Te Scherpe Woorden.

Door Diamantje66 gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

MIJN WOORDEN KLINKEN SOMS SCHERP, ALS EEN MES, DIE IK WERP, ALS DE SPLINTER VAN EEN KAPOTTE FLES.

SNELLE WOORDEN,,

-----------------------------------------------------------

 

--------------Snelle woorden,
Dan ben ik scherp,
Omdat die scoorden,
En ik me er helemaal op werp.

Ik heb een gifpotje op mijn tong,
Die heet en pikant is,
Dat klinkt als een gong,
Dan ben ik niet mis

 

Onrecht,
Kan ik niet tegen,
Is door en door slecht,
En daarin vind ik vele anti wegen.

Pijn en verdriet,
Heb ik nu al genoeg gehad,
Dat wil ik dus niet,
Dat ben ik meer dan zat.

 

Discussies ben ik helemaal zat,
Ja,is ja,en nee is nee in mijn straat
En dat is dan dat,
Werk je niet mee,dan zorg je maar dat je gaat.

Er zijn dan van die momenten,dat ik me dan uit,
Zonder erbij na te denken,
Dan neem ik keihard een besluit,
Zonder aan het gevolg van mijn actie aandacht te schenken.

 

Mensen ,die mij niet kennen,
Schrikken dan van mijn directe actie,
Gaan me juist dan lopen jennen,
Klaar voor een negatieve reactie.

Ze hebben dan gelijk,
Een oordeel klaar,
Alsof ik ze dan tegen hun haren instrijk,
Ik vind dat misselijk en naar.!!

 

Ik uit mij,
Zoals ik dat wil,
Voel me daarin vrij,
En een ander is dan stil.

Ik doe dit vaak,
En inderdaad zonder daarbij na te denken
Waarbij ik een ander soms bewust,maar terecht afkraak,
En heb weten te krenken.

 

Dat is dan niet mijn probleem,
Maar als ik bij een ander het bloed onder zijn/haar nagels vandaan haal,
Is dat mijn eigen systeem,
Mijn eigen emo taal.

Via spraak,
Via scherpe woorden,
Die ik dan extra giftig maak,
Juist omdat ik weet dat sommige mensen ze niet graag hoorden.

 

Ik ben dan niet te stuiten,
En uit me in schrift en op het internet,
Ik ga me dan volledig te buiten,
Aan wat ik daar heb neer gezet.

Ik bewaak,
Angstvalig mijn geheimen,
En als ik iets bewust maak,
Uit ik mij in klinkende rijmen.

 

Mijn kleine ik,
Komt hierbij dan naar boven,
En komt me met een snik,
Van het volwassenengedrag beroven.

Via een blik,
Of een scherp woord,
Via een bevestigende klik,
Dat ik het heb gehoord.

 

Klare woorden,
Mijn scherpe taal,
Omdat ze erbij hoorden,
Want dat kan allemaal.!!

Maar een woord,
Waar ik niet op had gelet,
Werd niet graag gehoord,
Maar had ik er zo zonder nadenken op gezet

 

Dat ene ogenblik,
Op een onbewaakt moment,
Ik slik,
Vermoeid omdat je er even met je gedachten niet bij bent.

En niet begrepen,
Dat vond ik wel balen,
Klonk ietwat benepen,
Dat ik het woord weg moest halen.

 

Door iedereen links gelegd,
Of ik het weet niet wat had misdaan,
Werd er gelijk niets meer gezegd,
Dus ben ik mijn eigen spoortje maar op gegaan.

Zoals een druipsteen,
Met scherpe punt,
Intens gemeen,
Omdat je niet anders kunt.

 

Deze is door leed,
Scherp gemaakt,
En als je je eraan sneed,
Wist ik zeker dat ik je bewust had geraakt.

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Niet raar opkijken als er dan mensen zijn als jij, die hetzelfde bij jou doen. Scherpe woorden lokken scherpe woorden uit. Kwetsen en gekwetst worden. Sterkte!
En je weet het ook nog in creatieve gedichten te verwerken...great Duim taco
Je bent een echte doorzetter en ik kan me heel goed voorstellen dat je woorden scherp zijn. Respect!