Heb Je Wel Eens.....?!

Door Diamantje66 gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

HEB JIJ OOK WEL EENS VAN DIE DAGEN, LEVEND TUSSEN HOOP EN PIJN, DAT JE ALLEEN MAAR ZOU WILLEN KLAGEN, MAAR OOK DAT ALLES ANDERS HOORT TE ZIJN.?

HEB JE WEL EENS.?

--------------------------------------------

 

Heb je wel eens van die dagen,
Heb je wel eens zo,n moment,
Dat je onnoemelijk veel zin hebt om alles bij elkaar te klagen,
Gewoon omdat je van binnen niet lekker bent.?

Heb je wel eens van die uren,
Of een avond,
Dat je heel lang voor je uit zit te turen,
Of denkt;””zak toch lekker door de stront””!!

 

Heb je dat?
Wat wil je dan.?
Ben je het zat.?
En heb je overal genoeg van.?

Ken je ook van die figuren,
Die neuroten,
Die het bij jou moeten bezuren,
Omdat ze het voor jou lopen te verkloten.?

 

Heb je wel eens van die dagen,
Dat je denkt;””nu even niet””
Dat ze je bestoken met honderden stupide vragen,
Maar je ze geen oplossing biedt.?!

Heb je wel eens beluisterd dat een hart werd gescheurd,
Door onnoemelijk veel leed,
Dat je dacht;””was ik nou maar in de plomp gepleurd””
Door alles wat dat met je deed.?

 

Daar,
waar zoveel onbeschrijflijks en verdrietigs is gebeurd,
wat strontvervelend is en heel erg naar,
waardoor je als het ware van binnen wordt verscheurd.

Werd het je misschien ook duidelijk hoe beperkt je eigenlijk was.
In je doen en denken,
Waardoor je innerlijke wond niet of nauwelijks genas,
En je daardoor niet genoeg aandacht aan jezelf kon schenken.

 

En die wond die zoveel pijn bracht,
Zoveel last gaf,
Door het gebonk met volle kracht,
Waardoor dit bijna voelt als lichamelijke straf.

Heb je wel eens ervaren,
Dat je zinnen hebt gezegd,
Die je zelf niet hebt kunnen verklaren,
Omdat je het onbegrijpelijk had uitgelegd.?

 

Met de allermooiste woorden,
Daar neergelegd,
Omdat ze voor jou daar hoorden,
Waarmee alles is gezegd.

Dat je troostrijke gedachten,
Welgemeend naar voren bracht,
Die de innerlijke pijn verzachten,
Omdat hierover is nagedacht.

 

En de ander toch vergeefs nog op het wonder heeft gewacht,
Dat zou komen,
Wat verlossing had gebracht,
En de pijn weg kon stromen.

Heb je toen ook begrepen,
Dat je dan beter stil kunt zijn,
En jezelf heel even geknepen,
Om je in te kunnen leven in andermans pijn.?

 

En gewoon probeert te voelen,
Hoeveel angst er is en pijn,
Zodat je weet wat wij bedoelen,
Als we je vragen,even stil te zijn.

Als je dan de storm hoort gieren,
Over een woeste levenszee,
Om dan de teugels heel even te laten vieren,
Dein een beetje mee.

 

Sla je arm slechts om die ander,
Zeg niets,en huil mee,
Wees hierin wijs en schrander,
En dein verder op de golven van de levenszee.
 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.