Antichrist, een rouwproces loopt uit de hand

Door Saltus gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Antichrist is geschreven en geregisseerd door de Deense regisseur Lars von Trier. In dit drama verliest een getrouwd stel hun kind, een heftig rouwproces in de bossen gaat van start.

Verhaal
 

De film opent met een verdrietige scene, er is te zien hoe een klein kind een ongeluk krijgt. De ouders voelen zich schuldig en kunnen niet omgaan met dit verlies. Het echtpaar reist af naar een afgelegen plek in de bossen. In hun vakantiehuisje proberen ze het verdriet van hun overleden zoon te verwerken met elkaar. Beiden hopen ze dat ze hun gedachte tot rust kunnen brengen en hun leven weer op de baan kunnen krijgen. De man is therapeut en wil zijn vrouw al pratende tot rust brengen. Ze is echter zo verslagen door verdriet en emotioneel gestoord geworden dat ze haar man de schuld geeft van het ongeluk. De spanningen tussen de twee lopen hoog op en zorgen voor een heftige haat-liefde verhouding.

Personages
 

Er wordt erg sterk geacteerd in Antichrist. Gelukkig maar, want in de hele film zijn er maar twee acteurs aanwezig die het interessant moeten maken. De mannelijke hoofdrol wordt gespeeld door Willem Dafoe. Het dwingt respect af bij me doordat hij een Amerikaanse acteur is en zijn vaardigheden leent aan een Deense filmmaker. Nicole Kidman deed al hetzelfde met haar rol in Lars von Trier zijn film Dogville. Willem Dafoe speelt de rol van een therapeut die zijn vrouw zo goed mogelijk wil helpen. Dit plan vuurt terug op hem, want zijn vrouw geeft hem de schuld van de situtatie en wil helemaal niets van zijn behandeling weten. De vrouwelijke hoofdrol wordt gespeeld door actrice Charlotte Gainsbourg, de laatste tijd een van de lievelings actrices van de regisseur. Laatst speelde ze ook nog een rol naast Kirsten Dunst in Melancholia. Ze won een prijs voor beste rol op het filmfestival van Cannes en dat is zeker terecht. Het spel van Dafoe en Gainbourg is zo akelig goed dat je er soms bang van kunt worden.

Dogma
 

Antichrist valt net niet in het rijtje van het zogenaamde Dogma genre. De filmmakers die opereren in het Dogma genre zweren trouw aan het feit dat ze zo realistisch mogelijk de film uitvoeren. Dus er worden geen special effects gebruikt of hoge uitgaven gedaan qua geld. Qua camerawerk is het een pure dogma, maar soms zijn er special effects te herkennen zoals een pratende vos of een regen van eikels. Het is een sombere, grijze setting die in zijn totaal helpt om het verdriet van de ouders uit te beelden. Er zitten ook een paar onsmakelijke scènes in, de suggestie van het afknippen van een mannelijk geslachtsdeel bijvoorbeeld en een zware molensteen  die vlees raakt. Daarnaast bindt het verhaal artistieke, surrealistische beelden aan elkaar vast die doorspekt zijn met symboliek. Je mond zal soms openvallen van de plotselinge absuridteiten, zo staat er bijvoorbeeld opeens een vos met zijn kop heel groot in beeld. Hij trekt zijn bek open en gromt met een mensen stem tegen het publiek: ‘Chaos Reigns’. Lars von Trier houdt ervan om logica onlogisch te maken en wil zo duidelijk maken dat de natuur en de mens wreed en onvoorspelbaar is. We zijn een bij elkaar gedrukt zooitje oncontroleerbare cellen die leven op de energie van de willekeurige chaos.

Tot slot
 

Antichrist uit 2009 gaat niet over de duivel zoals de titel doet vermoeden. Antichrist gaat over het verwerken van verdriet, een koppel heeft net de plotselinge dood van hun kind meegemaakt. De vrouw stort in en de man probeert te overleven. Vanuit dit standpunt onderzoekt filmmaker Lars von Trier de lichamelijke zwaktes van de mens en de kwetsbaarheid en chaotische aard van de natuur. Een grijze, duistere film met heel wat psychologische diepgang. Er zitten een aantal heftige shots in, wat dacht je van gewelddadige masturbatie, masochisme, sex, boormachines in vlees en maalstenen die een verpletterende indruk achterlaten. Antichrist is een erg indrukwekkende film over de dood, natuur, mens, verlies en onze emoties. De natuur is onvoorspelbaar, ze kan zomaar leven scheppen en dood en verderf zaaien.

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
dikke duim verdient
Its my kind of movie.Lars von Trear zelf depressief kan alllen zo'n film maken. Great Duim taco
Dogma genre, ik wist niet wat dat was, dank je... weer iets geleerd. Je artikel zit weer goed in elkaar. Het lijkt me een goede film, alleen al vanwege het onderwerp. Artistiek, surrealistisch, sex, zonder veel special effects, toe maar, heel veel ingrediënten die het de moeite waard maken.
(Ik zou in het slot niet nogmaals aanhalen wat je aan het begin al zo goed hebt uitgelegd, maar dat is wellicht enkel maar mijn persooonlijke mening)