De beste brieven aan een vriendin, een lange correspondentie van ontboezemingen, reflectie en overpeinzingen

Door Utopia gepubliceerd op Friday 28 September 12:14

Het idee was om dit uit te laten geven tot een boekje. De brieven over en weer. Elske vond het goed! Ik ben alleen te lui... Het boekje wacht op een hele boel motivatie en energie, dus voorlopig even zo. Deze zijn alleen van mij...Twee stuks, achter elkaar, niet chronologisch maar gewoon gekozen. Twee losse stukjes dus.

Hallo, Elske...

 

Af en toe denk ik wel bij mezelf, 'waar ben ik mee bezig' ben aan het gokken de laatste tijd. Zit voortdurend in de gokhal, en nou gaat t niet slecht maar toch. Het is een gemene verslaving,...roulette, helemaal in tegenwoordig. Elke hal waar eerst kasten stonden, staan nu overal roulettetafels, elektronische. Tijdverdrijf?? Weet ik 't. Oke, eergisteren 70 winst, gister 190, vandaag 50 verlies. Ach ik heb geld zat momenteel, leef in luxe, eet Chinees bij de afhaal, eet in de kantine op school... Maar zal moeten ophouden met die kansspelen. Het is gewoon een uiting geven aan een vorm van ellende, onderdrukken of negeren, iets klopt niet...

Denk vaak bij mezelf, 'wat wil ik met mijn leven?' Schrijven, dichten voor de kost, of houd ik me bij de wetenschap, mijn droom. Het is moeilijk om ergens voor te gaan, en daarmee al het andere uit te sluiten. Het liefst zat ik op een warm eiland, of in een warm tropisch land. En wat dan?.... In ieder geval niet mijn leven hier in Amsterdam slijten! Vreselijk gewoon.

Heb nu goed contact met mijn familie, moeders kant. 10 jaar niet gesproken sinds vorige maand. (ma had ruzie met de hele clan.) Automatisch ik dan ook....  Maar sinds die hereniging, is alles weer ok. Mijn neef mailt me en ik ga er binnenkort heen. Hij is psycholoog. Tim heet hij, toffe neef ja, ben er blij om.

Hoe zit het met jou denk ik wel eens. Zit jij vaak alleen in je kamer, niet wetend wat te doen, of te moeten? Na school, naar je hok, en dan? Vrienden? Computeren tot je in slaapvalt? Film kijken? Sport? Wat doe jij om jezelf de week door te helpen...(klinkt ook een beetje deprimerend he?) Bedoel gewoon, heb je een routine, of kun je jezelf wegwijs maken in de chaos of veranderingen indien je daar voortdurend aan onderhevig bent? Als de dingen blijven verassen, is er niets loos..... En zit je in een toestand van overzien, aanpassen en op zaken inspelen.


Hoe zit het met jouw liefdesleven? Met mijne kut. Ik wil nog iets rechtzetten trouwens, want gister heb ik denk een beeld weggegeven waaruit blijkt dat het mij om het geile gaat, maar dat is niet helemaal waar. Als het werkelijk op het dierlijke vlak functioneert, zou ik er in mijn gedachten niet zo over inzitten. Nee, het is meer dan dat. Ik mis haar verdomme wel, WETENDE dat het NIET de juiste vrouw voor me is/was. Alsof ik er niet genoeg aan denk, je wil niet weten hoezeer ik dit soort zaken tracht te verklaren, met logica, gevormd uit puur biologische principes tot aan het aardse toe. En weet je wat er overblijft? Tweestrijd! Het ene spreekt het andere tegen, uiteindelijk...

Je bent niet, of beter gezegd, wij zijn niet slechts gedachten, maar twee gedachten tegelijkertijd. De wijze, en de nieuwsgierige, en de een weet het wel, maar komt gezag tekort, dus ziet er maar op toe...

In de psychologie, het kind in je, en die volwassene. Alles is dubbelzinnig, en alles is in chaotische toestanden tegenstrijdig. Slechts in volkomen rust, volmaakte vrede, is er beheersing. Is er slechts een de baas. Maar oei oeijoei, wanneer je zelf even niet weet hoe je het hebt.....  Je komt in toestanden terecht... Er gebeuren onverwachte dingen, onverklaarbare dingen...


Ik zie dat het al 00:20 is nu.

Laat, en ik heb weinig geslapen, was verrot vandaag, dat mag je wel zo noemen ja. De eerste 2 uur wiskunde, hou op! Moest gewoon eerst een bak koffie hebben. Uiteindelijk werden het er 3. Maar...... ik weet weer een hoop meer!  Die toets maadag, gaat lukken. (heb hem al gehaald vorig jaar maargoed... een hoger cijfer kan geen kwaad.)

Ik denk dat dit een hele saaie mail voor je is Elske....

Misschien kun je me wat suggesties geven of heb je een vraag voor mij. Of wil je dat ik mijn mening over iets geef. Kan altijd, graag zelfs.

