De trap, mijn eerst geschreven verhaal

Door Amandah gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Dit is mijn allereerste verhaal. een Griezelverhaal. Ik moet nog heel veel leren, maar ik ga steeds een nieuw verhaal maken net zolang tot ik het heel goed kan! Ik wil graag jullie mening horen. Groetjes Amanda


De trap.

 

Jasmijn leidde tot dusver een vrij normaal leven. Tot het moment dat ze op zichzelf ging wonen. Op de eerste dag dat ze in haar nieuwe huis trok, overleed haar vader.
Ze ging naar de begraafplaats. Daar gebeurde iets heel naars. De kist waar haar vader in lag viel met een harde klap naar beneden. Iedereen gilde en gooide bloemen op het hoofd van haar vader om zijn bleke grauwe gezicht te bedekken. Vanaf dat moment had Jasmijn steeds nachtmerries. Op een dag kwam een van haar vriendinnen, Diana, bij haar thuis om een echt meiden gesprek te voeren zodat Jasmijn even afgeleid was.
Later vertelde Diana het hele verhaal van Jasmijn aan een goeie vriend van Jasmijn, Ron. Ron schrok toen hij het hoorde en ging gelijk naar Jasmijn toe. Toen hij bij haar was vroeg hij of het waar was wat Diana hem vertelde. Jasmijn vertelde hem dat het waar was wat hij had gehoord. Hij stelde voor dat ze met z’n drieën op vakantie gingen speciaal om de band tussen de drie vrienden te versterken.Ze waren het allebei met hem eens. Diana en Jasmijn.

‘Maar waar gaan we heen?’ was de grote vraag.
Ze wisten het alle drie niet. Ron zei: ‘nou, dan word het een verassing!’
De reis begon met de vraag;‘Waar brengt Ron ons heen?’ Midden in de nacht stapte het drietal in de auto en de reis begon.

Het duurde 2 uurtjes om naar het vliegveld te rijden. De dames stonden helemaal versteld dat Ron dit allemaal deed. Alleen voor hun. Ron en Diana betaalde de vakantie. Jasmijn hoefde niets te betalen. Toen ze in het vliegtuig stapten werd het pas duidelijk waar ze heen gingen. Ze gingen naar Amerika!

Eenmaal aan gekomen in een hotel aan de rand van de stad zei Jasmijn: ‘brrr, ik vind het best wel een oud hotel.’ De rest was het wel met haar eens, maar verheugde zich op de volgende dag. De volgende dag gingen ze een rondreis maken.


De rondreis was geweldig! Ze zagen allerlei dingen die ze alleen op tv hadden gezien.
Toen ze terug kwamen was het alweer donker. In het hotel namen ze de lift naar hun kamers. Het was een heel hoog hotel namelijk en ze zaten op de 190e verdieping.
Toen ze in de lift zaten schrok Jasmijn en zei: ‘Wat is dit een roestige en enge lift!’
Diana vroeg hoe lang ze zouden blijven. Ron zei: ‘elf maanden.’
Diana zei: ‘elf maanden? wat geweldig!’
Gezellig als echte vrienden! Ja. zei Ron. Hij vond het helemaal geweldig.
Ron had stiekem een oogje op Jasmijn, en Jasmijn had ook een oogje op Ron.

Toen ze uit de lift waren gestapt, sloten de deuren van de lift krakend en piepend.
Jasmijn en Diana rendne naar Ron van schrik.
Ron zei: ‘Het zijn maar lift deuren.’
De hal waar ze in stonden was oud en eng. Ze hoorden voetstappen en gerommel.
Jasmijn zei: ‘We gaan maar snel weg hier. Ik vind dit maar niets.’
Diana zei: ‘Ik ga niet terug die lift in!’
Jasmijn zei: ‘Als het moet, dan ik wel!’
Ze besloten om toch met de lift te gaan. Toen ze boven waren begon ze het nog enger te vinden en vroeg Diana of ze bij Jasmijn mocht slapen. Ron wou ook niet alleen zijn en mocht ook bij hen op de kamer. Dezelfde nacht gebeurde er iets.

Ron hoorde een raar gefluister en keek door de kamer waar het geluid vandaan kwam. Hij zag Jasmijn. Er gebeurde iets met haar. Hij kon niet het niet plaatsen het klonk of het gefluister bij haar vandaan kwam. Hij liep naar haar toe. Hij twijfelde maar toch duwde hij haar dekens weg en zag een bloederige streep over haar rug gaan. Hij gaf haar een duwtje. Ze werd wakker en schreeuwde:‘Wat doe je? je doet me pijn, hou op!’ Hij vertelde haar wat er gebeurd was en maakte de wond schoon. Diana lag te kijken wat er gebeurde. Ze werd wakker van het geschreeuw van Jasmijn. Ze zei tegen Jasmijn dat ze een droom had die niet echt als een droom leek. Het was meer een soort visioen. maar ze kon niet genoeg herinneren wat er gebeurde maar een ding wist ze, ze konden niet meer weg van wat er ging gebeuren.

De volgende dag verliep heel gewoon het was alsof er niks aan de hand was.
Ze durfden nergens heen te gaan en dus ze beleven tv kijken in het hotel.
Jasmijn vond dat niet leuk. Ze zei; ‘Als we nou eens een ander hotel op zoeken, zal het dan goed zijn?’ Op het moment dat ze dat zij viel de stroom uit. Bibberend staken ze de kaarsen aan. Het tochtte nogal en dus deden ze ook de haard aan en pakte een broodje uit de voedsel voorraad. Jasmijn kroop tegen Ron aan.
Diana werd stik jaloers en zij; ‘mmm als ik ook maar zoon vriend had...’
Ron zei; ‘Kom maar hoor meid!’ Hij knipoogde. Gezellig met zijn drieën bij de haard.

Die nacht sliepen ze bij de haard en weer hoorde Ron het gefluister. Hij zei: wakker worden en luisteren. Jasmijn luisterde en hoorde het ook maar Diana werd niet wakker.
Jasmijn schreeuwde naar Diana. Maar nog geen reactie. Jasmijn hoorde een raar geluid en keek naar Diana Het geluid kwam bij haar rug weg ze keek deed haar trui omhoog en zag een bloederige streep dezelfde streep die zij de nacht hiervoor had. Ze schreeuwde nog een keer naar Diana. Toen werd Diana wakker en zei: ‘Ik heb pijn.’ Jasmijn schrok en zei: Maar dan krijg jij dit ook! Kijkend naar Ron en wijzend op de streep op haar rug
Ron zei: ‘Ik maak me geen zorgen, ik ben sterk.’

De nacht was al weer voorbij en Jasmijn wilde er tussen uit. Ron en Diana zeiden dat ze mee wilden en samen liepen ze naar beneden. Ze gingen niet met de lift. Dat vonden ze heel erg eng, dus gingen ze met de trap. Halverwege de trap waren ze volledig uitgeput.
Een paar jaren later werden deze drie vrienden voor spoorloos op gegeven.
Ze zijn nooit terug gevonden. 
En soms, als er iemand in het trappenhuis loopt is het net of er nog 3 mensen aanwezig zijn...

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
leuk artikel goed om te lezen. duim en een fan erbij
Dank jullie wel. En Leny, dank je voor de tips achter de schermen, want die kan ik als 14 jarige heeeeeeeel erg goed gebruiken! anderen mogen ook eerlijk zeggen wat er anders moet. Daar kan ik van leren.
Een aardig probeersel duim erbij van leny
Leuk om te lezen,duim en fan erbij.