Eindelijk Weer Thuis.!

Door Diamantje66 gepubliceerd op Friday 28 September 12:14

EINDELIJK.!!IK BEN WEER THUIS, MIJN HOOFD VOELT DOF, IK BEN IN MIJN EIGEN HUIS, WAAR IK MOE,MAAR VOLDAAN OP DE BANK NEER PLOF.!!

EINDELIJK THUIS,,

----------------------------------------------

Als ik na een lange werkdag,
Thuis kom
Ligt er op mijn gezicht een brede lach,
Ondanks dat mijn rug pijnlijk is en krom.

Dan ligt de poes languit op de stoel,
En alles is stil,
Een heerlijk gevoel,
Precies zoals ik dat wil.

Dan plof ik neer op de bank,
En kan even alles vergeten,
En genietend van een muziekklank,
Doezel ik even weg tot aan het eten.

Als ik na een lange werkdag,
In mijn keukentje een receptje in elkaar sta te kneden,
Met goed gedrag,
Spin ik als een poes,en ben innig tevreden

Op de vensterbanken begroeten diverse gekleurde bloemen mij,
Een ervan,
Lijkt een prater,
En zegt blij;
“”ik snak naar water””

Verder ademt de vensterbank het stof,
Van lange afwezigheid
En ook de deurknop is dof,
Dus wordt ik tot oppoetsen verleidt.

Het stof wat in die dagen,
Stil verzameld is,
Ligt om schoonmaak te vragen,
Iets wat ik ook liever als kiespijn mis.

De dagen waren mij veel te dof,
En in verregaande staat van totale verlatenheid,
Ook op de tafel ligt het stof,
Teken van het totaal gebrek aan tijd.

Mijn huis,
Verkeerde in verregaande staat van niets,
Ik ben dan ook bijna nooit thuis,
Omdat ik veel door Nederland trein en fiets.

Je stem in de avond,
Dat was tenminste iets,
Wat ik belangrijk vond,
Maar verder niets.

Tussen de duizend lagen,
Van jou,die ik mis,
Die om mijn onverdeelde aandacht vragen,
Wat heel erg belangrijk is.

De ramen,zo leeg,
Als dat ze waren,
Zorgde dat je zweeg,
Niets te verklaren.

Ik wacht dus
Op je liefdevolle gebaren,
Op je huiskus,
Zonder bezwaren.

Die mijn ziel,
Zo koest,rend streelt,
Waarvoor ik viel
En je aanbeveelt.

In een liefde,
Die ik een ieder kan aanbevelen,
Dat mij nooit griefde,
En mij alles liet delen.

Straal jij,
Als mijn middelpunt der aarde,
Open en vrij,
Van onschatbare waarde.

Want zonder jou,
Kent geen dag enige waarde,
Jij bent mij altijd trouw,
Mijn veilige plekje op deze aarde.

De lege dagen,
Liggen als karkassen in mijn hoofd,
Gillen,stellen vragen,
Waardoor mijn gevoel nimmer wordt verdoofd.

Je thuis komen,
Geeft zoveel warmte als is beloofd,
Je vult mijn dromen,
Die ontstaan in mijn hoofd.

En waar grijsheid was,
Geef je nu mijn dagen kleur,
Als het groene gras,
Met zijn frisse geur.

Stil verlang ik naar jou,
En je bekende zoete geur,
Omdat ik zoveel van je hou,
In elke houding,en in elke kleur.

Die rozen doet verblozen,
Van wit tot uiterst diep rood,
Als liefdesrozen,
Als een kostbaar kleinood.

Knecht,mij,kneed mij,
En ik geef me graag aan je bloot,
Als ik me tegen je aan vlij,
Liggend  in jouw schoot.

Eindelijk is de wereld weer,
Mijn thuis
Mijn zachte veer
Mijn huis.!!

 

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ja, fijn thuiskomen zo, in dichtvorm nog wel
heel mooi.
graag gelezen.

duim erbij
Mooi als je zo thuis komt. Prachtig gedicht, weer eens iets heel anders.