Ingehaald op de levensweg

Door JHeininga gepubliceerd op Friday 28 September 12:14

De weg van het leven, ingehaald door de tijd. Laten we beleven en leven zonder spijt.

Is het echt? Het zal toch niet?

Is het echt, of zijn het slechts spanningen?

Verbeeld ik me of is het echt zo?

Straks heb ik zowel mijn vader als mijn moeder verloren aan dementie...

Het zal toch niet?

 

Ingehaald

Ingehaald
Meisje wat heb je een plezier
En musje, een eendje en daar ook nog een heuse mier

Meisje wat heb je het toch moeilijk
Leren, jongens, uiterlijk en het zoeken naar jezelf
De pubertijd
Het is verfoeilijk.

Meisje wat zie je er mooi uit
Alles is goed gekomen, vandaag ben je de bruid

Meisje gaat het wel?
Ging de bevalling niet te snel?

Jaren verstreken
Een wondermens gebleken
Een moeder zoals jij
Mijn god wat ben ik blij

Levend en belevend
in de tijden van welleer

Dankbaar

Onvoorwaardelijk veel liefde gevend
strijk ik naast je neer

Mam wat heb je een plezier
Een musje, een eendje en kijk daar loopt ook nog een mier!

 

Dit in 2007 geschreven gedicht bleek gelukkig slechts mijn angst te zijn. Mijn moeder is niet dementerend, mijn vader echter wel. Vrij plotseling werd het ons ongenadig duidelijk dat mijn vader, toen net 63 lentes jong, vroeg dementerend was. Een grillige periode volgde waarbij mijn vader uiteindelijk, helaas noodgedwongen, moest worden opgenomen. Inmiddels woont hij 5 jaar in een verpleeghuis. De scherpe kantjes voor ons als familie zijn eraf. Echter kampt hij dagelijks met frustraties en onmacht in de wetenschap dat hij nooit meer thuis zal wonen. De droom om samen met mijn moeder in 1 huis oud te worden valt in duigen. Van zijn vrijheid is hij beroofd...

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Heel erg mooi!
Mooi gedichtje.
Allen verlangen we er naar om samen, gelukkig oud te worden, jammer dat het vaak bij dromen blijft.

Groetjes
Michel de Montaigne schreef.
Ik zou het leven graag aan een ander geven,
maar ja, aan wie.

Pork geeft de DUIM.

DRIMPELS zijn als dromen in het water.
Wat erg, zo jong al! Vreselijke ziekte, dementie, mensonterend. Niet alleen je vaders droom, maar ook die van je moeder zijn zo uiteen gespat. Duim voor het artikel.