, eveneens groot en slank. Hij hield van muziek en kunst.  Ik vond  het een rare combinatie tussen zijn hobby en zijn beroep. Hij was namelijk commissaris van politie. Mijn vriendin sprak vaak over hem want dat was haar lievelingsbroer. Misschien ook omdat hij nog steeds de ware vrouw  niet had gevonden en zij daardoor vaker naar hem toeging. Hij was sportief en hield van mooie kledij ten allen tijde. Hij was zeer fier en stond erop om steeds verzorgd tevoorschijn te komen.

Kort nadat ik gescheiden was, begonnen mijn vriendin en ik mekaar terug vaker te treffen, want na onze studietijd en daarna ons huwelijk hadden we eerlijk gezegd mekaar een beetje uit het oog verloren. Zo vernam ik ook van haar dat haar huwelijk ook niet was wat het moest zijn. Met andere woorden, zij bleef gewoon bij haar man voor haar twee kinderen. Daar was ik het echter niet mee eens, maar ieder leidt zijn leven zoals hij denkt het te moeten doen. Zij kon op die manier haar hard luchtten bij mij, maar ook bij haar broer. Ze wist dat haar broer nogal van verzorgde mensen hield en vond volgens haar dat ik eigenlijk eens met hem moest afspreken. Wij zouden als het ware goed bij elkaar kunnen passen volgens haar.

Je moet dan natuurlijk nog de kans krijgen hé, want ik ging uit werken en hij ging uit werken. Hij was alleen en had onregelmatige uren en veel hobby's. Ik had kantooruren, maar wel een dochter om voor te zorgen en mijn huishouden. Ik had niet veel tijd over en al zeker niet voor hobby's. De jaren gingen voorbij en mijn vriendin vond op een gegeven ogenblik dat het wel al een hele tijd was geleden dat ze haar vroer had gezien. Haar vermoeden dat het niet goed met hem ging werd bevestigd toen ze hem ging opzoeken.

Er ging een hele tijd voorbij dat ik mijn vriendin had gehoord of gezien, dus ik dacht dat alles wel OK zou zijn. Helaas, want toen ik op een avond van het werk kwam zat er een doodsbrief in mijn brievenbus.  Ik kon gewoon niet geloven wat ik las. Ik belde onmiddellijk mijn vriendin om te weten wat er was gebeurd.  Gelukkig heeft niemand van ons beiden dit gezien, want hier was het wapen dat dienst had gedaan. Dat heb ik vernomen toen ik  naar de begrafenis was geweest. Hij was 42 jaar en had nog alles om voor te leven en om een gezin te stichten !

De derde man was een goede vriend van mij,  waarover ik reeds heb geschreven in  "waar gebeurd verhaal". Hij was een grote teddybeer zal ik maar zeggen, maar eveneens zeer lief en gevoelig. Hij was ook zeer correct in alles, verzorgd voorkomen en hield van netheid. Hij was een creatievelling die een kunstwerk kon maken van een taart. Hij maakte voor bedrijven taarten voor feesten of recepties bv een visitekaart volledig nagemaakt in taart voor 300 personen, een smurf of een grote beer. Ieder logo dat een bedrijf had, kon hij namaken in taart. Hij was gescheiden en had zijn zoontje bij zich om de veertien dagen. Dus op zich was hij toch niet zo eenzaam. Het heeft hem natuurlijk wel hard getroffen dat hij zijn zaak had moeten verkopen voor de scheiding. Eveneens zijn geforceerde verhuis was hem niet goed bekomen. Maar al bij al leek hij content met het werk dat hij deed. Het enige wat hij nodig had was rust zei hij vaak. Ook die eeuwige rust heeft hij gekregen. Wederom een man van 42 jaar in de fleur van zijn leven met een zoon.

Als ik dit allemaal op een rijtje zie stel ik me de vraag, kan een man wel tegen harde tegenslagen in het leven ?

©FairLady

 

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Toeval bestaat niet en dat weet iedereen die bewust leeft. Zie mijn vorige artikels - u snapt waarom !
Waarom denk je dat vele koppels uit elkaar gaan rond de veertiger jaren ? De mannen willen zich terug jong voelen en zien of ze nog goed in de markt liggen. Terwijl de vrouwen eindelijk terug willen gaan genieten van het leven omdat de kinderen reeds groot zijn of op kot zitten. Maar dan zijn wij niet goed genoeg meer. En hoe lossen wij dat op denk ?! Wij zijn niet bang om opnieuw te beginnen, ook al hebben we niets meer.
Raar maar ik denk toch wel aan toeval hier! D
Schokkende en trieste verhalen, zet je wel aan het denken.