Hebbu datook? Dattu door iemand geraak wort?

Door Weltevree gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Kanner nix aan doen. Dat overkomp me zonder dat ik het helluppu kan. Ik houd gewoon van hem.

Das pure mafkezerij vannun overjarig weif,

looie deur,

maar gulukkug weetik da zelluf ook.

 

Ik houd van hem en das krezie.

Ik kennum helemaal nie, maar ik zijn verslingerd aan de fantussie over um en lijd aan hoopvol distrofisisch hersenverval. Dat hoort bij mijn leeftijd.

Hij schrijf lekker, is onschuldig en dat doet mijn wat.
Vanaf de eerste dag dat ik hem zag wassut raak. Vraag me nie hoe dat komp, maar hij ontroert mijn binneste, neemt me mee in zin belefingswereldje en ik voelut aan me water. Hij is hut helemaal. Hij hep ut as geen ander, de jeugdige uitstraling van un ouwe ziel. Jong en spannund issie, denkik stiekum voor mezelf, maar of da klop?Voor ut zellufde geld issie un ouwe knar, want alles kan op internet, maar ik la me nie tegehouwe. Het voelt fein en das al wat telt. Ach, wat zouwut? Lame maar drome op me ouwe dag. Trouw issie en eerlijk, een voorbeeld voor vele. Dat komp dwars door ut scherm binne. Verhaaltjes vertelt ie, meesterlijk eenvoudig, maar dan toch mettat extraatje meer. Je motter mar opkomme, verdrommels, denkik dan.

Hebbu datook? Dat je mense mist?

 

Dat ze inene zomaar zijn verdwene en dat je dan in je eentje voor jezelluf zit weg te gisse. Moet ie zolang poepe? Is ie effe ongesteld ondergedoke of moetie wegens een opgelopen ontstekinkie in de urineweg voortdurend pisse? Je gaat ze misse, vin ik. 

As ut lang duurt krijgik wellis onbedwangstige vriewels. Zou ie het loodje hebbe gelegen? Zwakziek en missulluk op de ape ligge te gape? Hoe komme we der dan achter? Lig ut aan mij?

Ik weetut wel, dat zorgelukke hoort bij mijn.

Daar hebbik me hele leven lang al las van. Vroeger thuis was ik net Arabische gom, mos ik de hele boel bij mekaar houwen, want anders liep het as los zand door mekaar. Dat hebbik gullukkug afgeleerd. Daar doej ik nie meer aan mee. Ieder moet maar zijn eigen boontjes range, koke in ze eige sopje. Ik kom nie meer bij ze behange want mijn late ze ook gewoon barste. "Dan moet je een goede schilder inhuren," zegge ze dan doodleuk en zin er weer vanaf. Op het luminale idee om zelluf effe te hellupe? De hande uit de mouwe? Ben je smal, das te veul gevraag. Dat gaat na un tijd wel steke, hoor. Dan is ut uiteindelijks toch wel doehoei...liefde kan nie van ene kant komme, vergomme.

 

Das het feine van internet: Ieder vor zig en got voor onsalle.

Das een hele vebetering. Bennik nie meer de hele dag bezig met andere en nu kommik eindelijks ook us aan mezelluf toe. Daarnaast bennik, laatik ut maar eerlijk toegeve, dat sociale zorggedoe onder de handen ook wel un beetje spuugmoei. Zeg nou zelluf: Wie doeter nog wel aan emforie of meedenken? Bezorgdzijn, das toch ech verworde tot un uitzonderingstoestand waar ze je voor in un speciaal opvanghuis opberrugge. As dat gebeurt issut te laat, ben je verder gesjogt van thuis dan je kan bedenke. Ben je eeuwig verloren, hoor, met zon stempelkussen op je voorhoof: Zei is mesjokke! Zie dan maar is of ze je daar zulle gelove in je gedwangbuisde ponnetje… Die artse denke dat ze de wijsheid in pag hebbe, maar mij krijge ze zomaar nie gek. Kom zeg. Ik kan persoonlijks iedere witjas vertelle dat ik las hep van géén eige leve. Het plok is over bij mij! Ik ben un roestige stoomloc. Uitgeranzjeerd, op een zeispoor gelaveerd, klaar voor un musea.

