Muziek die je pakt

Door Leny gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Muziek doet altijd veel met een mens, een herinnering, een moment dat je samen deelt, kortom muziek is een teken van herkenning voor iedereen toch?

Muziek


De muziek die zij hoort doet haar tot tranen toe bewegen en zacht veegt zij met haar ranke vingers de tranen van het zachte gezicht. Zij schaamt zich een beetje, maar die muziek maakt zoveel los in haar gevoel dat zij het momenteel niet eens kan schelen dat iedereen mag zien dat zij verdriet heeft, dat zij huilt.

Zij neemt een laatste slok uit haar sherryglas en zwaait met haar lege glas naar de barman die het seintje stilzwijgend in ontvangst neemt en het glas weer vult.
“Weer zo een die denkt dat ze alleen op de wereld is”, denkt de barman die al zoveel verhalen in zijn loopbaan achter de bar heeft aan moeten horen dat niets hem meer verbaast en nog meer verbaast het zichzelf dat niets hem meer kan raken.
“Weet je dat mijn man al vier jaar dood is?” begint de jongedame het gesprek tegen de barkeeper.

 

“Nee mevrouw sorry.” Ja, wat moet ie anders zeggen?
“Ja, wij zouden vandaag vier jaar getrouwd zijn, maar toevallig vandaag had ik de gehele dag vrij." Vrij na al die jaren van het denken en denken en het niet begrijpen”, mompelt zij voor zich uit.
De barman blijft zijn glazen poetsen en leunt een beetje over de bar heen naar haar toe, als een luisterend oor die oprechte interesse toon. Altijd goed voor de fooienpot.

“En deze muziek doet hem aan je man denken, was het jullie nummer?” vraagt hij oprecht.
“Nou dat niet, maar de tekst slaat altijd op je gevoelens, daar worden die klotenummers toch voor gemaakt!” valt de jongedame ineens uit.

 

De barkeper schrikt een beetje van haar reactie, zo slecht is Marco Borsato toch ook weer niet met zijn nummer: “Waarom nou jij.”


Het is ondertussen al een gouwe ouwe, maar doet het vaak nog goed in de kroeg als er een bepaalde stemming heerst en een goede barman voelt zoiets aan. Dus toen deze jongedame zich achtereen aan de sherry verschuilde door in een half uur meer dan vijf glazen aan haar lever toe te vertrouwen had hij allang in de gaten dat deze dame liefdesverdriet had, of zeker in de put zat. En het feit dat ze alleen binnenkwam, niet op haar horloge keek deed zijn vermoeden alleen maar sterker maken.

“Het is vaak de melodie die alles zo triest maakt” mompelt zij met dubbele tong. Ze zwaait met haar glas en in één slok gooit zij alles maar naar binnen. De barman kijkt verbaasd. Die zit hier echt om lamlazerus te worden, als ze maar betaald. Hij pakt de sherry, schenkt bij en zegt troostend: ”Die is van het huis.”
“Nou huis, proost dan maar” giechelt zij en laat het volle glas zweven rond haar hoofd. Ze is nog als enige klant aanwezig, de barman denkt gelukkig en zij denkt “wat kan mij het schelen.”

 

“Weet je, hij had er zelf om gevraagd hoor, ik dacht dat wij gelukkig waren maar laat ik nou helemaal verkeerd gedacht te hebben!”
“Hoe bedoel je, was je niet gelukkig of was je man niet gelukkig?”
De barman was haar even kwijt in het hele verhaal waar ze eigenlijk nog niets verteld had. Niet hoe hij dood was gegaan, en wanneer en zeker de reden, want zijn nieuwsgierigheid was nu wel geraakt bij deze bijna dronken vrouw. Zo jong en mooi en zo triest. Zonde en nu al weduwe. Het zal je maar gebeuren.

“Nou ik zal maar eerlijk vertellen hoe het gegaan is, anders begrijp je er natuurlijk niets van,” begint zij. Zij zwaait met haar lege glas en de barkeeper tankt gewoon lekker vol, die voelt een spannend of zeker lekkere roddel aankomen.

“Wij waren net twee dagen getrouwd, kom ik erachter dat mijn geliefde een andere vrouw tussen de lakens laat gillen van genot. Zie ik in zijn mobiel een vreemd nummer staan, lees zijn sms’jes en wordt ineens kotsmisselijk. Alle details van hoe en wanneer en wat en ga maar door, alles hadden die twee tot in detail ge- smst. Vergeet die klojo het eruit te halen!”

