Aandacht en schrijven

Door Mieketje gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

gedachten worden daden van de vingers.... beginnen aan schrijven.

 

Aandacht en schrijven


Het wroetelt en het kriebelt.
Doe het, doe het,  doe het nu. Ik kan mezelf niet tegenhouden ook al heb ik geen inspiratie, geen ideeën.
Mijn vingers willen woorden maken, willen dansen over mijn klavier. Mijn ogen volgen vol nieuwsgierigheid wat ze nu weer gaan scheppen.


Leegte.


Nog steeds geen onderwerp, gewoon woorden en gedachten lossen op papier met een heel sterk verlangen dat er iets zal komen dat op iets gelijkt, iets geeft , iets brengt of een inspiratie zou kunnen zijn.
Hersenen. Hersenen van mensen. Hoe werken die toch? Hoe komt het dat ieder zijn talent heeft en daar een intelligentie voor vindt, een passie, een vuur in ons. Een kracht die ons doet leven en motiveert om het niet op te geven. Steeds weer komt die vraag in me op duiken.
Mijn zetel in mijn trouwe toeverlaat. Alles past, de vorm, de temperatuur. Mijn zetel omhult me met al haar armen en liefdesadem. Mijn zetel geeft me de aandacht die ik nodig heb, de warmte die me koestert en wiegt zoals in een moederschoot. Dan voel ik me geborgen als een onschuldige foetus, geen gevaar, geen angsten, geen verantwoordelijkheden. Gewoon ‘zijn’  in mijn gevoel, volledig in harmonie. Is slapen dan een vlucht omdat het niet mag? Een volwassen vrouw slaapt niet zomaar te pas en te onpas?
Ik leer door te schrijven te mogen slapen of niet meer verlamd te worden van…. Schrijven laat mijn hersenen woorden op papier zetten. Een enorme stap.  Ik voel me kwetsbaar als ik schrijf omdat ik mijn hersenkronkels blootgeef en het misschien voor niemand voldoet of zelfs belachelijk of idioot lijkt. Maar de stap is gezet en niet alleen in een geheim dagboek, maar op de www….

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.