The Road, een somber verhaal over onze toekomst

Door Saltus gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Auteur Cormac McCarthy won al eerder een aantal prijzen voor de verfilming van één van zijn verhalen. (No Country for Old Men) Regisseur John Hillcoat heeft dit keer een verhaal van McCarthy onder handen genomen.

Eenzaamheid
 

Eenzaam dolen een man en een kind rond door een wereld waarin nog amper vormen van menselijk bestaan aanwezig zijn. De wereld is in staat van ontbinding, de aarde ligt bedekt onder een deken van grijs as. De vader en zoon zijn beide gedoemd om als dakloze verzamelaars door te gaan in dit vernietigde landschap. Met enkel een winkelwagentje gevuld met een schaars aantal spullen zijn ze immer bewust van al het gevaar dat om hun heen dreigt. Naast hun zijn er nog een aantal andere overlevenden, die kwaad in de zin hebben en iedereen die op hun pad komt overvallen. De vader draagt een pistool bij zich, schijnbaar als verdedigingswapen, maar in het magazijn zitten enkel twee kogels. Hij bewaart ze voor in het geval dat hij ze nodig heeft voor hem en zijn zoon.

Personages
 

De hoofdrol van de man wordt gespeeld door acteur Viggo Mortensen. Hij deelt een vader-zoon relatie met kind acteur Kodi McPhee. Het wordt niet duidelijk wat de echte namen het duo zijn, ze worden eenvoudigerwijs ‘the man’ en ‘the boy’ genoemd. De man probeert er alles aan te doen om zijn zoon te beschermen. Het samenspel tussen de twee toont overtuiging, ze zijn verbonden en kunnen op elkaar bouwen. Samen reizen ze verder en gaan op zoek naar een nieuwe toekomst. De film behandelt onderwerpen in een wereld die in staat van ontbinding is. Het is altijd mooi om Viggo Mortensen vol overgave te zien spelen, in wat voor een rol dan ook, in dit geval ontstaat er een perfecte chemie tussen hem en zijn zoon.

Grimmig
 

The Road is een sober drama en blijft redelijk oppervlakkig. De relatie tussen de vader en zijn zoon word benadrukt. In de postapocalytische wereld waarin ze proberen te overleven dragen de acteurs met hun acteerprestatie de film op hun schouders.  De omgevingen van The Road zijn uiterst somber. Het dramatische landschap is in staat van ontbinding en de post-apocalyptische sfeer zorgt voor donkere beelden. Er regent as uit de grimmige wolkenmassa die immer het zonlicht blokt. In vorm van sprankjes hoop komen lichtpuntjes voor de man en zijn zoon, bijvoorbeeld in de vorm van een gevonden blikje Coca-Cola. De man geeft het kind de prikkelende frisdrank en ziet dit als een hele beloning. Ook vinden ze op een gegeven ogenblik een vervallen huis met een voorraadkast vol voeding en andere lekkernijen.

Tot slot
 


Ik heb het boek van ‘The Road’ gelezen voordat ik de film ging bekijken. Een groot verschil tussen deze twee media is dat de boekversie je meeneemt op een melancholisch sleeptouw. Doordat er meer tijd is voor een opbouw wordt de ontknoping meer intens. De film is trouw gebleven aan de geschreven tekst, er wordt dezelfde rode draad gevolgd. Er ontstaat hierdoor een effect alsof je lineair van shot naar shot wordt gestuurd. Het is altijd jammer dat er zoveel passages en gebeurtenissen waar een boek dieper op in kan gaan niet overkomen op het scherm. Doordat het verhaal zo precies wordt gevolgd, voegt de verfilming niet veel nieuws toe aan het boek. Kort samengevat is ‘The Road’ een somber drama zonder veel lichtpuntjes, niet echt een gezellig avondje filmkijken dus.

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Prachtige film, die veel diepte gang laat zien.
Het lijkt mij de moderne uitgave van Remy alleen op de wereld.
Maar informatief geschreven.

Pork geeft de DUIM.
FAN is hij al.

DRIMPELS zijn als dromen in het water.
Ik heb de film gezien en het is een echte apocalps film...maar toch boeiend. Het boek zal inderdaad sterker zijn.
Duim taco
Ik heb de film gezien, het boek niet gelezen maar miss toch maar eens doen zo te lezen