Ontspoorde tieners in Ken Park

Door Saltus gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Larry Clark is een rebelse filmmaker die niet erg geliefd is in Hollywood. Door zijn gewaagde onderwerpen roept hij veel vragen op bij critici. Zijn meest bekende film was Kids. Deze film portretteert een groep opgroeiende jongeren die wonen in Amerika. De jongeren kwamen in aanraking met seks, drugs en geweld. Ken Park is ook weer zon controversiële film, Harmony Korine schreef het script voor Larry Clark. Harmony is ook een ondergrondse filmmaker en al een hele tijd vrienden met de regisseur. Zijn meest bekende titels zijn Julien Donkey Boy en Gummo.

Krap Nek
 

In het begin is er een roodharige jongen te zien die punkrock aan het luisteren is, ondertussen raast hij door de straten op zijn skateboard. Een voice-over vertelt dat de jongen Ken Park heet en verwijst naar de titel van de film. Zijn leeftijdsgenoten houden hem voor de gek, alle kids draaien zijn naam om. Iedereen noemt hem dan ook ‘Krap Nek’. In de eerste minuten van de film skateboard hij schijnbaar vrolijk in het zonlicht, maar dan haalt hij opeens een pistool uit zijn tas en jaagt zo onverwacht een kogel door zijn hoofd heen. Na dit voorval concentreert het verhaal zich op een aantal jongens en meisjes die allemaal iets met Ken Park te maken hebben, of hem vaag kennen van school. De puberende jeugd wordt gevolgd en stuk voor stuk krijgen ze te maken met typische problemen op het gebied van seks en relaties.

Personages
 

Skateboarders Shawn, Claude en Tate zijn elkaars beste vrienden, ze hebben allemaal zo hun eigen individuele problemen. Claude wordt constant getreiterd door zijn vader, hij is een slappe zak, het enige waar hij goed in is is het zuipen van bier en schuimboeren laten op de bank. De zielige, gefrustreerde man vindt zijn zoon echter een werkelijke nietsnut en geniet ervan als hij het skateboard van zijn kind kapot trap. Claude heeft een relatie met een knap meisje, echter valt hij op oudere vrouwen. Zo geschiedt het dan ook dat hij een relatie met zijn schoonmoeder erop na houdt. Stiekem gaat hij bij haar langs en bevredigt haar op orale wijze. Zelf vindt ze de aandacht van zo’n jong kereltje wel leuk en duwt hem dan ook enthousiast tussen haar benen. Tate is het spoor bijster en heeft duidelijk een klap van wieken van een molen gekregen. Deze gestoorde tiener woont bij zijn opa en oma en heeft vreemde hobby’s. Hij geniet ervan om ze voor de gek te houden en speelt zo vals als hij maar kan onder een gezelsschapsspelletje zoals Scrabble of Rummikub. De puber is een grote fan van wurgseks, hij heeft een trucje bedacht waardoor hij een fijner orgasme kan krijgen. Tate knoopt een sok om zijn nek en bindt hem aan de deurklink vast, ondertussen dat hij zijn eigen nek dichtknijpt luistert hij naar het kreunen van vrouwelijke tennisspelers op de TV. Peaches, een meid van zestien jaar, snakt naar vrijheid. Het is jammer voor haar dat ze een zwaar strenge en vooral gelovige vader heeft. Door het streng volgen van de regels van zijn religie mag het meisje helemaal niets. Peaches doet zich zo goed mogelijk voor als haar vader in de buurt is, als ze de kans krijgt als haar vader niet thuis is, gaat ze helemaal los op de slaapkamer en heeft wilde sex met haar vriendje. Zoals verwacht komt dan ook een keer haar vader onverwacht thuis, hij laat eens goed merken aan zijn dochter dat hij het er niets mee eens is.


Sfeer
 

Ken Park speelt zich af in de achterbuurten van een grote Amerikaanse stad. De armoede van de ghetto is terug te zien aan het op straat hangende tuig en de niet onderhouden omgevingen. Er wonen veel andere kleuren mensen afkomstig van andere nationaliteiten in de verpauperde wijken. De band die de jongeren hebben schept een energieke connectie, iedereen krijgt met ongeveer dezelfde problemen te maken en daarom zoeken ze elkaar op om elkaar te steunen en tips te geven. De relaties die ze aangaan met elkaar zijn vriendschappelijk maar ook vaak van seksuele aard, zo blussen ze elkaars emoties door troost, medelijden en lust te delen met elkaar. De onderwerpen bevatten vaak taboe’s en worden intelligent met een laagje humor gebracht zodat ze niet zo gewichtig overkomen. Als je de films van Larry Clark kent weet je dat hij toch ook zichzelf moet uitdagen en altijd iets extreems en onverwachts in petto heeft voor zijn publiek. Zo maakt Tate opeens zijn opa en oma af, na de daad steekt hij koelbloedig het kunstgebit van zijn oma in zijn mond. Hij loopt naar de spiegel en trekt gekke bekken. De acteurs die ervoor kiezen om in films van Larry Clark te spelen roepen veel respect bij me op, ze moeten vaak vreemde en absurde gebeurtenissen spelen in ongemakkelijke situaties.

Tot slot
 

Larry Clark maakt graag absurde films die gaan over excentrieke personages. Skaters, uitschot, weirdo’s en overige mensen die aan de rand van de maatschappij leven brengt hij graag in beeld. Ken Park vertelt een aantal verhalen over deze mensne en laat een beeld zien van de vertekende werkelijkheid waarin ze zich bevinden. Alleen Tate is extreem vreemd in Ken Park, de rest zit mentaal redelijk goed in elkaar. Wat Larry Clark wil duidelijk maken is dat de jongeren vooral gek gemaakt worden door de maatschappij en hun onwetendheid. Ondanks alle hilariteiten zijn er ook een paar obscene, ongemakkelijke momenten te vinden in de vorm van sex en extreme close-ups. Het is zeker geen film om op je eerste date te kijken. De acteurs die ervoor kiezen om in films van Larry Clark te gaan spelen roepen veel respect bij me op, ze moeten vaak vreemde en absurde gebeurtenissen spelen in ongemakkelijke situaties. Ken Park is een absurde tienerdrama zonder een diepgaand verhaal. Als je de schunnigheid en humor wegdenkt blijft er niet veel over dan een somber portret over een aantal pubers die vastgelijmd zitten in de achterstandswijken en proberen te ontsnappen aan de werkelijkheid door met elkaar om te gaan.

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Hmmm aparte film... geen film inderdaad voor de zondagmiddag ;-)
Grandioze recensie je hebt me nieuwgierig gemaakt! Wil hem wel in de bioscoop zien.
Duim taco