Overlijden van papa

Door Charlin gepubliceerd op Friday 28 September 12:08

Ik mis mijn vader, hij overleed 7 maart 2009

Oktober 2008

Papa hoestte al een tijdje en had heel veel pijn in zijn onderrug en rechterarm. Na een paar keer al bij de huisarts te zijn geweest en afgescheept worden met ach het is een griepje en ach ff uitzieken meneer!! Dus papa weer naar huis.Therapie voor arm en rug. Daar moest hij het dan mee doen.

Toch maar weer naar de huisarts. Plaatsvervanger. Echt hoor oudere mensen zijn nog zo respectvol naar huisartsen en artsen in het algemeen. Ik was woest te horen dat mijn vader weer naar huis kon gaan zonder dat er nu eindelijk eens een foto van longen werd gemaakt. Neem maar paracethamol. En ga maar door met Fysio. Dat hielp alleen niet. Zoals jullie in mijn vorige artikel hebben gelezen heb ik zelf last van verschillende hernia's dus ik tegen mijn ouders gezegd, "Papa heeft een hernia in zijn rug ", hij had namelijk dezelfde pijnen. Einde van deze maand weer terug... weer een plaatsvervanger. Dit waren haar woorden..Meneer u had allang naar het ziekenhuis gemoeten, we laten ouderen boven de 65 nooit langer dan 6 weken met een verkoudheid lopen!!! Afspraak gemaakt in het AMC.Daar hebben ze longfoto's gemaakt.

4 November2008

Een dag die ik nooit vergeten zal. We zijn met z'n allen, mijn vrouw,ik,mijn broer en z'n vrouw en mijn ouders, bij de uitslag geweest. Longkanker met uitzaaïngen naar zijn linker en rechter schouderbotten en linker arm. Ze hadden ook kanker in zeker 5 klieren ontdekt. Ik had de arts gevraagt wat de overlevings kansen waren, geen was haar antwoord. 1%.  Chemo en bestraling zouden in de 1ste instantie de kankercellen verkleinen maar op den duur komt de kanker weer terug en zou hij hier dood aan gaan!!! Alsof je door de grond gaat. Ik balde een vuist en wilde een gat in de muur rammen . Als iemand met zn kop voor mij had gestaan had ik hem lens geslagen. Ik was zoooooooooo kwaad!!! Ik en de rest van de familie, pa ma broer en mn vrouw hebben onze ogen uit onze kop gejankt. Maar ja en nu verder?? Hij kreeg chemo om zn leven dragelijker te maken. Zo goed als het kon zullen ze zorgen dat hij geen pijn had! En dan maar wachten. Klinkt hard maar was nu echt van dag tot dag leven. 5 jaar is het uiterlijke wat deze agressieve vorm van longkanker geeft.  

13 November 2008

Na veel onderzoeken in een hele korte tijd ging voor m'n Paps de strijd beginnen. Nu begon de race tegen de klok. Vandaag kreeg mn paps zn 1ste Chemo kuur. Dag 1 is een dubbele kuur, dag 2 en 3 per dag 1 kuur. Dit gaat 3 keer gebeuren. De eerste keer zal hij niet veel last hebben maar de goede cellen breken ook af in zn lichaam, daardoor kan hij héél ziek worden. Dus de 2de & 3de kuur worden steeds zwaarder. Het bleek dus dat hij het ergste soort Longkanker heeft dus ook de Zwaarste kuren kreeg. We leven nu met z'n allen op een vreemde manier. Als we samen zijn heerst er een vreemd soort spanning. Niemand wilde laten zien dat dit zoveel verdriet en pijn deed. Ik hou dat niet vol. Ik moest m'n gevoel laten zien. Ik kon het wel van de daken schreeuwen, IK WIL MN PAPS NOG NIET KWIJT!!! Niet op deze manier. Maar ik wilde ook troost geven aan mn ouders. En als ik dan huilde, denken zij mij te moesten troosten. Ik kon hun niet wijs maken dat ik ondanks alles ook mijn verdriet moest uiten!! Het voelde alsof er iedere x een heel klein stukje stierf in mn lijf. Iedere x als ik m'n ouders zag dan ging er iets stuk.
En dat denken daar werd je al helemaal gek van.......
Hoelang nog? Gaat hij de pijn dragen? Wordt dat z'n einde?? En mams gaat die het redden? 

Het is moeilijk om dit op te schrijven maar ik wil mijn gevoel nu eens op "papier" zetten

Word vervolgd

Linda

 

 

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mijn vader is vorige maand overleden aan een klaplong, ten gevolge van de chemo die hij volgde voor keelkanker. Dus ik weet wel hoe jij je nu voelt. Je hebt nu een héél grote gapende wonde die nooit echt zal helen. Langzaam zal deze wel dichten, maar een immens litteken zal overblijven.
ik begrijp je helemaal..