De eenzaamheid van een schrijver.

Door Amber-48 gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Schrijven betekent eenzaam zijn, tenminste zo ervaar ik het. En ik denk velen met mij. Ook lezen is een eenzame hobby. Schrijven en lezen betekent afzondering, dat kan ook niet anders. Want wat belangrijk is, is 'je hoofd leegmaken". En dat kan alleen als je alleen bent. Dat is niet altijd gemakkelijk, maar waar een wil is, is een weg.

Als kind al schreef  ik altijd verhalen en las heel veel boeken. Mijn moeder las met plezier in mijn verhalen  bundel. Van romantische verhalen, tot hele bloedrige verhalen. Want in mijn kinderjaren was ik gek op alles wat eng was. In mijn slaapkamer heeft jaren een masker van een heks gehangen. Op school werden mijn verhalen vaak voorgelezen, daar was ik erg trots op. Ik was een stil en teruggetrokken kind. Tijdens de lessen zat ik altijd uit het raam te staren en fantaseerde er op los. Schrijvers zijn dromers.

Nu heb ik dat nog steeds, dat dromerige, heerlijk vind ik dat, dat kind in mij, Gaat nooit meer weg, zou niet zonder kunnen. Ik ben ook gek op de natuur. Ga maar eens, zomaar ergens zitten waar een prachtig uitzicht is, en droom er op los. Dan ontstaat er een prachtig idee in je hoofd, en je begint je eerste regel voor je verhaal te schrijven. De natuur, wandelen langs het strand, een duik in het frisse zeewater. Je frist niet alleen je lichaam op, ook je gedachten. Het inspireerd zeker tot schrijven. Probeer maar eens, je zult zien dat het werkt!

Het schrijven binnen in een donkere, schaars verlichte kamer is niet aan mij besteed. Je aard, en wat je schrijft, speelt zeker een rol. Met een vette fles wijn, ideaal voor als je een deprie verhaal wil schrijven. Of je zwaarmoedige levensverhaal. Ook heb ik een tijd gehad dat ik de boeken van Stephen King bijna allemaal las. Zo spannend, dat ik niets meer van mijn omgeving merkte. Wel schrok ik van een schaduw op de muur, of als er in huis iets kraakte........Dat verklaart weer het heksen masker in mijn jeugd.

 

Hierboven zie je een foto van een strandje vlak bij mijn woonplaats, daar verblijf ik vaak in het voorjaar en de zomer. Eén van de weinige plekken hier op Texel waar het nooit druk is in deze maanden. Lekker wegdromen, en voel dan intens de eenzaamheid tot in je tenen, ideën om te schrijven komen dan vanzelf naar boven. Als een borrelende vulkaan. Misschien niet zo gek? De schrijver Jan Wolkers was hier ook niet meer weg te slaan. Wolkers woonde ook prachtig aan de rand van het bos. Met verwondering keek ik zijn tv programma in Villa Achterwerk, of was het Klokhuis? Over zijn achtertuin. Die man interesseerde zich voor de kleinste beestjes, bloemetjes enz. Achter dat ruwe bolster-blanke pit uiterlijk zat ook vast een dromer.

En dan, de weg terug naar huis vanaf het strandje kom ik langs mijn droomhuis, hieronder afgebeeld. Ik kan daar niet voorbij gaan zonder even stil te staan en te kijken. Wie er wonen weet ik niet, en dat wil ik ook niet weten. Want het kan zomaar zijn, dat ooit hier op Xead, een verhaal over mijn droomhuis komt te staan........

 

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Schrijven doe je meestal alleen,en ja je zou het kunnen eenzaam noemen,maar als ik schrijf...kan ik zowel naar de eifeltoren gaan of winkelcentrum in Brussel? ik ben dan niet meer alleen...duim
duim en een fan erbij. ik vind het heerlijk om me af te zonderen. en idd die zuchtende familieleden die toch gewoon de deur binnengaan, ondanks het bordje 'niet storen.'hoe herkenbaar..
Heerlijk toch, dat dromen. Heb ik ook altijd gedaan. Ik ervaar dat ook, die enorme zin om te schrijven wanneer ik buiten op een mooi plekje ben. Trouwens, dat huis ken ik, we hebben een tijdje veel op Texel gekomen omdat vrienden van ons een paar jaar in Purmerend gewoond hebben:)
O leuk zeg! Mooi huis he? Staat daar zo mooi tussen die bomen en zo, echt een sprookje.....
Jij woont echt in een bron van inspiratie. Tenminste, zou voor mij wel gelden. Ja, die eenzaamheid, dat afsluiten herken ik wel. Zuchtende familieleden en zo. ;)