Flappie - een bijzonder leuk en apart konijn

Door Mowi gepubliceerd op Friday 28 September 12:07

Flappie is een apart type. Hij is een konijn, gedraagt zich als kat en komt vele malen per dag op bezoek, bij alle bewoners. Waar er iets te beleven valt, daar is hij bij. HIj gaat dan eerst netjes voor het hekje dat de tuin afschermt, zitten wachten totdat hij contact heeft, maar duurt het te lang, dan krijgt hij het precies voor elkaar om eronder door te kruipen om zichzelf nader te presenteren.

Flappie, het buurtkonijn

Flappie is een leuk konijn, maar wel een heel eigenzinnig typetje. Hij, (misschien is het wel een zij, ik heb geen idee) charmeert en verleidt de hele buurt. Bijna nooit zit-ie in zijn hokje, daar kan hij niet tegen. Vrijheid moet hij hebben, en mensen om zich heen. Waar er iets te beleven valt, daar is hij als de kippen bij.


Rennen

Of dit konijn ook Flappie heet, weet ik ook niet. Van wie hij is, ook al geen idee. Maar hij komt dagelijks vele malen op huisbezoek. En hij luistert ook best goed, als je hem Flappie noemt, of Lappie, Truus of Konijntje, het maakt hem allemaal niks uit. Zodra hij ziet dat er ergens een deur opengaat, dan komt ie aanrennen met ongekende snelheid, alsof zijn leven ervan afhangt.

Konijn op huisbezoek

Zijn leven speelt zich vrijwel dag en nacht af op een groot dakterras, waar op alle tuintjes van de buurtbewoners uitkomen. De kans dat er ergens iemand naar buiten komt of juist weggaat, is best groot. Hij rent de hele dag van deur naar deur. 's Morgens om 7.00 uur, als je weggaat, is Flap de eerste die je vol enthousiasme begroet. Wanneer je terugkomt, is hij er ook weer. En zo 's avonds, komt ie een aantal malen langs, om te kijken, en misschien ook wel een verleidingspoging te doen om wat lekkers te krijgen, hoewel een krabbeltje op zijn kleine koppie ook zeer gewenst is. Soms komt hij het door het hek naar binnen en gaat dichtbij het raam zitten, op zijn twee achterpootjes, om maar niets te missen van wat er binnenskamers afspeelt. Niks spannends uiteraard, maar hij is erbij. Even het tafellaken uitkloppen, een klusje van een paar seconden, het maakt niet uit hoe ver hij op dat moment weg is, in zijn eigen razende vaart komt hij aangestoven. De kiezelstenen van het terras vliegen haast in de rondte.


Leven als een poes

Onlangs zijn we erachter gekomen, dat Flappie niet in een hok kan zitten. Hij vliegt dan tegen de muren op, kan er helemaal niet tegen. Je zou haast zeggen dat Flappie in het verkeerde lichaam is geboren, en dat hij inwendig denkt en voelt dat hij een kat of misschien wel een klein hondje is. Zo gedraagt hij zich ook. Of het gewoon is voor een konijn, weet ik niet, ik heb nooit een konijn gehad, maar hij zit zich te wassen, precies zoals katten dat doen. Twee pootjes natlikken en dan over het gezichtje wrijven. Ook kan hij het goed vinden met de buurtkatten, hij is voor niemand bang, en zeker niet voor een - in zijn ogen? - 'collega-poes'. Hij ligt zeker de laatste dagen graag languit in het zonnetje en als hij niet van zulke lange oren had, zou je denken dat de kat daar lekker ligt te genieten. Regen is voor hem ook geen probleem, hij laat zich gewoon natregenen en schudt nu en dan een pootje uit en doet in elk geval alsof het hem niet deert.

Risico's

Flappie is een leuk en apart diertje. Maar een beetje lastig is hij soms ook wel, hoewel hij zelf waarschijnlijk denkt van niet. Als je echt weg wilt van huis, dan moet je voor hem oppassen. Hij is voor niets en niemand bang, en schroomt er niet voor liefst onder die ene voet te gaan zitten die net van de grond is bij het lopen. Hij gaat mee, iedere stap die je zet, op slechts enkele centimeters afstand. Zou hij behalve te denken dat hij een kat is, ook nog een beetje last hebben van grootheidswaanzin? Dat hem niets kan overkomen en dat hij zich misschien letterlijk nog veel groter voelt dan dat hij in werkelijkheid is? Misschien heeft hij wel zoveel vertrouwen in de mensheid, dat ze hem niets aan willen en zullen doen. En dat is natuurlijk ook zo, in elk geval voor de overgrote meerderheid van de mensheid, mag ik hopen. Maar een beetje gevaarlijk gedrag van hem is het wel. Ondanks dat het absoluut de bedoeling niet is hem een schop(je) te willen geven, riskeert hij toch een moment van onoplettendheid, met risico's voor hemzelf en voor de mens!


Lekkers

En ja, het contact met een konijn is best erg leuk. Ik moet hierbij nog melden, dat hij soms ook wel eens iets lekkers krijgt, en dat zal de band tussen konijn en mens en omgekeerd sterker maken... 

