Kleine jongen van mij

Door Rosa gepubliceerd op Friday 28 September 12:14

(een gedichtje voor mijn zoon, geschreven in 1997)

Kleine jongen

Zo stoer en zo kwetsbaar,
zo groot maar toch klein,
zie ik jou, meestal van achter

De wereld is groot
er is veel te ontdekken
en jij, jij kunt niet wachten

Je fietst en je stept,
je klimt en je klautert,
je valt overal af en weer uit.

Vol schrammen en butsen
vol krassen en pleisters
sta je op en rent weer voor me uit

Je bent stout, je bent lief,
je wilt snoep, je wilt speelgoed
je wilt alles en liefst nog wat meer

Je lacht en je schatert,
verzint grappen en streken,
hoe dat uitpakt dat zie je wel weer

Je weet wat je wilt,
weet nog niet wat je kunt,
maar dat slaat je niet uit het veld

je weet dat jouw mama
er altijd voor jou is
en voor jou is dat al wat er telt

Je hebt nog geen zorgen,
geen plichten, geen lasten
jouw leven is vooral plezier

Jij doet zonder moeite
wat ik wel zou willen
leven in het nu en het hier

Nog nooit heb ik zoveel
van iemand gehouden
jij bent in mijn leven de zon

Ik zou je het liefst
altijd dicht bij me houden
Oh, als dat toch eens kon!

Maar ik weet dat ik jou
los zal moeten laten
iedere dag weer wat meer

Weet jij dat je altijd
bij mij terug kunt komen
Telkens, telkens weer?

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.