Borstkanker, wat nu.

Door Puur62 gepubliceerd op Friday 28 September 12:07

Borstkanker, goed om te weten, spreek uit eigen ervaring.

Ik ben één van de vele vrouwen in Nederland die geconfronteerd is geweest met borstkanker. Nooit gedacht dat ik mijn doodvonnis heb getekend. Ik ben er altijd vanuit gegaan dat het wel goed zou komen. Ik heb altijd geroepen dat ik 100 ga worden. Oké dat heb ik wel bijgesteld naar 95 jaar, maar toch.

Op 17 december 2008 werd bij mij borstkanker ontdekt. Ik had een tumor met een diameter van 4,9 cm. Ik had een hormoon-gevoelige tumorsoort. Begin januari 2008 heb ik eerst een schildwachtoperatie ondergaan. Hierna moest ik 2 weken wachten op de uitslag. De patholoog heeft die tijd nodig om goed te onderzoeken of er uitzaaiingen zijn. Hoewel 2 weken spannend was, heb ik het als "prettig" ervaren (zover het natuurlijk prettig is) dat ik voor de "grote operatie" wist of er uitzaaiingen waren en of er dus ook sprake zou zijn van een okselkliertoilet (worden alle lymfeklieren weggenomen die aangedaan zijn).

Op 21 januari 2008 is mijn rechter borst geamputeerd en wegens uitzaaiingen een okseltoilet uitgevoerd. Tijdens de operatie heb ik direct een onderhuidse prothese gekregen. Ze noemen dit ook wel een gelijktijdige borstrecontructie. Een gelijktijdige reconstructie staat het (naderhand) van toedienen van chemo- en of (anti)hormonale therapie niet in de weg. Soms wordt het afgeraden als er sprake is van bestraling, omdat het cosmetisch iets nadelig kan beinvloeden. Een gelijktijdige borstreconstructie geeft meestal wel een fraaier cosmetisch resultaat. Het scheelt ook een volgende operatie.

Ik heb bij de gelijktijdige borstreconstructie een prothese onder de huid gekregen die eens in de twee weken werd opgerekt (gevuld door de plastisch chirurg met vloeistof). Dit doet geen pijn en de prothese wordt ingespoten totdat het gewenste en mogelijke volume is bereikt. Je huid wordt langzaam opgerekt doordat de prothese beetje bij beetje wordt opgevuld.

Het voordeel (vind ik) van gelijktijdige borstreconstructie is dat je het psychisch beter kan verwerken. Het ziet er mooi uit. Je wordt niet zo lang met een "platte" kant geconfronteerd. Maanden later, na een eventuele chemokuur en/of bestraling wordt de prothese eruit gehaald en krijg je een definitieve siliconenprothese. De borst die geen kanker heeft wordt dan ook "op maat" gemaakt, zodat je twee gelijke borsten hebt.

Ik heb een chemokuur gehad (TAC kuur). Was een zware kuur. Deze kreeg ik eens in de 3 weken en dat zes keer. Ik was heel snel kaal. Dat kaal worden heb ik persoonlijk niet als heel erg ervaren. Ik zag in dit nadeel ook een voordeel. Het werd langzaam zomer en ik dacht, scheelt me weer harsen of waxen van de benen en de bikinilijn.

Belangrijk om te weten, niet alle ziekenhuizen gaan voor een gelijktijdelijke borstreconstructie. Informeer bij je behandelend arts of de mogelijkheid wel aanwezig is. Laat je niets aanpraten en slaap er desnoods een nachtje over.

Na de borstamputatie ben ik bij een huidtherapeut geweest (oedeem therapeut). Dat raad ik zeker aan. De meeste ziekenhuizen praten daar niet over, maar de wond geneest veel mooier, zeker als er sprake is van een okseltoilet (weghalen van lymfe).

Wees kritisch, schrijf vragen op en stel je vragen.

Zijn er vragen naar aanleiding van dit artikel, ik hoor graag van je.

Voor een ieder die er mee te maken krijgt, sterkte en succes.

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik ga in november voor borst expanding. Bij mij was in 2009 de rechterborst afgezet. Heb gekozen om niet direct een prothese te plaatsen. Gelukkig had ik geen uitzaaiingen en ik kreeg de FEC-kuur. Al met al heb ik het proces vrij goed doorstaan, dit door humor en de steun van mijn man.
Dikke duim voor je artikel.
Hopelijk is nu alles weer wat normaler....
goed artikel, mijn moeder heeft ook borstkanker gehad.
Mijn moeder heeft vorig jaar borstkanker gekregen, gelukkig is ze inmiddels al hersteld, het kan iedereen overkomen, heb ook nooit gedacht dat mijn moeder het zou krijgen, gelukkig is alles goed gegaan en zijn alleen haar okselklieren verwijderd. Goed artikel trouwens
Indrukwekkend verhaal !
Heftig. Goed dat je voor je zelf op komt! Goed artikel