“Maar zat je altijd al in zijn mobiel te kijken dan?” vraagt de barman verbaasd eigenlijk over zoveel brutaliteit.
“Luister, als je elkaar vertrouwd om samen een verbintenis aan te gaan moet je elkaar zeker kunnen vertrouwen met dit soort kleinigheidjes toch?” was haar oprechte verbaasde reactie
“Vertrouwde je hem al niet dan?”
“Ja natuurlijk wel, maar ik zocht het nummer van zijn vriend waar hij toevallig aan de klus was en wilde hen bellen om te vragen of hij op de terugweg wat fris bij de avondwinkel mee wilde nemen, tot zover niks aan het handje. Tot ik dat klotenummers vond van die trut!”

 

“Whowwww en wat zei je man toen hij thuis kwam?”
“Nou ik heb eerst dat nummer gebeld dat gelijk was aan al die hitsige sms’jes en toen kreeg ik een jongedame aan de lijn. Ik vroeg gelijk hoelang zij al een verhouding met mijn kerel had, bleek dat ze al twee jaar aan elkaar geplakt waren. De zwerver!”

De barman kijkt naar de jonge vrouw en ziet haar gezicht veranderen in een hard geworden stalen masker, zonder emotie. Geen traan meer te bekennen. Alleen de hardheid van het gezicht valt hem op. Het beangstigt hem en automatisch doet hij een stap naar achteren.
“Wees maar niet bang hoor, ik ben in therapie voor de rest van mijn leven. Schijnt dat ik een paar persoonlijkheden in mijn hoofd heb. Daarom heb ik mijn man ook met een bijl doormidden gehakt en zijn geliefde ook maar gelijk een knal met een honkbalknuppel gegeven. Allebei zo dood als een pier. Kreeg vier jaar en de rest TBS. Maar dat is toch niet slecht. Ik ben in ieder geval onder behandeling en wordt aan alle kanten geholpen.
Ook met mijn drankprobleem dat ik hier aan het creëren ben”, lacht ze.


 

De barman is met stomheid geslagen en enigszins angstig doet hij nog een stap van haar vandaan.
‘Waarom zat je net dan te huilen bij dat nummer, mis je hem dan niet echt?”, vraagt hij verbaasd. Hij snapt er nu niets meer van. Wat voor gevoelens hebben al die stemmen dan in haar hoofd met één nummer te maken. Hebben al die stemmen die twee mensen dan vermoord? Hij kan er geen chocolade van maken en schud meewarrig zijn hoofd.

“Kijk spijt heb ik niet, ze hebben het allebei verdient. Ik hield van hem, anders trouw je niet, klaar toch? Maar als je al twee jaar vreemd gaat waarom trouw je dan nog met een andere vrouw. Had mij lekker met rust gelaten. Nu zit ik mijn leven lang vast aan een schuldcomplex. En ja, bij trieste nummers moet ik altijd janken, want dan besef ik pas dat mijn leven al helemaal geregeld is.

 

En dat alles omdat die imbeciel zo nodig zijn leuter in twee gaatjes moest stoppen. Hij had verdomme loodgieter moeten worden in plaats van boekhouder!”
Ze staat ineens op en vraagt om een taxi, ze moet om 11 uur binnen zijn, de rekening wordt neergelegd en de barman draait het nummer van de taxi met zijn gezicht naar haar toe. Voor geen miljoen dat hij nu zijn rug naar haar toedraait. Haar gezicht is van steen.
Ineens kweelt er een nummer van Timi Yuro door de boxen en hij ziet de tranen weer komen. Zij is zo “HURT”
Ineens begrijpt hij haar pijn, haar verdriet, haar eenzaamheid. Hij pakt haar rekening en gooit die weg, geeft haar geld terug en zegt: “Zie ik je later nog eens terug hier in de kroeg?”
Dankbaar voor zoveel begrip knikt ze van ja, trekt haar jas aan en op dat moment komt de taxichauffeur binnen.
“Ik zie je”, zwaait ze.
Hij zwaait en kijkt haar na.
Zeker weten dat al die personen verenigd in één hoofd hier nog eens komen.
Al was het alleen maar voor de muziek.

©leny kruis

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Super! Vette duim erbij!
Ja ik ben liefhebber van eric clapton en muziek hoort bij het leven.

Pork kan alleen maar janken maar geeft de DUIM.
Mooi verhaal.

DRIMPELS.
Music was my fist love, and it will be my last....
Music of the future, and music of the past.....
Mooi artikel
muziek is een deel van mijn leven.
helpt je door donkere dagen heen.
even keyboard spelen doet wonderen.
duim verdiend