Woorden vol gebakken lucht

Door Jane gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Woorden vol beloftes die uiteindelijk gebakken lucht blijken te zijn. Keer op keer weer.

Gebakken lucht

Vertrouwen. Iets wat weg is, is niet zomaar weer opgebouwd. Hoe poeslief en aardig je nu ook mag zijn. Ik vertrouw je niet. Je gebruikt mij zoals ik jou nu ook gebruik. Het ligt niet in mijn aard dacht ik altijd, maar blijkbaar toch wel. Jij weet het in mij naar boven te halen.

Woorden vol beloftes die uiteindelijk gebakken lucht blijken te zijn. Keer op keer. Keer op keer vertrouw ik op je woord. Steeds denk ik ‘ja hehe, nu komt het echt’. Maar nee, op het moment dat blijkt dat het niet zo is, kan ik mij wel voor mijn kop slaan. Ik wist het, had het altijd al geweten. Jij komt je woord niet na.

En ik begrijp dat niet. Wellicht omdat ik zelf totaal anders ben. Woord is woord, denk ik dan. En als ik mijn woord niet nakom voel ik mij schuldig, ontzettend schuldig. Heb jij daar wel eens last van?

Pijn

Je hebt echt geen idee. Je hebt geen idee hoeveel pijn je een ander doet. Geen enkel flauw vermoeden. Je hebt totaal geen idee dat je woorden die uiteindelijk niet tot daden leiden een mes in iemands hart is. Een hart dat al zo beschadigd is. Een hart dat door jou nooit volledig geheeld zal worden.

Ik haat je niet. Nee. Ik ben wel boos op je. Maar voor de goede lieve vrede blijf ik aardig. Ik recht mijn rug en doe normaal zoals ik tegen een ander zou doen. Maar ik laat niet meer over mij heen lopen. Jij bent een manipulatief wezen. Alles zodanig in het werk stellen dat het jou goed uit komt. En och ja, jij hebt het zo zwaar. En ja je bent altijd ziek. En bladiebladiebla. Maar weet je? Heb jij je ooit wel eens gerealiseerd dat jijzelf de bron van je ellende bent? Oké, je hebt een rot jeugd gehad, en dat jou dat vormt vind ik helemaal niet raar of gek. Het enige wat ik niet begrijp is waarom je de slachtoffer uit blijft hangen, in plaats van er het beste van te maken. Je hebt heel wat meer in je mars dan wat je nu laat zien. Maar dat is ook een punt, je hebt geen idee wie je werkelijk bent, of wel?

Ik ga met jou om, omdat je nu eenmaal bij de familie hoort. Niets meer. Niets minder. Als persoon mag ik je op zich ook nog eens graag. Je bent wel grappig en sociaal. Maar je bent ook een leugenaar en een egoïste pur sang. Je hebt geen flauw idee wat je met je gedrag aanricht.

Soms wordt je wel bevangen door een soort van schuldgevoel. Dan kan er ineens wel iets gebeuren. Dan denk je het schuldgevoel af te kunnen kopen door dure mooie spullen. Heb je dan geen idee dat je de pijn niet kan afkopen? Dat daar geen enkel mooi kledingstuk of hoeveel geld dan ook tegenover staat? Nee hè, zolang jij je maar beter voelt. En och wat ben je nu trots dat je daadwerkelijk iets hebt gedaan!

Verdediging

En weet je wat het proleem ook is? Ik kan het niet eens tegen je zeggen! Als ik eens iets zeg, verdraai je het weer zo, dat het aan mij ligt en niet aan jezelf. Ik snap het ergens wel, het is een soort van verdediging.

Je loopt bij een psycholoog, vertel je vol trots. Maar je doet je daar niet voor zoals je bent, zeg je ook vol trots. Je doet het alleen omdat het moet, en omdat het jou goed uitkomt, om er even een lekker slaatje uit te slaan. Weet je dat dát het toppunt van zwakte is? Je hebt een jaartje geleden tegen mij gezegd ‘laat mij dat maar doen, ik ben sterker dan jou’. Maar dat is feitelijk niet waar. Jij bent niet sterker dan mij. Integendeel zelfs. Ik ben een emotioneel wezen. Maar emotie is geen zwakte. Emotie is puurheid en kracht. Jij bent zwak! Zo zwak en je laat je niet helpen. Het gaat er niet om wie de sterkste is, het gaat om wie je werkelijk bent! En dat jij jezelf niet laat helpen, oké, jouw zaak, jouw probleem, jouw leven. Maar dat jij daarmee anderen pijn doet, dat is erg. Ik vind het erg voor jouw kinderen waarvan jij geen enkel idee hebt wat je hen aandoet. Nee hoor, leg de schuld maar bij een ander.
En nog erger vind ik het voor degene van wie ik het allermeeste hou. Je doet hem pijn zoals niemand anders hem pijn kan doen. Jij met je loze woorden en loze beloftes. En jij, jij hebt geen enkel idee...


©JaneOnira

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Een mooi verhaal met diepte prettig om te lezen.
Pork geeft de DUIM.

DRIMPELS.
Moeilijk.. Maar soms kun je juist door je zwijgen ergens boven staan...
mooi geschreven, fan en duim