Poepoog Hoofdstuk 2.

Door Woutel gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Hoofdstuk 2, Een Vies Feestje: we gaan wat terug in de tijd in dit hoofdstuk. En het loopt uit de hand, zoals de titel al suggereert.

Een Vies Feestje

Kastanje, misschien wel 100 jaar geleden. Het kwam allemaal door het hondje van dokter Clavicula. Dokter Clavicula was de belangrijkste man van de stad, dat zei hij zelf tenminste altijd. De meeste Kastanjes vonden dat burgemeester La Chaîne belangrijker was, want die stamde af van Guillaume La Chaîne, de dolende ridder die in de riddertijd de stad Castagne gesticht had. In elk geval waren de stedelingen het er wel over eens dat deze mannen met moeilijke namen de belangrijkste heren van de stad waren.

Dokter Clavicula had een hondje, zo eentje die lijkt op een op worstje. Natuurlijk was dat hondje ook dol op worstjes, zoals bijna alle hondjes dat zijn. Op een dag had dat hondje flink wat worstjes gegeten. Nu gaat het een beetje onsmakelijk worden. Als hondjes veel worst hebben gegeten dan moeten ze poepen. En hoe denk je dat poep van hondjes die lijken op een worstje en die te veel worstjes hebben gegeten er uit ziet? Precies! Op zich is het niet eens heel erg dat hondendrollen soms op worstjes lijken, het wordt pas vervelend als dat op de verkeerde plaats en op het verkeerde moment zo is.

De Dokter was die middag op bezoek bij havenmeester Eduard Ducdalf. Niet omdat er iemand ziek was bij de familie Ducdalf, nee, hij was uitgenodigd op de verjaardag de havenmeester. Alle belangrijke en minder belangrijke Kastanjes waren er. En omdat Kastanje niet zo een heel erg grote stad was, betekent dat dat iedereen er was. De heren rookten een pijp en hadden ernstige gesprekken, soms leek het of ze ruzie maakten, maar daarna brak er gelukkig steeds een bulderlach uit. De dames met hun lange rokken zaten in een kring en giechelden terwijl ze stiekem naar hun belangrijke mannen wezen. En de kinderen uit Kastanje speelde ouderwetse spelletjes in de tuin. Maar dat waren zo lang geleden natuurlijk nog helemaal geen ouderwetse spelletjes. In de keuken waren slager Siepel en zijn vrouw bezig om een feestmaal te bereiden voor de jarige havenmeester. Aardappelpuree, rode kool, artisjokken, dat soort dingen waren mensen vroeger gek op. En natuurlijk worstjes voor iedereen!

Nu moeten we even terug naar het hondje van dokter Clavicula. Ik heb al uitgelegd dat het heel vervelend kan zijn wanneer hondjes hun grote boodschap op de verkeerde plaats doen, en dat is dus precies wat er gebeurde… Terwijl de slager de puree stampte en zijn vrouw de rode kool hakte, klom het hondje van de dokter op de keukentafel om er eens rustig voor te gaan zitten. En toen hij klaar was snaaide hij meteen de heerlijke verse échte worstjes mee die voor zijn neus lagen!

Even later zaten alle Kastanjes uit de stad aan een grote feestelijke tafel in de eetkamer van de havenmeester. De slager zette volle schalen met eten op tafel en alle gasten vonden dat het er voortreffelijk uitzag. Burgemeester La Chaîne hield een toespraak voor de jarige havenmeester en iedereen toostte op hem. Iedereen wist dat de vrouw van de burgemeester bijna net zo gek was op worstjes als de meeste hondjes. Dus het feit dat zij alvast een hapje nam verbaasde dan ook niemand.

Een reutelende proest was het gevolg en de kledders hondenpoep vlogen over tafel. Alle andere gasten die ook net een hapje namen volgden haar voorbeeld. Overal stukjes poepworst! In de puree, in de snor van de dokter en zelfs een klodder in het wiegje van het jongste Ducdalfje! Het duurde niet lang voordat de havenmeester doorhad wat de slager hem geflikt had! Die doorgedraaide slavink had zijn verjaardag verpest! Waarschijnlijk alleen maar omdat hij laatst een keertje niet mee was gaan vissen!

Met een rood hoofd en een brul wees hij slager Siepel, die alle heisa had gemist omdat hij nog even naar de keuken terug was, de deur. Mevrouw Siepel stamelde nog dat ze er niets van begreep, maar werd door alle gasten de kamer uitgejoeld met drie kleine Siepeltjes in haar kielzog. De jongste dochter van de havenmeester riep de slager na dat hij een Poepoog was! En toen werd het stil, want dat deed je niet in die tijd in Kastanje, iemand een Poepoog noemen, want dat herinnerde iedereen nog steeds aan die gruwelijke geschiedenis van eeuwen geleden…

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.