Goede doelen en hun doel?

Door Leny gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Goede doelen zijn een groot goed in Nederland, geen land geeft zoveel aan Goede Doelen uit als dit kleine Nederland, waar bij de meeste mensen het water toch na aan de lippen staat.

GOEDE DOELEN EN HUN DOEL.

Ik schrijf al een paar jaar boeken, de door mij verdiende opbrengsten gaan naar twee goede doelen die ik eigenlijk zelf heb bepaald, aangezien de meeste goede doelen al redelijk voorzien zijn van donateurs, schenkingen van erven en elk jaar wel een actie, vooral als je daarbij een blik bekende Nederlanders hun kunstje op laat voeren, geheid dat je dan wel wat miljoenen binnenhaalt.
Of diezelfde miljoenen ook op de plaats van bestemming komen is nog altijd een vraag die regelmatig de voorpagina van een krant halen.
Of de directeur loopt zijn zakken te vullen, of de Raad van Bestuur heeft onenigheid over de verdeling van de winst, er is altijd wat.

Mijn verdiensten houd ik zelf in de gaten door ook zelf  de inkopen te doen voor bijvoorbeeld een afdeling van een kinderziekenhuis dat speelgoed nodig heeft, maar helaas ook daar slaat de bezuiniging toe, dus helpende handen zijn altijd welkom. Alles voor de zieke kinderen.

Mijn laatste bijdrage zijn een paar gedichten die ik  op uitnodiging mocht schrijven voor de stichting “Opkikkertje”, een stichting die alles in het werk stelt om een doodziek kind even een dag te laten genieten van wat zij eigenlijk missen. De keuze is reuze. En aangezien ook zij het moeten hebben van dit soort acties ben ik altijd te porren hiervoor.

Ook voor zieke dieren, of mensen die dieren hebben maar ze niet echt meer goed kunnen onderhouden financieel, ik probeer dan een gaatje te vinden om juist die injectie of dit kuurtje te betalen voor ( meestal) ouderen die al zoveel moeten inleveren. En een oudere met een dier komt tenminste nog op de straat, al was het alleen maar om de hond uit te laten.

Ik ken ouderen die dag en nacht binnen zitten, hun kinderen hebben geen tijd, of maken geen tijd voor pa of ma. Hun hond wordt vaker uitgelaten dan een van hun ouders. Hard maar helaas waar.

Goede doelen dus. Bij Pink Ribbon ben ik uitgegeven, sinds zij zelf alles oppotten om een reserve te hebben ( waarvoor?) Het Koningin Wilhelmina Fonds daar ben ik natuurlijk donateur van, niet omdat ik nou toevallig ook kankerpatiënte ben, maar ik was het al sinds ik mijn eerste baan had, toen was ik 14 jaar.

Er gaan miljarden om bij de Goede Doelen Pot hier in Nederland. De Giroloterij, Postcodeloterij, Staatsloterij, teveel om hier op te noemen. Een blik met bekende Nederlanders er tegenaan ( niet gratis hoor!) en je haalt wel binnen. De hebzucht  van velen is groot, de winkansen zijn zeer klein. Hoewel men dat regelmatig laat berekenen is de Staatsloterij nog een van de winstgevende in deze, want de kans dat je 3 euro wint op een lot is toch 1 op de 4500 is laatst berekend. Volgend jaar kan de winkans weer anders zijn, want als je nagaat dat er wekelijks zo een paar miljonairs bij komen ( volgens de reclames) dan zitten er om en nabij alleen al bij mij in de buurt meer dan 10 miljonairs. Maar ik ken ze echt niet. Ze werken zich allemaal een slag in de rondte of moeten naar de voedselbank.

Ik hou niet van gokken, hier in huis geen strijkstok waar iets aan blijft plakken, ik heb nu eenmaal idealen die ik stug door blijf voeren, al verkoop ik niets meer, ik ga gewoon verder.
Gelukkig zijn er van de 9 boeken al 2 in de herdruk, gelukkig heb ik vele mensen met dieren kunnen helpen. Gelukkig heb ik schenkingen kunnen doen aan diverse stichtingen die geen steun van de overheid krijgen en alles op eigen houtje moeten financieren, dat is een pondje geld hoor in deze tijd.

De donateurs die voor de hartstichting lopen, de longstichting, het astmafonds, reumafonds, Jantje Betonfonds, al deze fondsen bijeen hoeven eigenlijk maar één ding te doen om nog meer geld per jaar over te houden.

Gewoon de directeur wat minder faciliteiten en salaris en bonus geven, gewoon een salaris en zo een directeur/trice lekker laten lobbyen overal en nergens voor hun eigen goede doel.

Als ik het als schrijfster al doe in mijn uppie, kan zo een grote stichting het dan niet met al hun reclamemiddelen die wij zelf trouwens betalen met elke euro die je in het busje gooit?

Reacties (6) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Leny, je slaat de spijker op de kop! Zelf ben je een goedhartig persoon die met eigen inzet heel goed bezig is, petje af. Goed geschreven artikel.
Goede doelen is big !
Goed artikel om ons scherp te houden wat goede doelen betreft.
Duim
Tex
De goede doelen zijn inderdaad commercieel geworden en het is schrikbarend hoeveel overheadkosten afgaan van jouw gedoneerde euro's. Goed artikel!
@Searcher, hoewel mijn uitgeverij wel wat bij wilde dragen was de raad van bestuur tegen, het gaat erg slecht met de huidige uitgeverijen, dus kan me daar wel iets bij voorstellen, de belastingen wilde niet meewerken, lullig hé!Dank voor je reactie, groet van leny
Mooi artikel om weer over na te denken.
Ik ben er zelf nog niet uit wat ik er van vind.
Ik heb net gelopen voor de Roparun. Terminale kankerpatienten en krijg dan (behalve heel veel positieve reacties) ook reacties als 'uhm, ik heb vorig jaar al gedoneerd'.
Als je een spaarpot neerzet, krijg je 15 cent.
Oftewel, het geld komt niet vanzelf binnen. Daar moet je hard voor werken. Als vrijwilliger, of als betaalde kracht.

Vrijwilligerswerk is leuk, maar kan je alleen doen als je (via andere wegen) een inkomen hebt, iets als de hartstichting kan niet draaien op vrijwilligers alleen.
Ik ken mensen die als baan fondsenwerving hebben. Daar worden ze voor betaald. En zij hebben targets te halen.
En die stichtingen/bedrijven betalen dat graag. Waarom? Omdat zij meer binnenhalen dan dat ze zouden doen als ze die persoon niet zouden inhuren.
Strijkstok? Ja, heel erg, maar zonder strijkstok zou er misschien nog minder binnenkomen?