Bijna mijn paard kwijt. Koliek was de boosdoener

Door Trudybrinkman gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Donderdag avond tien voor elf ging mijn telefoon. Mijn man sprong bijna tegen het plafond want welke gek belde er rond die tijd. Ik schrok. Er was iets met mijn moeder of met mijn paard.

Even voorstellen.

Nee, niet mezelf want wie ik ben weten jullie wel. Mijn paard wil ik voorstellen.

Zijn naam is George en hij is een 23 jarige KWPN ruin, 3 kwart Engels volbloed. 6 Jaar geleden is hij van mij geworden en vanaf dat moment ben ik vreselijk blij met hem. Het is een rustige knuffelaar die in zijn jonge jaren M2 met 6 winstpunten heeft gehaald voordat hij de springsport inging. Op zijn 15e mocht hij daarmee stoppen. 2 Jaar is hij eigendom geweest van een kennis als gezelschap voor haar eigen paard waarna ze hem moest verkopen. Financieel was het niet meer haalbaar. Voor mij ging er een wereld open.

Ik had mijn eigen paard!!

Donderdagavond dus

Aan de telefoon was Miranda, de eigenaresse van de stal waar Goerge staat. Tijdens de laatste voerronde wilde George niet eten. En dat is niets voor mijn vreetzak. Ook liep hij te schrapen met zijn voorbenen en wilde liggen.

Alle voortekenen van koliek dus. (oftewel obstipatie van de darmen) Liggen is dan gevaarlijk omdat de darmen kunnen verschuiven en dat kan dodelijk zijn, vooral bij oudere paarden.

Na een half uur rondstappen kwam er geen verbetering in de situatie. Meestal werkt dat wel en komen de darmen weer op gang. Toch maar de veearts gebeld. 15 Minuten later kwam zij en George kreeg een spuit met darmverslapper en eentje met pijnstiller. Binnen 10 minuten werd hij rustig en kon gaan slapen. Om drie uur moest ik wel even gaan controleren of alles nog rustig was omdat tegen die tijd de middelen uitgewerkt raakten.

Slaperig kwam ik rond die tijd op stal en George keek me blij aan. Hij dacht eten te krijgen en dat mocht dus niet. Hetzelfde om half acht 's morgens. Pas rond 17.00 mocht hij weer eten.

Vandaag, zaterdag, is het de hele dag kleine beetjes en vanaf morgen mag hij weer gewoon normaal zijn biks en hooi hebben. We mogen nog een tijdje samen verder. Gelukkig.

Reacties (12) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Dieren zijn zo afhankelijk van ons.
Die verantwoordelijkheid voel je dan ook.
Gelukkik is het goed gekomen.
Duim en fan
Tex
Heel erg geschrokken Miesje. Vooral omdat George eigenlijk nooit ziek is. Ik hoop ook dat hij nog heel wat jaartjes in goede gezondheid bij me mag blijven.
Wat moet jij geschrokken zijn! Het maakt niet uit hoe vaak het voorkomt, je maakt je altijd ongerust. Prachtige paard overigens en ik hoop dat hij heel oud mag worden!
And I'm a lucky girl Theun
Jou paard is een lucky horse!
Gelukkig wel Ingrid.

Dank je Moytie.

Alles is aangepast aan zijn leeftijd Claire. De laatste weken alleen te weinig tijd gehad voor zijn beweging. Ik denk dat dat de oorzaak is. 5 jaar terug heeft hij ook een lichte koliek gehad en toen was het na een half uurtje lopen over. Nu waren zijn darmen helemaal stil. Geen rommeltje te horen in zijn buik. Vandaar dat ik de dierenarts ingeroepen heb.

Heel erg opgelucht Vlindertje
wat zal je geschrokken zijn! Mijn zus reed een keer op een paard die plotseling koliek kreeg. Ze kon er nog net van afspringen. Met heel veel pijn - letterlijk- en moeite het dier naar de manege terug gekregen. Ze overleefde het gelukkig!