Hidradenitis Suppurativa

Door Keano gepubliceerd op Friday 28 September 12:07

Hidradenitis Suppurativa

Hidradenitis Suppurativa

Hidradenitis Suppurativa is nog steeds een taboeziekte. "Soms is men opzoek naar een stukje erkenning". Want je bent pas iemand als je ziek bent!


Ik ben Yvonne en ik ben op maandag 4 mei 1964 op deze aardbol geland. In het voorjaar van 1985 als ik me nog goed kan herinneren kreeg ik ineens last van me liezen, het begon met een onschuldige ontsteking. Zelf dacht ik eerst dat ik een spierontsteking had of dat ik een liesbreuk had opgelopen omdat ik veel aan sport deed. Ik ben hiermee langs de huisarts gegaan. Het was een ontsteking die wel vaker voor kwam. Ik kreeg er toen trekzalf voor oftewel zwarte teerzalf. De maanden erna werden de ontstekingen steeds erger. Ik heb wederom een afspraak gemaakt bij de huisarts. De huisarts besloot nu maar eens dat ik langs moest gaan bij een chirurg. In het begin wil je alleen maar van die narigheid af. Na diverse operaties zowel links als rechts belande ik op aan raden van mijn toenmalige chirurg toen bij een dermatoloog. Er was toen destijds een combinatie spreekuur waar chirurg en dermatoloog samen spreekuur deden. Ziekenhuis in en ziekenhuis uit was het in die tijd, Verschillende onderzoeken maar uit alles komt net niets.
Ook werd ik in die tijd door me huisarts naar een gynaecoloog gestuurd. Want ergens moest het toch vandaan komen. Van de laatste keer ik toen de Diana 35 pil voorgeschreven. Ik moet zeggen dat ik me ontstekingen redelijk onder controle hiermee had en weinig last ervan had. De laatste operatie dateert uit 1992 of zo. Dus ik had het redelijk onder controle. Tussen 1993 en 2005 ben ik zeer weinig ziek geweest, eens een griepje en een arm in het gips door overbelasting van werkzaamheden waarvoor ik langs de huisarts ging. Niet iets noemenswaardig om hier eigenlijk op te schrijven.
Na een hele lange periode niet bij de huisarts te zijn geweest ontdekte ik op een vrijdag een knobbeltje in me borst. Ik dacht op de eerste plaats wat vanzelf is gekomen gaat ook wel weer vanzelf weg? Ik heb het weekend maar even aan me voorbij laten gaan. Wel heb ik meteen op maandag morgen een afspraak gemaakt bij me huisarts. Ik kon de zelfde dag nog terecht. De huisarts riep me naar binnen en ze zei wat hebben we jou allang niet meer gezien? Een gezond mens gaat niet in de huisartsen praktijk zitten was me antwoord en ik legde haar uit wat ik had. In die zelfde week zat ik in het AZM van Maastricht wat uiteraard me eigen keuze was om naar Maastricht te gaan, waar een foto en een echo van me borst(en) zijn gemaakt. Ik hoor de radioloog nog zeggen “maakt u even een afspraak bij oncologie/chirurgie”. Tot mijn stomme verbazing zei ik tegen de radioloog ook nog, ik krijg de uitslag toch wel via de huisarts? Hij pakte me schouder vast en zij heel rustig, luister nu even wat ik zeg. De week erna zat ik bij oncologie chirurgie. Een gesprek en onderzoeken volgende bij de oncoloog en er werd besloten om een, biopsie, punctie te laten doen. Wachten is soms zo moeilijk! Maar toch is het beter de uitslag van alle testen af te wachten, want soms kan de uitslag van een enkele test leiden tot een andere conclusie. Me zus en ik besloten om even bij te komen in het restaurant met een kopje thee. Bij mij is laat op de middag Ductaal Carcinoon oftewel DC II vastgesteld? Wat is DC II eigenlijk, dit is een kwaadaardige tumor die is ontstaan in een melkgang van de borst en die zich niet daarbuiten heeft verspreid. DCIS is een voorstadium van kanker. Het is een waarschuwingssignaal voor een verhoogd risico op het ontstaan van kanker in één van beide borsten. Mijn uitslag geeft voor de tumorcellen graad II. Graad II staat voor middelmatige gedifferentieerd. Deze tumorcellen lijken niet op de gezonde cellen. Ze groeien

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Begrijpelijk dat je erkennig wilt. En dat er meer onderzoek moet komen naar de oorzaken en genezing hiervan ben ik volledig met je eens. Het is een hele vervelende aandoening en ik vind dan ook dat onze regering wel wat meer mag investeren in onderzoek.