Jongen van negen vindt vader na plegen zelfmoord!

Door Alex-exalto gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Dit verhaalis waargebeurd en gaat over een jongeman van 21 die een deel van zijn levensverhaal ruim 5 jaar geleden aan mij vertelde. Het gaat om emotioneel misbruik en geschonden vertrouwen.

Hoe het begon...

 

Het is alweer ruim 5, mogelijk 6 jaar geleden, dat ik via het uitzendbureau bij de cateringafdeling van LaPlace kwam werken in de jaarbeurs te Utrecht. Het was er een gezellige boel en een drukte van jewelste. Een leuk groepje, vooral jonge mensen waren druk in de weer om broodjes af te bakken en te smeren. Ook werden er heerlijke fruitsalades bereidt. Nu was het mijn beurt om ingewerkt te worden en mezelf eigen te maken met het horecabedrijf.

                                                                        

 

Leuk kontakt....

Eén van de mensen die mij inwerkte was een jongeman van ongeveer 21 jaar. Het was een fijne vent om mee te werken, ik kon het gelijk goed met hem vinden. Voor mij was het allemaal nieuw. Er was een hoop drukte op de enkele vierkante meters waar alles voor de beursbezoekers bereidt werd. Volgens mij ging het op dat moment om de onderwijsbeurs, en er zouden een hoop bezoekers komen. Ik heb daar twee dagen gewerkt en er was een leuk kontakt ontstaan tussen mij en een aantal andere collega's. we zouden zeker op een later moment nog eens met elkaar afspreken om ergens wat te gaan drinken in het centrum van Utrecht.

 

                                                                     

 

Jan...

Na mijn werkzaamheden bij de catering-tak van LaPlace, kwam ik aan de overkant te werken, het restaurant zelf, net naast het beatrixtheater. Na twee, drie dagen kwam de jongeman die mij bij het caterings gebeuren had ingewerkt ook in het restaurant werken. We zagen elkaar dus meer en vaker. Voor het gemak zal ik hem Jan noemen. Later die week zouden we met een paar mensen dan wat gaan drinken, de bedoeling was naar "Stairway to Heaven" te gaan, op de Mariaplaats.

 

                                                                     

Met een gezellig clubje mensen hadden we afgesproken, Jan zou zijn vriendin meenemen. jan was pas bij zijn vriendin ingetrokken, zelf kwam hij van origine uit Den Haag. Ze kenden elkaar al ruim twee jaar. Binnen was het gezellig, lekkere stevige muziek zoals je die gewend bent om in een rock-café te horen. Al snel waren we allemaal rijkelijk voorzien van lekkere biertjes. na het eerste glas volgde er natuurlijk meer. We waren er nu toch.

 

                                                                    

 

Jan vertelt....

En dat drank de tongen een beetje losmaakt is een feit, zo ook deze keer dus. Jan werd op een gegeven moment heel open en vertelde me dat hij er in het begin van onze kennismaking wel moeite meehad dat ik zo vriendelijk tegen hem was. Hij vertelde dat hij in beginsel dacht; " Wat moet die vent van me?" Ik ging er een beetje op in, begreep eigenlijk niet één, twee, drie, waar die gedachte vandaan kwam.

Toen begon Jan te vertellen...........

Op een dag kwam hij thuis van school, hij liep naar boven, naar zijn kamer. Toen hij boven was bemerkte hij iets wat voor altijd diep in zijn ziel gegrift zal staan. Hij keek naar boven en zag zijn vader aan een touw, in het trappegat naar zolder, hangen. Zijn vader had zelfmoord gepleegd....en hij, een jochie van negen jaar, vond hem daar bungelend aan een stuk touw.

 

                                                                  

 

Jan vertelt verder...

Jaren gaan voorbij, Jan is inmiddels twaalf geworden. Op een dag wordt er aan de deur gebeld, twee mannen willen zijn vader spreken. jan vertelt wat er een paar jaar daarvoor gebeurt was. Jan's vader bleek geld schuldig te zijn wegens zijn gokverslaving destijds. Het grijpt Jan aan, hij is er stuk van. Jan wordt aangeboden de gokschulden van zijn vader te voldoen door voor hen te gaan werken. Jan wordt voor een aantal jaar drugskoerier. In welke wereld was hij terecht gekomen....en hoe kon hij hier weer aan ontsnappen, aan deze nachtmerrie?

 

                                                                     

Hoe het verder gaat...

Jan gaat op de vlucht, van her naar der.... Jaren later ontmoet ik hem dus bij LaPlace....en ik begrijp zijn gedachte bij onze eerste kennismaking. Want hoe kan Jan weer opnieuw leren en mogen vertrouwen na wat hem is overkomen? Na dat avondje stappen heb ik heb nog één of twee keer gezien, hij had zich ziek gemeld, en kwam daarna geheel niet meer opdagen...toch werd er naar hem gevraagd, het was een harde en enthousiaste medewerker.

 

Het is al weer een tijd geleden.....toch vraag ik me nog regelmatig af hoe het met hem zou zijn nu, hoe het hem is vergaan die afgelopen jaren...Zo'n verhaal, eens vertelt, vergeet je nooit meer!

 

Jan, waar je ook bent, ik wens je het allerbeste en hoop dat je door liefde omringt bent! In gedachte stuur ik je mijn liefde en vertrouwen! Het was leuk om met je samen gewerkt te hebben!   

   

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Dit is echt een heel traumatische ervaring op zo'n leeftijd. Zijn hele jeugd is daardoor gebrandmerkt.

Het zou bijzonder zijn als Jan nu een ingeving krijgt om op Xead te gaan schrijven en dat hij dit mag lezen. Dat zal hem vast goed doen.