Hamsterleed en dierenverdriet

Door Spijkerschrift gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Moeizaam zie ik haar borstkastje op en neer gaan. Ze heeft pijn. Dat is duidelijk. Raspend gaat haar ademhaling. Ik zie paniek in haar oogjes. Het gaat me aan het hart haar te zien lijden. Het liefst zou ik een hamer pakken om het diertje hiervan te verlossen. Maar ik ben een schijterd, ik durf haar geen pijn te doen. Met het verstrijken van de tijd gaat het steeds slechter met de hamster van mijn dochter.

Moeizaam zie ik haar borstkastje op en neer gaan. Ze heeft pijn. Dat is duidelijk. Raspend gaat haar ademhaling. Ik zie paniek in haar oogjes. Het gaat me aan het hart haar te zien lijden. Het liefst zou ik een hamer pakken om het diertje hiervan te verlossen. Maar ik ben een schijterd, ik durf haar geen pijn te doen. Met het verstrijken van de tijd gaat het steeds slechter met de hamster van mijn dochter.

Nog eenmaal haalt ze moeizaam adem en dan is het afgelopen. Een brok vliegt me in de keel. Al is het een hamster, het diertje is zeer geliefd bij ons in huis. Nog meer geliefd bij mijn dochter. Alle dagen is ze er druk mee. Met verzorgen en vertroetelen.

Uit school staat ze met een verkrampte grimas bij de doodstille kooi. Mijn hart doet zeer als ik haar verdrietige ogen zie. Haar schouders beginnen te schokken als ze huilt. “Het voelt alsof iemand een stukje van hart eraf getrokken heeft,” verklaart ze met een snik. Teder aait ze het zielloze diertje. Arm hamstertje, arm arm meisje.

’s Avonds is de schok nog groter, bij alle drie de kinderen, als het konijn dood in het hok wordt gevonden. Bah, wat een rotdag. Een witte dag met een zwart randje. De hamster ligt in een bodybag tijdelijk opgebaard in de diepvries, het konijn wordt een ander verhaal. De konijnenren wordt voorlopig de laatste rustplaats. Tot Koning Winter zijn voeten uit de aarde heeft getrokken.

Gelukkig is kinderverdriet flexibel. Er wordt al snel gedacht aan een plaatsvervanger voor de hamster. Zwart konijn blijft onvervangbaar. We hebben nog een bruine variant in voorraad. Drie paar ogen kijken verschrikt naar de hond. “Als die maar niet dood gaat!” Met een flinke “NEE!”, verban ik hun gedachten naar het hiernamaals. Wij verwachten van onze trouwe viervoeter namelijk een onmogelijk verlangen; het eeuwige leven…
 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.