4 mei dodenherdenking. Gedichten uit eigen werk

Door Gerben gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Over vier weken is het weer 4 mei. Voor de één een dag als alle andere, voor mij en vele anderen een bijzondere dag. Hoewel ik pas 32 ben en van het leven in oorlog gelukkig geen kaas heb gegeten, realiseer ik me op die dag wat het daadwerkelijk betekent om vrij te zijn. Ieder jaar rond 4 mei schrijf ik een gedicht. Over hoe het volgens mij gevoeld moet hebben, het groot het lijden was. En het waarom Waarom zijn zovelen alleen omdat ze waren die ze waren vervolgd? Om wie ze waren.

 07/04/2012 - Herdenken. Twee minuten stil zijn. Op de Dam in Amsterdam en in het land. De laatste jaren ontstaat steeds meer de discussie of het nog wel van deze tijd is, of we het nog wel moeten doen. Maar mijn idee is dat de geschiedenis zich op ten duur herhaald, als je hem vergeet. Het herdenken zelf gaat sinds 1961 niet alleen meer om de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog. Zoals alle jaren na 1961 worden alle burgers en militairen – die in het Koninkrijk der Nederlanden of waar ook ter wereld zijn omgekomen sinds het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog (men gaat hierbij uit van 10 mei 1940), in oorlogssituaties en bij vredesoperaties herdacht. Maar ondanks deze aanpassing, blijft onze focus op de periode 1940 tot 1945. Elk jaar wordt er onderzoek gedaan naar de kennis van Nederlanders over de Tweede Wereldoorlog. In de groep van 25 tot 50 jaar was de daling in kennis het grootst.

De generatie overlevenden uit de kampen en oud-militairen is oud en sterft langzaam uit. Maar de tweede generatie en de mensen met het morele besef dat we nooit mogen vergeten is nog sterk. Ikzelf vind dat het herdenken van de slachtoffers uit de Tweede Wereldoorlog synoniem staat voor her-denken over de ongegronde voordelen die we hebben ten aanzien van andere mensen. Dan nu het eerste gedicht.

Boom in de stad

In de stad
Onder een boom

Staat een familie
Met koffers vol herinneringen

Met onbekende bestemming
Ze zijn net ontwaakt

Ontwaakt door de vreemden
Bevrijd van de illusie

Dat je in de wereld van ons allen
Kunt zijn wie je bent

Hoe ouder het gezinslid
Des te realistischer de blik

Vader en moeder zwijgen
Maar weten wat gebeuren gaat

De kinderen lachen en wijzen
Verwonderen zich nog

Over de wereld
De mensen om zich heen

Ze kijken aandachtig
Naar elkaar en zichzelf

Met ogen vol leven
Zonder angst hun lot tegemoet

Hoe moet het geweest zijn toen voor zo'n gezin? Wat hebben ze gedaan dat ze zo gehaat zijn? Dat de honderdduizenden volgers van één krankzinnige man het doel hebben zich te ontdoen van een grote groep gelovigen? Ik kan het nog steeds niet begrijpen. Ik zal het waarschijnlijk ook nooit begrijpen. 

De trein naar het oosten

 

    In het holst van de nacht
Kruipen zielen bijeen

In treinen volgepakt
Bestemming onbekend

Ze trekken zich terug
Achter ogen vol van tijd

Gezien wat niet te snappen is
Een onrustig gevoel

Gezinnen zijn nog bij elkaar
Vader lijkt te leiden

Maar onder een absurd regime
Wordt leiden al snel lijden

Besmeurt, uitgelachen, afgedankt
Om afkomst en niets dan dat   
 

Sommigen hadden niets in de gaten en bemoedigden elkaar. Ze dachten dat ze tewerkgesteld werdn en na de oorlog weer vrijgelaten zouden worden. Niets bleek minder waar. Als ik alleen al kijk naar Nederlands gedeporteerden hebben 104.000 mensen van de 107.000 de oorlog niet overleefd. Het moet de hel op aarde zijn geweest, de vernietigingskampen.

De hel

  Als      dsdfwefwe   Hel van hout
En prikkeldraad

Basis
Van het duister

Verblind
De geest

Werk je
Naar je eind

Verbrand
Het vlees

Laat neuzen
Mensen ruiken

Verdampt
Door het vuur

Uit de hel van hout
En prikkeldraad

Probeer het jezelf voor te stellen. De rillingen lopen over mijn rug als ik het alleen maar probeer te bevatten. En het blijkt ook onmogelijk voor me. Ik hoop alleen dat het niet vergeefs is geweest. Dat mede dankzij het jaarlijks herdenken we kunnen voorkomen dat het ooit weer zal gebeuren. En dat niet alleen. Laten we eens rondkijken in de wereld en zien wat er daadwerkelijk gebeurd. Dat we onze economische belangen niet voor laten gaan op gebeurtenissen die we zelf hebben meegemaakt en nu (in veel kleinere schaal) zien plaatsvinden. Op dit moment. In deze tijd.

zie ook: http://www.xead.nl/4-mei-de-dag-om-te-her-denken

© Gerben      

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mooie gedichten Gerben. Ongelooflijk ja dat dit allemaal gebeurd is.