Straffe autoverhalen je houdt het niet voor mogelijk!

Door Jacobjones gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Op café hoor je de gekste en strafste verhalen. In dit artikel beschrijf ik het verhaal van Erik die in de goeie oude tijd een autootje kocht van 4.000 frank. Veel plezier!

Straffe autoverhalen … je houdt het niet voor mogelijk!

Inleiding

Als je op café gaat, hoor je vaak de strafste verhalen. Of ze waar gebeurd zijn of niet dat hou ik in het midden. De meeste verhalen zijn immers al jaren geleden gebeurd en als er al dan niet fouten of overtredingen van de wet zijn gemaakt door de personen die ze verteld hebben of door hun familieleden of vrienden daar trek ik me niets van aan. Ik ben immers geen politieman, advocaat of rechter. In dit artikel beschrijf ik een verhaal waar de auto een hoofdrol speelde.

Vooraf wil ik nog zeggen dat er in dit verhaal geen gewonden gevallen zijn, enkel stoffelijke schade. Om de identiteit van de verteller te beschermen, heb ik andere namen en plaatsen gebruikt.


De tweedehandsauto van 4000 frank.

Op een zonnige zomeravond zat ik samen met Erik aan de toog van mijn stamcafé. Hij vertelde mij dat het leven veel duurder geworden was sinds de invoering van de euro.

“Vroeger, kon ik nog een auto kopen voor 25.000 frank volledig in orde, een occasie weliswaar” zei hij.

“Dat waren nog eens tijden.”

We dronken nog een paar pintjes en toen vertelde hij me dat hij vroeger in een fabriek in de buurt werkte. Hij moest ’s ochtends om 5 uur beginnen en er was geen openbaar vervoer op dat uur. Hij had een occasieauto gekocht bij een dealer in de buurt maar op een bepaalde dag was de motor kapot. In die tijd had hij niet veel geld en hij ging naar de autoverkoper waar hij altijd hij ging. De verkoper had een occasie staan van 25.000 frank maar dat was voor Erik nogal duur.

Maar  vlak naast die occasie stond er nog een klein rood autootje maar de verkoper zei dat er van alles mis mee was, de lichten werkten niet, de auto had geen remmen en de verwarming was kapot. Erik vroeg hoeveel hij voor het wrak moest hebben en ze kwamen een prijs van 4.000 frank overeen.

Erik had namelijk nog een jaar of twee automechaniek gevolgd en kon zelf wel het één en het ander herstellen aan het wrak en zou die avond de remmen van het voertuig vervangen maar hij moest natuurlijk nog met het wrak tot bij hem thuis geraken. Het enige wat hij bij zich had waren de nummerplaten en de papieren van zijn defecte auto. De verkoper vees de platen op het voertuig en Erik vertrok zonder verzekering, zonder remmen, zonder verlichting en zonder verwarming richting zijn woonplaats.

Remmen moest hij doen met de handrem dus reed hij aan de zeer lage snelheid van 30 km/h langs het kanaal.  Telkens hij een bocht moest nemen, remde hij op de motor door naar een lagere versnelling te gaan. Gelukkig was het zomer en had hij nog geen verlichting nodig.


Boem!

Na twintig minuten reed hij heel voorzichtig de dorpsstraat in. Maar op het einde van die dorpsstraat stond een verkeerslicht dat elk moment op rood zou springen. Erik besloot om sowieso te vertragen en te stoppen voor de lichten of het nu rood of groen was en te wachten tot het licht weer op groen sprong om dan opnieuw aan te zetten. Hij woonde immers slechts twee straten verderop.

Toen hij op vijftig meter van het verkeerslicht kwam, dat nog op groen stond, trok hij aan de handrem en de wagen begon stilletjes aan te vertragen. Maar toen hij keek in zijn achterspiegel zag hij een grote witte Amerikaanse slee naderen die in plaats van te remmen nog gas bij gaf want de chauffeur wilde namelijk nog op het laatste moment door het verkeerslicht rijden voor het op oranje en vervolgens op rood zou springen.

De Amerikaanse slee naderde met een snelheid van 60 km/h en beukte achteraan in op het occasieautootje van Erik. Beide auto’s scheurden door het oranje en  kwamen 50 meter voorbij het verkeerslicht vlakbij Café Majestic tot stilstand.

De deal

De chauffeur van de Amerikaanse slee stapte uit met een dikke sigaar in de mond en bekeek de ingedeukte achterkant van het rode autootje. Intussentijd was ook Erik uitgestapt om de schade op te meten. Toen hij bij de andere chauffeur kwam, rook hij de alcohol van op een meter afstand. De man had er geen enkele baat bij om de rijkswacht te bellen. Hij was namelijk al twee keer betrapt op dronken rijden en de man vroeg dan ook om alles onder mekaar te regelen gezien er enkel materiële schade was.  Dat was ook voor Erik de beste optie gezien hij niet verzekerd was en het voertuig waarmee hij reed niet was gekeurd maar dat wist die andere chauffeur niet natuurlijk.

Erik stelde voor om hem te volgen gezien hij maar twee straten verder woonde. Eens bij hem thuis aangekomen, belde hij zo gezegd naar zijn garagist maar eigenlijk belde hij naar zijn broer om te informeren hoeveel de herstelling aan zijn autootje van 4000 frank zou kosten. Hij vertelde de man dat de herstelling toch 40.000 frank zou kosten. De chauffeur van de Amerikaanse slede die toch het geld voor het rapen had, schreef meteen een cheque uit voor dat bedrag en vertrok voldaan huiswaarts.

Einde

De volgende ochtend belde Erik naar de autodealer waar hij het autootje van 4.000 frank had gekocht om te vragen of die auto van 25.000 frank die volledig in orde was, er nog stond. Hij had geluk, hij mocht ’s avonds langsgaan en op die manier heeft hij dus gratis een auto gekregen. In totaal betaalde hij dus 29.000 frank voor de twee auto’s en stak bovendien nog eens 11.000 frank in de pocket. Dat waren nog eens tijden!

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Haha mooi verhaal!