Poepoog - Hoofdstuk 5: Sok.

Door Woutel gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Poepoog, hoofdstuk 5: De volgende hoofpersoon, Sok, wordt voorgesteld.

Sok is de jongste zoon van de familie Siepel. Sok houdt van spelen in de tuin van de boerderij van zijn ouders en op avontuur gaan met zijn hond Scheurbuik. Sok en Scheurbuik zijn allebei gek op spaghetti. Vooral met bolognesesaus.

De meeste Kastanjes denken dat Sok niet zo goed kan praten. Dat komt omdat hij meestal alleen maar ‘ja’ of ‘misschien’ zegt. Dat betekent natuurlijk niet dat Sok niet kán praten. Sok kan prima praten. Hij weet woorden die zelfs veel volwassenen niet kennen. Zoals bijvoorbeeld oelewapper, lijzebet en clignoteur (ken je die woorden niet? Vraag het dan maar eens aan een volwassene…).Hij houdt gewoon niet van praten. Sok praat alleen tegen zijn vriend Koos Ketting, de oude fietsenmaker en tegen zijn hond Scheurbuik natuurlijk. Verder vind Sok praten maar gedoe waar meestal ruzie van komt. Wij weten natuurlijk dat er heus niet altijd ruzie komt van woorden, maar wij hebben dan ook niet de broers van Sok. Piet en Dirk zijn een paar jaar ouder dan Sok. Als je Piet ziet zie je Dirk en als je Dirk ziet zie je Piet. En altijd als je Piet en Dirk ziet, zijn ze aan het kibbelen, stoeien of bekvechten

Toen Sok een paar weken oud was had hij het luisteren al aardig onder de knie. Praten deed hij nog niet maar de meeste woorden die hij hoorde boven zijn wiegje begreep hij prima. Zijn moeder zei lieve woordjes tegen hem als ze hem knuffelde, en zijn vader vertelde aan het bezoek hoe trots hij was op zijn gezonde jongste zoon. Zijn twee oudere broers, Piet en Dirk, waren meestal een beetje aan het bekvechten over speelgoed en snoep, daarvan leerde Sok de woorden van die je eigenlijk niet hoort te gebruiken.

Piet en Dirk vonden het hartstikke interessant dat ze nu een jonger broertje hadden, en wilden graag met hem spelen. Dat kon natuurlijk niet, want Sok lag nog in de wieg. Maar alvast plannen maken dat kon natuurlijk wel. ‘Ik ga een vlot bouwen met Sok en dan piraten wegjagen op de rivier.’ zei Piet. ‘Dat is saai’ zei Dirk ‘Sok en ik maken een grote katapult om rotsen te schieten naar de reuzen in de heuvels!’. Sok keek omhoog uit zijn wiegje en vond eigenlijk allebei de ideeën wel spannend klinken. ‘Reuzen?’ schaterde Piet, ‘reuzen in de heuvels van Kastanje? Je hebt zeker te lang in de zon gezeten, mafkees!’. Dat liet Dirk zich natuurlijk niet zeggen; ‘En piraten op de rivier, daar wemelt het hier zeker van? Je bent een stinkende zeekomkommer! Sok keek omhoog uit zijn wieg en het viel hem op dat zijn broers een steeds roder gezicht kregen. ‘Zeekomkommer? Pff! Jij lijkt op een keutel van zo’n reus uit die heuvels van je!’ riep Piet. ‘Jij stinkt niet alleen als een zeekomkommer,’ antwoordde Dirk ‘je ziet er ook nog eens uit als een uitgewrongen rivierkwal!

Sok had al vaker meegemaakt dat zijn broers ruzie maakten rond zijn wieg en zwaaide met zijn rammelaar om de aandacht van zijn moeder te krijgen. Op dat moment griste Dirk de rammelaar uit zijn handen en gaf hij zijn broer Piet er een peut mee op zijn neus, Piet vloog over de wieg heen en landde bovenop Dirk. En voordat Sok begreep wat er allemaal gebeurde hingen zijn broers allebei aan een oor te bungelen in de grote handen van pa Siepel. Piet met een bloedneus en Dirk met een blauw oog. En dat was de dag dat Sok besloot dat praten iets is dat je maar beter zo min mogelijk kunt doen…

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Eindelijk een schrijver die naar mijn hart schrijft, een goede verhaaltrant die verwarring sticht tot lering en vermaak van de mumsels van deze tijd.

Pork geeft de DUIM.
FAN wordt hij ook.

DRIMPELS zijn als dromen in het water.