Zij is zwervende een gedicht over mijn nieuwe leven

Door Gedroomdelevens gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Hier een gedicht wat is meer verteld over hoe en waardoor ik dakloos ben geworden.

 

 

 

 

 

Zij is een droomster
vaak onbereikbaar zelfs voor haar zelve
haar dromen ontvoerden haar uit het dorpje aan zee
en zo zij woonde op een lieflijk eilandje
daar waar alleen de wind haar diepste geheimen dicht

Plots keerde ze terug naar haar dorp
daar heeft ze bijna al haar bezit verloren
welkom was ze alleen in de te grote stad
in een daklozencentrum
daar waar het leven werkelijke ondraagzaam is.

Zij leefde maanden dood
ademhalen is wat ze deed
op een koude winteravond sloeg ze op de vlucht
weg viel haar kleine daklozen uitkering
en zo zij sliep buiten koud, kil verstoten..

Haar lichaam brak van de kou
in een paar weken werd ze jaren ouder
bedelen voor een sneetje brood....was haar eer te na
ze was met een gelijkgestemde dat gaf haar wat troost
maar haar dromen stierven in haar schoot.

Plots kwam daar een vreemdeling die haar een tasje eten gaf
zij kon weer huilen voelde weer
nu leeft ze voor even weer, ze eet, slaapt in een bed kan douchen
kortom de gewonen dagelijkse dingen doen..
ze voelt het leven weer en is dankbaar voor deze reikende hand.

Wat zij bezit is wat zij draagt
toch is ze niet verbitterd..
ze bid en voelt weer hoop...ze lieft de enkeling die nog van houdt
doodmoe staat ze wankel weer op, kleine stapjes naar het onbekende
zij volgde haar hart werd arm maar rijker van geest.

Wat haar toekomst brengen moge weet alleen God
Hij kent haar verdriet en eenzaamheim haar gevecht
en zij durft weer te dromen....
hoe koud zijn mensen tegen een meisje wat zwerft...
ongekende pijnen heeft ze doorstaan in het afgelopen jaar..

Velen deuren blijven gesloten voor een wereldse verliezer
maar zij heeft haar zelfliefde kunnen bewaren
daardoor is ze rijker dan ooit
het is tenslotte beter dakloos dan hartloos te zijn
dat weet zij als geen ander.

Zij gaf zichzelve op haar eiland voor meer dan zij bezat
eens keert ze weer terug eenvoudigweg omdat zij daar
haar ziel heeft begraven...op het naakte strandje
haar tranen zullen druppelen over de grillige rotsen
iedere traan is een geschenk van God om te helen.

Spijt kent ze niet, ze wil alleen nog kennen hen met een puur hart
ze is gelijk een dorstige bloem in de woestijn
dakloos in een te grote stad
zwerfende naar hoop en een vriendlijke woord
en zoekende naar wat eten om op krachten te komen.

Dat meisje ben ik...
de droomster, het eigenwijsje, de dichtster....
bedankt voor het lezen nu begrijpen jullie waarom ik er eventjes niet was
Geen idee hoe lang ik bllijf ....eens moet ik weer de straat op
maar tot dan blijf ik dichtbij jullie...

Liefs,

Martina Ermina Van der Meij

 meisje in een te grote stad. 

Reacties (15) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
duim en fan erbij
Lieve dank gelukkig sinds 2 wk weer een waardig bestaan ..zie andere blogs mooie avond.
Mooi geschreven, zwerven is inderdaad een zwaar leven, maar wie weet waar het pad de dromer brengt...

Groetjes
Wow poezie daar wordt een homeless knokkend meisje blij van dank Cinzia 3x in 2 wk op straat gezet door verschillende redenen..overleven is de zwaarte baan ever die ik had...vrijdag hier weer weg de tehuizen zitten overvol ...daklozenuitkering morgen waarschijnlijk rond nu oas na 11 mnd....wat een land vertoefde 2 jr in Spain heimwee maar terug voor mamns van 85 lentes en doodzieke broer....kanker,,,aflopende zaak.

Maar ik leef met een open hart vol dromen en wensen klien maar lieflijk.
Lieve dank voor je moeite mij te lezen ik vecht adem deel en heel soms stapje voor sprongentje....via twitter veel hulp net heft iemand een massage geregelt zo lief...need it so min lijf doet pijn...van t straat leven..ach het kan verkeren maar naastenliefde is alles ...alles..niemand kan zonder weg met dei beelden van die kille ogen als je mag bedelen op straat...angst...eenzaamheid geen zelfliefde meer en dat is alles....tot snel liefs...
Prachtig geschreven. Iets wat we allemaal mogen beseffen 'rijkdom zit niet in bezit'. Maar een veilige basis is geen luxe en zou voor iedereen mo0eten zijn. Duim..
Lieve dank voor je moeite delen is helen altijd...een kleine verlichting ....zelfliefde is ons hoogste goed...

tot snel