Ik en mijn lieve katten, toch?

Door Story-rose gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Ik heb twee witte lieve monsters in huis lopen, een witte kater en een witte poes. Beide geholpen, niet blind en niet doof, al lijkt het soms wel zo.....

Inleiding:

Ik heb net als vele mensen huisdieren, een witte kater en een witte poes. Daarnaast nog twee aquaria van twee meter. Zoals vele mensen weten zijn huisdieren lief, donsig, schattig, aaibaar en doe je er van alles mee. In dit artikel wil ik je graag vertellen over mijn ervaringen met mijn katten.

Kater:

Mijn kat genaamd bobo komt uit het zuiden van frankrijk, daar woondde hij met anderen op een boerderij, maar helaas voor hem werd hij mishandeld. Gelukkig voor hem werd hij weggehaald door een nieuw baasje, helaas was die niet leuk en mishandeling door opsluiting in een kamer. Vervolgens kwam hij in he dierenasiel, werd daar opgehaald door een dame, die hem helaas niet kon houden wegens het komen van het kindje, toen kwamen wij hem halen. Het beestje is geboren in 2003 en heeft veel meegemaakt voor hij bij ons kwam. We woondde toen nog in een flat in Amsterdam, maar daar was hij aan gewend vertelde zijn oude baasje. Een lieve kat die soms wat schuw reageerde op bezoek, maar uiteindelijk wel kwam. Hij krastte enorm op de deuren en het behang, alsof hij een vluchtweg zocht. Ook na de verhuizing naar een mooier en groter huis, met een een 20 meter diepe tuin, bleef dit aanhouden. Ik hoopte dat de bezoeken hem naar buiten zouden helpen en het krassen zouden verminderen maar alles is minder waar. Ondanks dat is het een lief beestje, een aantal keren is hij ziek geweest, veel braken e.d. Hij is dol op plastic dus ik dacht dat het daardoor kwam, foto's en echo's gemaakt, maar niets te vinden. Bloed geprikt, ook niets. Uiteindelijk nog een optie, hem open halen en zien wat er tevoorschijnt komt. Ik met hem naar huis en bedenken wat te doen, de dierenarts vertelde dat het beestje ondanks zijn leeftijd, toch beduidend ouder is door wat hij heeft meegemaakt en die vroeg zich af of opereren wel verstandig was. De kosten zouden zonder uitkomst neerkomen op 1200 euro, want ik had geen verzekering. Inmiddels waren wij overgestapt op ander voer, wat al een jaar eerder plaatsvond, dus wij dachten dat het niets meer uitmaakte qua voer. Plots door een actie toch weer dat voer gehaald, en daar was het antwoord, geen braken meer zomaar verdwenen. De dierenarts en ik snappen er niks van, maar zijn dolgelukkig. Nu drinkt hij uit het toilet sinds afgelopen vier weken. Een kat drinken uit het toilet, wie dacht dat. Maar alles goed en wel, het blijft ons beestje.

Poes:

Onze poes die het bebe, ja lijkt op elkaar, vonden we grappig. Zij is een kind van de poes die ik mijn moeder thuis had. Die heb ik niet meegenomen toen ik uit huis ging, omdat die gewoon daar hoorde. Bebe heeft nog drie broers, allemaal perzisch maar zij niet, ze heeft wel een enorme vacht, waarbij er langere haren uitsteken waardoor ze in de zon op een engel lijkt. Een engel is ze alleen als ze slaapt trouwens, zij heeft namelijk zoveel energie dat is niet uit te leggen. Als zij te weinig buiten is geweest op een dag, merk je dat. Als jij slaapt, rent zij door het huis, zet haar nagels in de stoelen, gooit planten en beelden op de grond, zit en slaapt op plekken wat niet mag en miaauwt bij de slaapkamerdeur. Zij is al een aantal keer in het aquarium gevallen tijdens het schoonmaken, toch lijkt ze dit niet af te leren, of ze vind het gewoon lekker om te zwemmen. We kunnen dit niet anders organiseren, het risico dat er een kap op de grond valt is te groot, als die tegen het aquarium stoot vloeit er binnen no time ruim 500 liter water door het huis. Ook zij is al een aantal keren bij de dierenarts geweest, maar het fijne aan haar is dat ze met mij meeloopt. Ik ga vaak wandelen en ze loopt heerlijk mee. Tot bij het laatste pad loopt ze mee, als ze merkt dat we teveel die kant op gaan, stopt ze en keert ze om. Dan til ik haar het laatste stuk mee naar binnen. Aldaar rent ze door de ruimte (niet de wachtkamer uiteraard) en verstopt ze zich waar het maar kan. De dierenarts moet hier altijd hard om lachen. Ook valt zij soms zonder pardon de andere kater aan om te spelen, zij is geboren in 2008 en nog vrij jong. toch heeft zij wel de kater iets meer power kunnen geven en zijn ze echt een stel geworden.

Stel

Als stel zijn ze echt een drama, elke kat die in de tuin komt wordt met een harde en zachte poot verwijderd door hun. Op een kat na, waarom mag joost weten, ik weet het niet. Toen we hier drie jaar geleden kwamen wonen, was er vaak een rode kater in de tuin. Onze beestjes speelden met hem, en hij wilde ook graag naar binnen. Uiteraard lieten we dit niet toe, en gaven ook geen eten. Na een paar weken zagen we de kat niet meer en gaven er geen aandacht meer aan. Nu twee weken geleden, was hij er weer, ik heb hem tommy genoemd, omdat hij een rode streperige kop heeft, snoezig en donzig is. Ik laat hem niet binnen en geef hem geen eten. Toch spelen mijn katten met hem en accepteren hem, doe ik de deur open om de mijne binnen te laten wilt hij mee. Ook miaauwt hij met de andere twee mee om binnen te komen, of voor eten. Ik geef hem niets maar vind het toch erg eigenaardig. Hij ziet er niet slecht uit, ik weet zeker dat hij een eigen baasje heeft, de vacht is goed verzorgd. Geen bandje, maar dat hebben de mijne ook niet, die zijn wel gechipt. Ik heb gewoon eigenaardige beestjes, maar wel de monsterlijk liefste. 

Reacties (6) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
schattig en kattig
Leuk verhaal en leuke katten...
Wat een leuke foto's, die van mij is zwart. wit is heel speciaal. Veel plezier met de poezen.
Duim
Tex
Wat zijn ze mooi!
Bijzonder mooie beestjes :-)
zijn niet de echte foto's hoor, dat lukte steeds niet, morgen even opnieuw proberen...