Wijffie za'k 'oe eens thuisbrengen?

Door RianneTaal gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Auto pech onderweg

Waar ik vandaag weer aan moest denken is iets dat mij alweer even  geleden, is overkomen.Het was koud, sneeuwde,ijzelde en het was dus haast onmogelijk voor Youri,de jongste om op een behoorlijke manier op school te geraken.
Dat zag je al buiten aan het vele vallen en opstaan van fietsers, brommers en zelfs te voet werden flinke schuivers gemaakt.Tja, wat nu?Met een auto voor de deur is de keus dan gemakkelijk gemaakt maar o wát vervloek ik dat ding soms!
Die dag had ik ook nog eens dubbel pech omdat het niet mijn auto was waarin ik moest rijden want die was naar de garage voor een dag.
Gevolg......ik moest in de Lexus van mijn wederhelft mijn ''rijkunsten'' gaan beproeven.

Zo gezegd zo gedaan. We waren bijna bij school aanbeland of er kwam pure rook langs alle hoeken en gaten van de auto. Even dacht ik nog dat er ook nog een mist op kwam zetten maar dat idee heb ik gauw laten varen aangezien gestotter van de auto daar nu niet bepaald bij hoort. Zoveel kennis heb ik dan nog net. We hebben het gered tot aan de school en met een :"Tot straks", optimist die ik was,nam ik afscheid van Youri.

Wat nu aan te vangen, want de ''mist'' verdween niet en de geur in de auto was zodanig dat ik de ramen opengooide. Mij op dit moment niet realiserend dat het daar nu niet bepaald beter op ging worden! Buiten dat zag ik ook nog eens geen ene fluit en had zo'n donkerbruin vermoeden, de  automobilisten achter mij ook niet!
Stotterend en stotend ging het vooruit, nou ja vóóruit?!!


Een aardige man stopte en vroeg of hij me thuis moest brengen, want het kreng was er vlak voor een kruispunt notabene mee opgehouden! Thuisbrengen dacht ik, no way, en ik zei stoer:"Heel aardig van je hoor maar ik red het wel." Hoe, daarvan had ik op dat moment geen enkel benul, maar ja,  eigen boontjes willen doppen he. Het is niet dat hij er niet betrouwbaar uitzag of zo maar toch. Halelujah!!!!!!!!!! Het ging vooruit.


Niet lang hoor, want,  eenmaal het kruispunt te zijn overgestoken met gevaar voor eigen leven, én te zijn aangekomen bij, of liever gezegd náást een vluchtheuvel, was er geen beweging meer in te krijgen. Daar stond ik dan. In de sneeuw en in de kou, want ik was onvoorbereid en zonder jas de auto ingestapt die ochtend. Maar gelukkig stopte er wederom een auto, een werkauto deze keer van de BAM."Hee wijffie wat is er aan de hand?!!" Ik dacht nog even"Is dat niet duidelijk dan?"maar direct erop volgde:"Laat mij maar eens even kijken hoor wijffie. ''Ken'' je de kap effe openmaken?"
En direct daarna:"Oh, hij staat in de fik hoor vrouwke.Ik breng ''oe" wel effe thuis hoor agge da wil." Na mijn wederhelft te hebben gebeld met het ''goede'' nieuws,stapte ik in bij de man van de BAM.

 

Daar zit je dan, stervend van de kou en muziek a la Imca Marina op de radio.Nu ben ik niet voor een gat te vangen hoor en het kwam zelfs tot een gesprek waarin hij me tevens meedeelde dat hij nog ''effe'' een collega op moest halen voordat hij me thuis afzette. Okay zo gezegd zo gedaan.
Groot was echter mijn verbazing toen we de snelweg opgingen!
"Blijven praten meid, blijven praten" dacht ik met mijn autosleutel ter verdediging,( je weet maar nooit),dicht tegen me aan.


De reis ging met een slakkengang richting Roosendaal ,en juist toen ik dacht nú ga ik twijfelen aan jouw ''collega'', draaiden we een erf op bij een bedrijfje waar deze collega stond te wachten.En toen begon ''de pret''.
Ik heb het dan over de vele opmerkingen, opmerkingen waar bij menigeen de oortjes eraf zouden vallen en die ondergetekende dus moest ondergaan.
Denken als een vent moet je dan, en geloof me dat is geen moeilijke opgave.
Mannen komen van Mars en vrouwen komen van Venus en ik  kwam dus even van Mars voor de gelegenheid.
''Voer voor de konijnen "ben ik nooit graag geweest dus.......

Eindelijk werd ik netjes thuis afgezet en met een luid roepen van beide mannen:"Ze is weer thuis hoor!!!!", namen we afscheid.
Ze hadden erg genoten zeiden ze nog, een onverwacht genoegen....jaja....
Ze hadden erg veel plezier gehad.
Mannen het is jullie van harte gegund!
 

 

Note:

(later heb ik de behulpzame man een bloemetje gestuurd als bedankje. Zo zijn er niet veel meer )

Reacties (7) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ben, we zijn lid van de wegenwacht maar ik had niets bij me. Zo de auto in gestapt.
Een heer in het verkeer is meestal een dame. Bij jou dus niet. Zorg dat je lid bent van de wegenwacht. Ajuus.
leuk, je schrijft beeldend.
Bedankt Abelle;)
Asmay dankjewel;) Ik had het behoorlijk warm gekregen intussen inderdaad;)
Mooi verhaal,graag gelezen,duim en fan erbij.
Wat een mooi verhaal! Door alle opmerkingen had je misschien geen jas meer nodig en had je het vanzelf al warm gekregen, kan ik mij zo voorstellen. Duim en fan erbij!