Dakloos zijn in Nederland

Door Gedroomdelevens gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Dakloos zijn in Nederland mijn gevecht tegen veel onrecht.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De wijzers van de klok die ik nimmer bezat tikte tijdloos..
Ik had geen kracht meer om ergens bij te willen horen
Het zou beter zijn als ik deze plek verliet
Om verder te mogen leven in zoete herinneringen

Geweven door de tijd die mij achtervolgde gelijk de wind kreunde
Leefde ik met ingehouden adem bang voor alles wat bewoog
Vage angsten achtervolgden mijn bezeten bezit
Ik was slechts een slaaf van mijn eigen leven

Niemand tikte me eens op mijn vermoeide schouders
Om waarlijk in mijn holle ogen te kijken
Ik was vervreemd van mijzelf en nog meer van de mensheid
Wat zijn die ogen koud en te kil als je mag bedelen voor eten of geld

Ik wankel zo in mijn struikelen maar weiger te vallen
Daarvoor ben ik te trotst ook in mijn armoede
Want er zijn zo velen rijke mensen arm en lui van geest
Ik ben nimmer verbitterd geweest mijn kracht gegeven door God


Hij luisterde altijd als ik daar buiten lag in de te koude lift
Mijn ogen leeg van pure eenzaamheid
Ik werd buiten de maatschappij gesloten…en zo sloot ik mezelve
Zelfs de honden in het park waar ik vaak zat hadden het beter…

Ik ben een ware droomster een romantica een dichtster..schrijfster
In dit alles mocht ik voor het eerst herkenning en waardering voelen in mijn leven
Mijn familie met alle respect konden mijn te vrije geest zelden volgen
Dus was ik een meisje te vaak alleen bang voor al snijdende kritieken telkens weer.


Niets was opzet alles kwam voort vanuit mijn te gevoelig hart zoals mijn pa eens zei
Eigenlijk ben ik te gevoelig voor de mensheid…ik lief de liefde en passie teveel
Ook kan ik zo dolende zwervende…hopende nimmer veranderen dan ben ik mezelf ontrouw
Dan zal ik nog verder vluchten van alles wat me pijn doet..of deed ik dit soms al?

De koude dagen op straat voelde als messteken in een te open wond
Gelijk rivieren kolkende door mijn bloed vol venijn en vage afgunst..
Nooit warmte voelen overal weggekeken te  worden in het park je behoefte doen
Niet kunnen douchen gewoon niet kunnen leven zoals ieder ander mens..


Ik leefde doods haalde mijn lucht in de te grote stad en verloor mijn zelfliefde
Ons hoogste goed geschonken ook voor onze naasten…
Ik leef nu op giften alles dankzij mijn tijdelijk verblijf en mijn laptop
En ook mijn openhartigheid…alleen ben ik zo doodmoe van het bewijzen
Of ik wel de waarheid spreek volg als je me gelooft anders vervaag …

Naastenliefde is wat me nu werkelijk in leven houdt een kleine bijdragen kleding zodat ik me
Weer iets meer vrouw mag voelen…ik was vervreemd van de wereld…
Stapje voor sprongetje keer ik weder, ik schrijf weer durf weer iets te voelen….en soms zelfs
Een ware hartenlach….die mijn buik laat schudden en mijn ogen weer glans geven
Zelfs weer sjans op straat ik ben een levensflirt….miste het zo …het mag weer

Velen lezen met hun ogen en hun hart weigert mee te voelen ach zij weten gelukkig niet beter
Ik heb mijn waardigheid nog en mijn zelfliefde keert langzaam terug
Ik durf weer te spiegelen in een winkelruit….@Zelfspot is mij geheel niet vreemd..
Even mij …en het heden geschreven door mijn verleden….delen is helen..

Mocht je me op welke manier dan ook willen helpen met bijv. een kleine bijdrage, tegoedbonnen, vrouwelijke kleding zoek me ik ben immers altijd hier want..
Wat zuiver is van hart keert altijd weder het is immers nimmer waarlijk weggeweest..
Mijn motto…ik geloof bid en hoop en lief mijn zijn…arm maar rijk van hart.

@ Martina Van der Meij

5 mei 2012

Reacties (14) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Heftig zeg, goed artikel ga zo door! Duim en fan erbij
mooi geschreven. duim
ik ben onder de indruk van dit alles.
super heftig dit...
Duim voor je verhaal en ik ben ook gelijk fan geworden.
Dat is mijn leven zeker zo had ik het nog niet gelezen.
Indrukwekkend .......
Wow wat een lieve oprechte woorden hier alleen bedankt ....ik ben eventjes zo happy via twitter een massage aangeboden voor free lief ik heb al 24 dg. hoofdpijn moe doodmoe van die pijn dokter geweest van alles geprobeerd niets helpt me nog...maar dit is waar cadeautje..leven de naastenliefde! En er een tasje met kleding onderweg ook fijn dan kan ik weer kiezen en em slowly meer vrouw gaan voelen want oef mijn zelfvertrouwen was verte zoeken logisch ook...hoe mensen opeens anders naar je kijken als je er onverzorgt uitziet op straat...het leven is werkelijk raar nu ik me weer beter kan verzorgen zijn de mensen plots weer vriendelijker zoals bijv. bij dezelfde kassas in de supermarkt bizar!

Ik ben zo dankbaar dat God me lief heeft en me hiermee iets wil duidelijk maken ik mag nog kan nog zoveel delen zoals een ieder eens voel ik me misschien niet meer ontheemd in eigen land! Woonde een poos op Fuerteventura dar zijn de mensen zo kalm zo lief tu mi casa...ze missen me hoorde ik gister en vooral Marcus hij zwierf daar en woonde daardoor bij hem gewoon ondat hij mijn hart liet stralen..geen liefde maar een hoger goed...het is drukjes op al mn blogs en vooral twitter als je me daar wilt volgen graag @Gedroomdelevens

Ik voel nu inspiratie voor een klein gedichtje dus snel schrijven het leven van een zwervende dromerin die haar paasie het dichten lieft....

Mooie dag allemaal moet nog uitvinden hoe het hier wekt tips zijn welkom!
Je leven zou een boek kunnen zijn.... Sterkte ! En blijf vooral schrijven !