Toch na een paar maandjes contact te hebben gehad en nog steeds een innige band heb met 'Flappie', ben ik erachter gekomen dat eten niet het belangrijkste is voor hem. Veel meer zoekt hij de mensen op. Waar enige activiteit in de tuintjes te vinden is, daar is hij bij. Kinderen vindt hij ook erg leuk. Puur bij toeval zag ik laatst dat de buurvrouw wat worteltjes voor hem had neergelegd. Of hij toevallig niet zo'n trek had of anderszins, hij gaf er de voorkeur aan op dat moment om in onze tuin te komen zitten, vlakbij het raam, om een zo goed mogelijk zicht te hebben op alles dat zich binnen afspeelde. Even een aardig woordje, een aaitje over zijn koppie en Flap is helemaal tevreden, voor zover hij zijn geluksgevoelens kan uiten en ik zijn gemoedsrust kan inschatten. Wel ben ik er in de tussentijd achtergekomen, dat hij als hij iets lekkers krijgt zoals een stukje wortel, komkommer of een klein stukje brood, hij maar wat graag een helftje opeet, om een paar uurtjes later de rest op te peuzelen. Dit gedrag doet mij eigenlijk nog het meeste denken aan dat van een hond, die een bot krijgt van zijn baasje, er op dat moment niet zo heel veel trek in heeft en het wil begraven, voor eventueel latere en slechtere tijden. Zo ook gaat Flap om met zijn eten.

Vervolg

Inmiddels zijn we weer een paar maandjes verder en steeds leren we bij over het leven van Flap. Zijn baasje is inmiddels verhuisd. Flap is achtergebleven, hij is nu in feite dakloos. Maar een buurvrouw heeft hem geadopteerd, zij heeft de verantwoording voor het konijntje op zich genomen. Bij ons komt hij ook nog steeds 'buurten'. Tegenwoordig is het zelfs zo, dat hij je op komt halen en weg gaat brengen. Een stukje brood is veruit favoriet bij hem. Als hij dat krijgt, dan is het eerst dat hij doet een soort van geluksdansje. Hij rent dan rondjes, en showt zijn broodje aan iedereen die het maar wil zien. En of je dan maar even wilt zeggen hoe lekker of dat is, zo enthousiast mogelijk. Dan volgen er nog een rondje of vijf, huppelend met het broodje in de mond, alvorens hij ervan gaat genieten om het op te eten. En... het is gebleken dat Flap ook graag speelt. Dat hij graag omgaat met de buurt-poezen, was al bekend. Maar een tijdje geleden heeft hij zich ook urenlang per dag vermaakt met een voetbal, totdat die werd teruggenomen. Vorige week heb ik in de aanbieding een bal gekocht, voor 90 cent. Die is voor Flap. De eerste dagen kon hij er helemaal niet vanaf blijven, had geen tijd meer om te eten of te slapen. Nu gaat het gelukkig beter en is hij niet meer compleet nerveus als de bal voor de nacht naar binnen gaat. Het lijkt erop dat hij weet dat hij hem de volgende dag weer krijgt en als hij zin heeft, dan gaat hij weer heerlijk ballen. Koppen kan hij inmiddels heel goed, en ook met de voorpootjes lukt het prima om de bal in beweging te krijgen.

 

Slotsom

Het blijft een leuke interactie tussen mens en dier, of tussen dier en mens. De ene houdt de andere scherp in de gaten en beiden beleven plezier aan elkaar. Als mens, hebben we altijd wel een klein korstje brood over of een groentje, als dier wordt het hartelijk ontvangen en opgegeten, eventueel in meerdere etappes. Als mens is het leuk om wat liefde te geven aan zo'n klein diertje als een konijn het konijn beantwoordt de aaitjes en de hapjes om met regelmaat een bezoekje te brengen aan de mensen.

Reacties (10) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Echt leuk zoon buurtkonijn! ik heb zelf 3 konijnen maar die zullen dat never nooit doen haha
wat leuk zeg !
Oh, wat is -ie lief! Ik heb zelf twee uberschattige konijntjes, die de hele dag kattekwaad uithalen. Daar zal ik binnenkort ook eens een artikel over schrijven! Een duim voor die van jou in ieder geval!

Flap, zoekt nog steeds contact met mensen. Zodra hij iemand ziet, komt hij aangestormd. Zelf denk ik nu inmiddels een klein 'wormpje' onder zijn staartje gezien te hebben, vandaar dat ik denk dat hij een kereltje is. Dit zou ook heel goed kunnen kloppen met de reactie van Siversparkie, die meldtt dat ventjes veel aanhankelijker zijn dan vrouwtjs. Ik herken dit. Flap wil vooral graag aandacht krijgen. een aaitje, volgens mij nog veel meer dan dat hij wat te eten krijgt.
Leuk heel leuk, ja mijn poes komt alleen om wat te eten.
Wat een grappig verhaal zeg. En ja, dat lekkers, dat doet het hem wel ja. De liefde van een dier gaat vaak toch door de maag.
heel erg leuk artikel om te lezen !