Op een mooie zomerdag

Door Jane gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Ze zet haar glas water terug op de tafel. Haar blik verplaatst zich.

Zweetdruppels glijden van haar hals naar beneden. Haar shirtje plakt aan haar rug. Het interesseert haar niet. Ze blijft zitten waar ze zit. Op het balkon, vol in de zon. Gebiologeerd door een stilstaande rode auto. Wie zit daarin? Wat is het kenteken? De auto trekt langzaam op en rijd hortend en stotend weg.

Ze richt zich op

Een groep wielrenners komen voorbij. Ze schreeuwen vrolijk naar elkaar. “Hier zo links af!” Een man met een hond die naar ze opkijkt. Een ouder echtpaar op de fiets die de wielrenners vrolijk gedag zeggen. En zij, zittend op haar balkon, kijkend naar deze mensen.

Deze mensen, allemaal vrolijk en blij. Leven in vrijheid. Wat zullen hun zorgen zijn? Wat zal hun schaduwzijde zijn? Zullen zij net als haarzelf iets verborgen houden voor de buitenwereld?
“Mama!” Een stem van een kind. “Wanneer zijn we er nou?” Ze lacht als ze het gezinnetje in haar blikveld ziet verschijnen. ‘Niet zo zeuren jij’, bromt de man. “Maar paaaaaap...” ‘Nee, ophouden nu, anders krijg je zo geen ijs.’

Omkoping denkt ze bij zichzelf. Is dat hoe je gezag uitoefent op je kind? Ze schudt met haar hoofd. Ze hoopt dat wanneer het haar gegund is om kinderen te krijgen, ze dat niet op die manier zal doen. Kinderen. Haar gedachten dwalen daarnaar toe en ze voelt een steek van verlangen door haar heen gaan. Hoe zal het voelen? Aarzelend legt ze een hand op haar buik. Op een dag, denkt ze. Op een dag.

Ooit zal het zo zijn. Hoopt ze.

“Nee, ik kom morgen niet”, hoort ze de welbekende stem zeggen. De lucht van wiet komt haar tegemoet. Lekker hoor denkt ze, ik blow wel even mee. Medicinaal dan hè. Natuurlijk. ‘Mam.’ “Nee ik ben aan de telefoon nu” klinkt weer die barse stem. Ze schudt haar hoofd, roken is echt niet goed voor je stem.

Dan klinkt er een rinkelend geluid. Ze veert op. De telefoon. Haar telefoon. Ze rent naar binnen en neemt op. Ze glimlacht als ze de bekende warme stem hoort. Nog warmer wordt ze dan ze al was. Liefde stroomt door haar heen. En na het gesprek, na hun “ik hou van je” en “tot snel” gaat ze even op bed liggen. Ze sluit haar ogen en denkt aan hem. Aan hem bij haar. Naast haar. Op haar. Onder haar. Boven haar. In haar. Ze verlangt naar hem zoals ze nooit naar iemand anders ooit heeft of nog zal gaan verlangen. Haar hand glijdt naar haar borsten. Op de huid die door de warmte zo plakkerig aanvoelt. Het is net alsof ze hem voelt. Alsof het zijn hand is. Zijn tong op haar huid. Ze rilt en slaakt een zucht van genot.


©JaneOnira

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Welk vervolg... Is toch perfect einde :D
Mooi geschreven
Dit zal toch wel verder gaan of is het te snel gepost.
Pork geeft de halve DUIM.

DRIMPELS droomt verder.
Een vervolg?