Tien witte herders aan de wandel

Door Vlerck gepubliceerd op Friday 28 September 12:10

Never a dull moment met onze roedel zwitserse witte herders! Lees hier alles over het wel en wee tijdens de middagwandeling!

Tien witte herders aan de wandel

Wij hebben 10 witte herders. Dat is wat meer dan de gemiddelde Nederlander heeft. Als je gaat wandelen en ze gaan allemaal mee (wat ik meestal probeer te voorkomen want het is niet nix, tien van die hijgende haarballen in je kielzog en in je auto) trek je over het algemeen ook meer aandacht dan de dikke dame met de baard op de kermis. De opmerkingen zijn dan ook niet van de lucht. Aan het begin van de wandeling, als iedereen nog reuze wit en fris net uit de auto komt, hoor je vaak: "Wow wat een prachtige honden! Zijn die allemaal van u?" Ik groei een halve meter en knik trots.
Het commentaar verandert echter naarmate de kleur van de hondjes minder wit wordt.... "Oh wat veel honden (...) zijn die allemaal van u?? Dat is zeker heel veel werk...." De verleiding is dan groot om te zeggen: "Nee hoor, ik vind het gewoon leuk om alle witte herders binnen een straal van 20 km op te halen en mee te nemen voor een wandeling...." maar uit beleefdheid beperk ik me tot een vriendelijk "Ja, leuk hè" wat dan weer met een even vriendelijk "ja gewéldig, dat zou ik ook wel willen, maar het is wel veel werk" wordt beantwoord. Op dat moment komen er 4 van mijn schatjes, inmiddels van top tot teen onder de bagger, in volle vaart op me af rennen, ik kan nog net met gevaar voor eigen leven aan de kant springen, onder luid geroep van: "HEY HIER STA IK HOOR!" en zie vanuit mijn ooghoek hoe ze rakelings langs de belangstellende mevrouw scheuren, een breed modderspoor op haar broek en jas achterlatend. Terwijl zij verward roept:  "geeft niet hoor!" en ik iets mompel van - ik ga even dáár kijken" loop ik snel de andere kant op, voordat ik alsnog een schadeclaim en een dikke stomerijrekening aan míjn broek krijg.
Daar zie ik dat Tirsh en Angie de grote hopen rundermest, die ons wandelgebied sieren, in de gaten  hebben gekregen terwijl FiFi een labrador met een bal heeft ontdekt. Met luid geroep en gefluit probeer ik aan de ene kant Tirsh en Angie uit de mesthopen te houden, en aan de andere kant FiFi mijn kant op te lokken wat natuurlijk niet lukt want ballen gaan bij FiFi boven alles, zelfs boven mij. De labrador eigenaar komt mijn kant op en ziet gelukkig niet hoe achter zijn rug zijn hond bijna wordt vermoord door Bandit en Meldo. "Goh zijn die allemaal van u?" Nee man, het is mijn hobby om hier met andermans honden door de shit te baggeren, nou goed?? FiFi komt de bal brengen die ze van de lab heeft gestolen, ik geef hem snel aan zijn baasje en loop door. Rechts van me zie ik dat er druk gezwommen en door het modderige zand gerold wordt, terwijl links van mij - oh ramp, een paar hooglanders tevoorschijn komt. Nu wordt het echt kritiek, verd.. waarom heb ik die bal van die lab niet gewoon meegenomen, hoe krijg ik FiFi's aandacht bij mij ipv bij die grote runderen. Gelukkig ligt de redding in het gras, een tennisballetje, vergeten door een ander hondje en FiFi rent achter mij aan, tuk op de bal in mijn handen.
Hoewel het best koud is, loop ik behoorlijk te zweten en we zijn pas op de helft...
We lopen de bocht om en in de verte zie ik twee dames volledig in verantwoord wandeltenue met drie kleine hondjes aan komen, Bandit, hier blijven aub, niet alle mensen houden van grote witte honden die hun schootkonijn willen aflebberen. Ja hoor, op afstand beginnen ze al te roepen: "wilt u uw honden even aanlijnen?" Ja mevrouw, en hoe had u gedacht dat ik "even" tien honden kan aanlijnen?? Voordat ik mijn riemen uit de knoop heb zijn die drie mormels van u al verslonden! Mijn modderschuiten reageren onmiddellijk op het geroep van de dames en stormen erop af (houd dan ook aub je mond, denk ik tevergeefs) terwijl die hun schatjes natuurlijk optillen met het gevolg dat Bandit met zijn grote modderlijf - en poten tegen de ene opspringt om tóch nog even een lebber te kunnen geven. "Zijn die allemaal van u?" vraagt de andere dame op zeer afkeurende toon. Nee hoor, ik liep hier toevallig en ik kwam ze tegen, ik heb nog geprobeerd ze weg te sturen maar ze blijven me maar achtervolgen...
Gelukkig beginnen de hondjes een beetje moe te worden en gaan dan ook braaf met me mee als ik ze roep - en super trots met ze doorloop! Ze kunnen het wel!! Gelukkig komt de parkeerplaats weer in zicht, ik heb het inmiddels zo warm gekregen dat ik dreig flauw te vallen door oververhitting en mijn honden zien er stuk voor stuk uit als alle andere rassen behalve een witte herder. Ook zij zien de auto staan en rennen er naar toe. Als ik de achterklep open heb en ze in goede orde in de auto probeer te krijgen, duikt er opeens een echtpaar met een Duitse Staande naast me op. Goh mevrouw wat veel honden, zijn die allemaal van u?? Ik knik ja en spring mijn auto in, voordat ik toegeef aan mijn aandrang om luidkeels te roepen: nee man, ik prop hier tien wildvreemde honden die van top tot teen onder de modder zitten, in mijn auto!!!
In plaats daarvan zwaai ik nog even vriendelijk door de beslagen ramen en maak dat ik weg kom.
Heerlijk zo'n wandeling :-)

 

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
wel ook ik lees dit stuk met gemengde gevoelens, mijn jongste zou het echter helemaal top vinden, ik zag het dan ook allemaal helemaal voor me! Ik kan me voorstellen dat je helemaal zweete goed gevonden ze niet meer allen tegelijk mee te nemen, kwestie van de orde erin te houden, hier mag je niet met de hond los lopen moet altijd aan de lijn vind ik soms zo erg zie je ze met een muilkorf lopen of zo een riem over hun bek dan vraag ik mij af moet dat zo, wat vinden die honden daarvan de meeste hebben nog nooit een vlieg kwaad gedaan, dikke duim in ieder geval heb dit met veel plezier gelezen voelde de spanning zo mee de wagen intrekken. trouwens je moet een behoorlijke wagen hebben die 10 gekken erin te verhuizen, ik vermoed dat het niet om een 2pktje gaat hahahah zie het zo voor me.
Ik las dit stuk met gemengde gevoelens :) mooi geschreven, er zit vaart in en de nodige humor. Aan de andere kant is een op je af stormend roedel honden niet echt het je van het om mee te maken. Ik kom er regelmatig eentje tegen in het bos, een stuk of 6 honden die wel perfect luisteren, maar die toch altijd zeer dreigend overkomen. Mijn golden retriever wordt dan subiet agressief wat ik niet van hem gewend ben. de eigenaar is dan ook nog een arrogante lul die geen boe of ba zegt, geen glimlachje kan er van af en ik stel zelfs geen domme vragen, ik weet best dat ze allemaal van hem zijn!
hahahaha geweldig verhaal! ik zie het al helemaal voor me!
welkom op xead. Met wat foto's of plaatjes maak je het artikel aantrekkelijker en krijgt het een hogere score.