Welke en Elke: het prikt!

Door EdwinHolkers gepubliceerd op Friday 28 September 12:14

Welke en Elke: Het prikt!

Welke en Elke zitten samen in een bak. Ze hebben een ritje gemaakt in de auto. Bang en al schuivend zaten ze in de bak op de achterbank van de auto. De auto is gestopt en de grote baas loopt met de bak in de hand over straat. Welke en Elke schommelen heen en weer. Elke kijkt door de tralies naar buiten. Hier is hij nog nooit geweest. De geluiden van de straat herkent hij ook al niet. “Waar zijn we?”, vraagt Elke zich af.

Een deur gaat open, er klinkt een rinkelend belletje. De baas stapt naar binnen. Welke en Elke krijgen de schrik van hun leven. Er is geblaf en gemiauw. Welke had altijd al een hele mooie staart, maar nu staan de haren ver overeind en is haar staart dikker dan ooit. Welke gromt, “mowrrr”. Elke zit achter in de bak en kijkt naar de grote hond. Hij hoopt dat de hond hem niet ziet. De baas is gaan zitten en heeft de bak op de grond neergezet. Elke kijkt nog steeds naar buiten door de tralies en ziet nog een bak staan naast die van Welke en Elke. In die bak zit een flink dikke kater, die probeert met z’n gehele lijf het deurtje van bak open te duwen. Elke zit er naar te kijken en denkt: “Als het hem lukt, ga ik het ook proberen.”. Welke is ondertussen rustiger geworden. De hond is samen met z’n baas door een deur gegaan. Er gaat weer een andere deur open. Er stapt een vrouw uit in een witte jas. De grote baas gaat staan en tilt de bak van Welke en Elke op. De bak vliegt door de lucht en land op een grote tafel.

Welke en Elke zitten nog rustig in de bak en zien de baas praten met de vrouw in de witte jas. De vrouw zegt: “We zullen eerst ’s even naar ze kijken.” De vrouw maakt de bak open en pakt Welke in haar nekvel. Elke kruipt diep in de bak. Welke staat met haar pootjes op een hele koude tafel. Ze wordt stevig vastgehouden door de vrouw in de witte jas. Welke kijkt naar haar grote baasje en geeft een kleine miauw. Ze wil zeggen: ‘help me, baasje’. Het maakt niks uit, hoeveel Welke ook miauwt. De vrouw in de witte jas voelt overal aan Welke d’r lijfje. Ze pakt zelfs een klein apparaatje en stopt dat in het oor van Welke. Welke probeert haar kopje weg te trekken, maar ze zit stevig klem in de handen van de vrouw en de grote baas. De vrouw pakt een klein flesje en nog een klein dingetje. Plots voelt Welke iets op haar rug. ‘Het prikt!’.

Welke mag weer terug in de bak. Elke heeft het allemaal gezien en ziet nu de handen van de vrouw zijn kant opkomen. Op het moment dat het kan glipt Elke langs de handen van de vrouw, de bak uit. Hij glijdt over de tafel en springt op een burostoel. Via het buro en de vensterbank rent hij door de kamer. Er vallen papieren op de grond. De grote baas en de vrouw staan verbaasd te kijken. Boven het buro hangen een paar boekenplanken. Elke neemt een aanloop, maar mist net een van de boekenplanken en valt naar beneden.

Met een plof is Elke op de grond beland. Elke wacht net iets te lang. De vrouw heeft hem in z’n nekvel te pakken. De vrouw kijkt de kamer rond naar de rommel, die Elke heeft achtergelaten. Veel is omgevallen en papieren liggen overal op de grond. De vrouw lacht en zegt: “Kleine dondersteen”. Ze kijkt in Elke z’n oren en in z’n bekje. Elke krijgt ook een prikje.

Na afloop zitten Welke en Elke weer in de bak. Ze voelen allebei een warm plekje op hun rug waar het prikje is gegeven. Ze zijn blij dat ze weer in de auto zitten onderweg naar huis. Thuis aangekomen mogen ze uit de bak. Voorzichtig gaan Welke en Elke naar buiten. Ze zijn echt weer thuis. Het vrouwtje heeft voor allebei een bakje melk neergezet. Welke en Elke likken hun bakje leeg. Welke springt op de bank in ligt in haar hoekje. Na een kleine wasbeurt valt ze in slaap. Elke ligt in een mandje en denkt nog even na over wat er vandaag gebeurt is. Gelukkig is hij weer thuis. Hij hoort de grote baas nog tegen het vrouwtje zeggen dat alles goed is gegaan en dat ze pas volgend jaar weer terug hoeven te komen. Elke valt in slaap, het was een drukke dag. Al snel droomt hij over morgen, dat hij naar buiten mag en kan spelen en nieuwe avonturen kan beleven. Welke en Elke weten niet dat het prikje nodig was om te zorgen dat ze buiten kunnen spelen zonder ziek te worden. Ach, poezen van hun leeftijd hoeven ook nog niet alles te begrijpen.

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mooi poezenverhaaltje. Leuk beschreven. Duim.
heel leuk. Vooral voor kinderen goed geschreven.
Leuk geschreven! Nu nog een leuk plaatje erbij....Duim!