Jeux Denfants: Hoe ver durf je te gaan?

Door Saltus gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Jeux DEnfants is Franse film geregisseerd door Yann Samuell. De uitvoering toont veel gelijkenissen met de bekende productie L Fableux Destine d Amélie Poulain.

Verhaal
 

‘Jeux D’Enfants’ ook wel ‘Love me if you Dare’ volgt het verhaal van Julien en Sophie. De twee kennen elkaar al sinds hun jeugd en hebben jaren later nog steeds contact met elkaar. Op vrij jonge leeftijd verliest Julien zijn moeder aan de gemene ziekte kanker. Om niet geconfronteerd te worden met de realiteit verzinnen Julien en Sophie samen allerlei spelletjes. Zo zoeken ze afleiding zoeken en worden niet meer geconfronteerd met de realiteit. Een van de spelletjes die ze spelen draait om een speciale snoep trommel. Als Sophie de trommel in handen heeft mag ze aan Julien een opdracht geven, werkelijk alles mag gekozen worden. Als hij de missie succesvol heeft volbracht dan is het de beurt aan Julien om Sophie een opdracht te geven. In het begin is het spel nog vrij onschuldig te noemen, maar naarmate ze ouder worden speelt het spel een belangrijk rol in hun leven en dagen elkaar steeds meer uit en komen inde meest gênante situaties terecht. De aard van de handelingen wordt steeds meer pikant, beide geven uiteraard niet toe dat ze iets niet durven, want dan zou de ander gewonnen hebben. Uiteindelijk slaan ze door in het gedrag en is het geen spelletje meer te noemen.

Personages
 

De hoofdrol van Julien wordt gespeeld door Guillaume Canet. Naast hem staat de schoonheid genaamd Marion Cotillard die de rol van Sophie speelt. De Franse actrice is in Jeux D’Enfants nog erg jong, het is mooi om te zien dat ze het nu al ver geschopt heeft in de filmwereld, laatst speelde ze nog in Christopher Nolan’s blockbuster Inception. Naast dat ze voor goede eye candy zorgt kan ze ook uitstekend acteren. Er ontstaat een prima chemie tussen beide acteurs die flirterig met elkaar omgaan. Ze ontsnappen allebei van de realiteit en spelen nog steeds de kinderspelletjes waar ze mee zijn opgegroeid. ‘Jeux D’Enfant’ betekent dan ook vertaald vanuit het Frans ‘Kinderspelletjes’. De twee zijn eigenlijk hopeloos verliefd op elkaar maar kunnen zich allebei niet goed uiten, ook zien ze hun contact nog allebei als een spelletje en zijn er bang voor dat het minder zou worden als ze een vast stelletje zouden worden. Het thema van het verhaal speelt met het idee dat als jongens meisjes plagen het meestal juist is dat ze hun leuk vinden.

Sfeer
 

De uitdagende opdrachten die de twee aan elkaar geven lopen uit de hand in hun pubertijd. Zo laten ze elkaar vunzige opmerkingen maken onder een examen, dragen ze enkel ondergoed naar school en Sophie moet zelfs van Julien over het tapijt van de conrector urineren van hem. Ze slaan door in hun spelletjes die ooit zo onschuldig waren, de vraag die de film stelt is dan ook hoever de twee kunnen gaan totdat de grens bereikt is. De inzet wordt alsmaar hoger en allebei willen ze niet toegeven omdat ze koppig zijn. Door het onderdrukken van hun liefde voor elkaar worden ze tegelijkertijd gekweld. Jeux D’Enfants heeft een speelse uitvoering die voorzien is van een goed ritme, dit zorgt ervoor dat de film gelijkenissen toont met een andere Franse dromerige productie ‘L’ Fableux Destine d’ Amélie Poulain’. Door de sprookjesachtige manier waarop het verhaal wordt verteld, de begeleiding van dromerige muziek en uitbundige kleuren vertonen de films raakvlakken met elkaar.

Tot slot
 

Jeux D’Enfants is romantische komedie met wat melodramatische elementen. Het verhaal wordt op een sprookjesachtige manier gebracht en dat past bij de manier waarop de hoofdrolspelers hun leven bekijken. Het einde van de film zorgt voor een prachtige conclusie die gevuld is met een emotionele lading waardoor het moeilijk wordt om je traan buisjes dicht te houden. Franse producties zijn meestal vrij pittig, qua geweld en seks nemen ze in ieder geval geen blad voor de mond. Het is dan ook grappig dat er ook verhalen in Frankrijk worden gemaakt die het tegenovergestelde prediken van deze gewelddadige producties. Als je ‘Le Fabuleux Destin d’Amélie Poulain’ een goede film vond kun je ‘Jeux D’ Enfants’ zeker waarderen. De titel is vertaald in het Engels naar 'Love me if you dare', dat slaat op het spelletje wat ze met elkaar spelen op het gebied van emoties. Yann Samuell heeft een romantisch liefdesdrama afgeleverd met een extra laagje diepgang om over na te denken.

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Doet met denken aan een scandinavische serie "De witte steen" waarin twee kinderen elkaar uitdagingen geven om de steen in handen te krijgen.
Mooie recensie weer.
Het lijkt mij geen opvoedkundige film zoals hij hier wordt beschreven.

Pork geeft de DUIM.

DRIMPELS.
klinkt interessant, ga ik zeker zien.
dikke duim
Goede recensie, het verhaal komt me vaag bekend voor, maar geen idee waarvan. De film heb ik in ieder geval niet gezien.
Hele goede recensie top Ik wil die film zien! Duim taco