Ik hebbut faker trouwes, dat ik geraak zijn. Ook andersoms. Gassiebah.


Dan krijgik de rambam van iemand die efkes metun makkelijk moppie plak en knipwerk binnekomp wappere. Ik zijn ook niet de enigste die er over hep gebabbeld, dus der benne der meerderen zoas ik. Niet dat het er anders van wort as dat er meer zich aan errugge. Zulluke luis hebbe toch een plank voor hullies kop van hier tot de dom in Keulen. Ze hore de klink klepele zonder kariljonne klokkespel. Rukkop, denkink dan, maar andere trappen derin en de pluimen vliegenum om de ore. Hupsakee, voor jut weet zit ie bovenaan de ladder naar beneje te grimmele van:  Kijk mij us, dat doet geen hond me na. Dan denk ik pistig: Ik zijn geen onderdeel van die geroedelde poedeltroep. Ik ben altoos de geslage hond in de pot. Geef mijn porsie maar an Fikkie en tegewoordigs denk niemand meer estenthetisch.

 

De kif, zeggu? Das een vooronder gesteld spinsel uwerzijdigs 

Want het zal me an me reet roeste. Mij gaatut nie om te stunte met punte, ik doe eigenweis wattik zelluf wil. Altoos al gedaan, maar kom nie aan mijn idool, mijn honneponneke. Me flannellukku, me nachtjaponnukke. Hij is me alles, kannie meer stuk. Ik wentel me in zijn warmte, leef op de zekerheid dat hij me streelt. 

Ik heb zellufkennis opgesnord in me leve.
Haar op me tande en geen geseik, allemaal reik. Dat dan weer wel. Ik zijn vrij vreigeverig.
Het hele doorgestoken steekspel overzien ik bes wel. 
Ik doe het dagelijks, schrijve, om me drang kwijt te rake, wantanders ontplof ik. Natuurlijk gaat dat andere vervele maar daaraan heb ik gescheurde lak. Dat maggu best wel weten. Ik gaan hartgrondig door met lettergordijne over het internet te schijne. Andere doen dat schrijve derbij. Als leuke tijdsomzeiling, tusse neus en lippe door. Of ze motten effe iets kwijt, ze kenne een lekker recepje en sommige levert ut een aardig zakcentje op. Mij nie, maar dat vinnik geen probleem want domme dozen denken nie. Ik ben ook niet zo dat ik wereldwijs maakt: Hallo, hieris me 100e. Dat merkt ik pas omdat een ander dat opfalt. Interessant het u hoeveel punte ik na vier maande binne hep? Nou dan, want ag, denkink dan. Wat kan ut anderen schele? Ik zijn gullukkug zoas ut is. Het resultaat na vier maand is trouwus niet eens genoeg om een borrel van weg te dele…

 

Dat bennik gewend, want me leve lang is datal zo het zellufde liedje.

Ik werk me te barste, maar die ene rooie rotcent die ik waard zijn, houw ik nooit over. Iedereen weet, wie voor een dubbeltje gebore is wort geen miljardier. Je went eraan as je te weinig heb om voor te leve maar ook weer net te veul genoeg om van te sterruvve.

Reacties (18) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ja zeg, ik rol met jou van de stoel af van het lachen! Hoe krijg je het voor elkaar! Geestig weer.
Me honderste is al plusminus 30 geleden, maar ik houw ut niet bij, maar sowieso dank voor ut leze dan deze,
zo, onderd (100) enn dann aok noch ies zoonnn fraoi nachponnichie, slaup lekkke mien kiend! enn gefelisiteerd he

og, meizy , kannie wagte tot hut 1 ducembur iz, ben so beniewt naar je!
Dus u hebbut ook wellis, dattu ben geraak. Dank u voor de reageertjes
Dit is er eentje om in twee etappe's te lezen. Ik kom morgen wel weer terug voor de rest ... :)
Knap geschreven en heel erg leuk!

Wel jammer van die spelfout!