Nou verder ben ik vrij nu, tot maandag. Dus mijn weekeinde is begonnen.

Eerlijk, omdat het mijn hart afbrandt, en bij jou waarschijnlijk nog vraagtekens staan..., Ik weet echt niet wat ik in Karin mis, en waarom ik haar mis. Echt niet... En het kan mij niet schelen, ik wil het vergeten, maar wie in mij zegt dit? Welke ben ik dan? Is dat een toegeven aan een behoefte, al of niet puur biologisch van aard?

Fuck elske, ik denk (indien je niet je leven lang vrijgezel bijft en daarmee ook minimaal een keer van partner wisselt) dat jij het dan wel zal begrijpen. Het is een kracht, een geweldige force, die je dwingt, te zijn zoals het leven wilt dat je bent. Wat kan het het leven schelen dat jij ongelukkig wordt? Niets, zolang er maar nakomelingen komen! Ik denk echt (dat denk ik), dat wij allemaal onderhevig zijn aan iets groters. Of het is een toevallige bijkomstigheid uit een geheel dat zodanig is afgestemd, dat er uit simpele instelwaarden, een complexer variabele ontstaan is... ?? Sorry, na deze derde whiskey cola gaat dat niet meer...  Oke, voor nu.., dit was wat ik vooralsnog te zeggen had.

groet, emil

...................................................

Hallo wederom, mijn trouwe niet terugschrijfstertje. Tegenstrijdig maar waar! Want uiteindelijk, krijg ik toch een teken. In die zin trouw ja al twee jaar? Dat kan goed kloppen Elske.  En nee, nog nooit ontmoet. Wil je dat? Kan toch, laat ik je de stad zien of het studenten uitgaansleven hier, zal meteen ook voor mij een openbaring zijn want doe er nl niet aan. Maar om nou spontaan aan te bellen met je slaapzak onder de arm....ach, wat een idee zeg. Dat je dat droomt, dan durf je het echt ook, shit straks bezorg je me een hartaanval. Liever eerst even bellen, (dan ben ik spontaan niet thuis hahaha  nee hoor echt, waarom niet ik vind het prima.  Een keertje naar een dichterspodium?  Lijkt me wel tof. (en dan kijken of een van ons twee de moed heeft om dat toneel te beklimmen en voor te dragen)

Vandaag een lekkere schooldag achter de rug. Een meid uit mijn klas gereld, altijd leuk. Maar niet vervelend hoor. Heb dat boek nog niet besteld, zo maar even doen dan... Oja, vandaag tot de conclusie gekomen met mijn leraar dat ik soms spontaan alles kwijtraak (informatie) en dat ik anders zo zij hij, al 30 keer geslaagd was... Shit er zit wel wat in ja.... Misschien toch iets overgehouden aan die foute tijd van experimenteren, wat niet altijd bij het experiment bleef.... Nee echt Elske, soms weet ik niks meer. Bam!  En dan opeens...huppa, alles is dan plotseling weer zo duidelijk als wat. Best verrot. En ja, zelf heb ik ook wel iets van, de ene keer ben ik heel helder en weet ik vrij veel, en kom dan goed over enzo, en soms, soms gedraag ik me volslagen debiel, en doe zulke domme dingen...Misschien overdreven, maar er zitten nogal sprongen in, en dat klopt niet echt. Of wel? Ach ik weet 't niet, twijfel ...Hoe is dat met anderen, oke, die verspringen niet zo gauw als ik. Ik houd ervan om niet steeds maar 1 mens te zijn. En zo je alles van meerdere kanten bekijkt, kun je onmogelijk daarin diezelfde blijven.

Je gaat op in die denkwereld, en transformeert gewoon. Maar niet noodgedwongen, maar uit keuze. Niets ziekelijks dus... Staat los van dat spontane verlies aan kennis of inzicht. (of zal het een gebrek aan concentratie in combinatie met energie zijn??)

 

Het wordt winter Elske, lekker hoor. Sneeuw, koude heldere luchten. Heldere hemel en kale takken met hier en daar een overgebleven blad, waarvan de abscissie niet goed is doorgekomen....

Dan verlang ik naar de polder, die rustige avonden waarbij het lijkt alsof je de enige bewonderaar bent... Die stiltes tussen 17:30 en 18;30, waarbij heel Nederland in gewoonte is vervallen. Overgenomen door vals plichtsbesef. Die avonden, dat je als onverlaat een vriend opzoekt, of alleen maar doolt omdat er niets op je pad wilde komen die dag... Dan komen die momentjes waarop je gaat beseffen dat in die leegte de grootste vervulling zit. En dat er met niets, zoveel mogelijk is. Het zijn die dingen die je denken vleugels geeft. En er gaat een gevoel door je heen, wat je heel lang vasthoudt.

Doei Elske

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.